با وجود شركت مخالفان سوري در گفتوگوهاي ژنو دلايل و شاخصهاي زيادي وجود دارد كه نگاه تاكتيكي آنها را به اين گفتوگوها آشكار ميكند. نخست اينكه مخالفان نه با ميل و رغبت بلكه با زور سرنيزه در اين نشست شركت كردهاند و هدف اصليشان اين است كه مسئوليت شكست را از خود دور كنند و بيش از اين با متحدان سابق خود در غرب چالش پيدا نكنند.
دوم اينكه مخالفان با تأخير و با قيد شروطي همچون برقراري آتشبس و آزادي زندانيان و پايان دادن به وخامت انساني در حوزههاي درگيري در اين دور از نشستها شركت كردهاند كه طرح اين شروط هم با درخواست دي ميستورا نماينده سازمان ملل در امور حل بحران سوريه مغايرت دارد و هم اينكه ايجاد فضاي تنفسي براي مخالفان مسلح و گروههاي تكفيري محسوب ميشود. علاوه بر اين از آنجا كه دولت سوريه و روسيه از همان ابتدا بر اين نكته تأكيد و تصريح كردهاند كه راه گفتوگوهاي سياسي از مبارزه با تروريسم جدا خواهد بود و ورود به مذاكرات به منزله توقف مبارزه با تروريسم تكفيري نخواهد بود، از اين رو طرح چنين شروطي به منزله دور زدن چارچوبهاي توافق شده براي اين دور از مذاكرات نيز محسوب ميشود.
سوم اينكه با وجود اينكه قرار بود پيش از برگزاري اين نشست نيروهاي تروريستي از غيرتروريستي تفكيك و مجزا شوند تا نيروهاي تروريستي نتوانند با تغييرنام و چهره در اين نشست حضور داشته باشند اما برخي از گروههاي تكفيري مانند احرار الشام و جيشالاسلام كه در سالهاي گذشته پا به پاي داعش و النصره عليه دولت و ملت سوريه به حملات تروريستي دست زدهاند، در سايه حمايتهاي عربستان و تركيه امكان حضور در اين نشست را پيدا كردهاند اما در مقابل حزب اتحاد دموكراتيك سوريه كه هم در كنار دولت سوريه و هم در كنار نيروهاي ائتلاف به رهبري امريكا عليه داعش جنگيده، از اين مذاكرات كنار گذاشته شده است. چهارم اينكه عربستان و تركيه دست از تسليح و تجهيز مخالفان مسلح و تكفيري برنداشتهاند و شواهد موجود دال بر ادامه روند تسليح مخالفان مسلح و گروههاي تكفيري است و علاوه بر اين بررسي مصاحبه مطبوعاتي وزراي امور خارجه تركيه و عربستان در رياض (كه همزمان با نشست ژنو صورت گرفت) نشان ميدهد آنها تمايل چنداني به موفقيت اين نشست ندارند، بنابراين از مخالفان خواستهاند در صورت اجرا نشدن شروط خود نشست را ترك كنند. پنجم اينكه همزمان با نشست ژنو چند حمله تروريستي در منطقه زينبيه دمشق صورت گرفت كه داعش مسئوليت آن را برعهده گرفت. اين مسئله نشان ميدهد چگونه داعش سر بزنگاه به كمك ائتلافبرانداز آمده به گونهاي كه هم براي به شكست كشاندن نشست ژنو تلاش كرده و هم اينكه از پذيرش مسئوليت آن شانه خالي كرده است.
مجموع اين دلايل و شاخصها نشان ميدهد مخالفان با وجود شركت ديرهنگام در نشست ژنو رغبت و اراده لازم را براي پيشرفت مذاكرات ندارد، اين در حالي است كه دولت سوريه از چند روز پيش هيئت نمايندگي خود را به سرپرستي بشار جعفري سفير كاركشته خود در سازمان ملل به نشست ژنو اعزام كرده است و با وجود برتريهاي ميداني نيروهاي خود كماكان براي حل سياسي بحران سوريه تلاش ميكند. انتشار آمار تكاندهنده اخير پليس اروپا مبني بر مفقود شدن بيش از 10هزار كودك آواره سوري در اروپا نشان ميدهد مردم مظلوم اين كشور علاوه برتكفيريها و حاميان آنها، گرفتار گروههاي تبهكار و قاچاق انسان در اروپا و غرب نيز شدهاند و براي مقابله با اين فجايع انساني و اخلاقي حتي حل زودتر يك روز هم ضروري است. اما افشاي اين مسئله در كنار رسوايي اخلاقي آن از يك جهت ديگر قابل توجه است و آن اينكه نشان ميدهد چگونه كساني كه سنگ حمايت از مردم سوريه را به سينه ميزنند با آوارگان اين كشور چه برخورد غيرانساني و غيراخلاقي ميكنند. دستكم نقش چند عنصر در اين زمينه بارز و آشكار است: نخست تركيه است كه براي انتقام از اروپا براي تغيير موضع خود در پروژه براندازي سيل آوارگان سوري را به اروپا هدايت كرد. دوم رژيم صهيونيستي است كه هم ايده اجراي اين پروژه را در اختيار تركيه گذاشت و هم اينكه باندهاي تبهكار قاچاق انسان را براي ربايش كودكان سوري بسيج كرد. سوم تعلل پليس اروپاست كه در قبال محافظت كودكان آواره سوري قصور كرده است. چهارم عربستان و ديگر حاميان گروههاي تكفيري است كه باعث ويرانگري در سوريه و سيل فرار مردم اين كشور شدهاند و نهايتاً اينكه امريكاست كه با سكوت خود چراغ سبز لازم را به بازيگران آشوبساز براي برهم زدن سوريه نشان داد اما اكنون با توجه به در پيش بودن انتخابات رياست جمهوري و گره خوردن منافع حزب حاكم دموكرات با مهار بحرانهاي خاورميانه در اقدامي ديرهنگام دست بهكار شده است.
