احتمال كنار گذاشتن كريم بنزما ستاره تيم ملي فرانسه از تركيب اين تيم در رقابت هاي فصل آينده يورو 2016،بابت كار غيراخلاقي كه در خارج از زمين فوتبال انجام داده، يكي ديگر از تفاوتهاي فوتبال حرفهاي دنيا با ايران را به رخ ميكشد؛ تفاوتهايي كه چون سيلي محكمي به گوش فوتبال ايران است. سيلي دردآوري كه البته در اندك زماني كوتاه به دست فراموشي سپرده ميشود. موضعگيري جامعه ورزشي و غيرورزشي فرانسه با بنزما و حتي تأكيد نخستوزير اين كشور به توبيخ و جريمه بازيكن خاطي كه يكي از ستارههاي بيچون و چراي فوتبال اين كشور است، نشان ميدهد اشتباه، اشتباه است و بايد با آن برخوردي قاطع كرد حتي اگر اين اشتباه را يك ستاره مرتكب شده باشد؛ برخورد قاطعي كه هرگز در فوتبال ايران با آن مواجه نشدهايم.
اين اتفاق البته تنها گريبان بنزما را نگرفته و در فوتبال دنيا همواره با خاطيان، چه اخلاقي و چه غيراخلاقي، چه در زمين فوتبال و چه خارج از آن برخوردي جدي ميشود و آنها نهتنها از سوي جامعه فوتبال و ورزش كه از سوي كل جامعه نيز مورد توبيخ قرار ميگيرند و گاه حتي تا مدتهاي مديدي طرد ميشوند. حال آنكه در ايران برخورد با اينگونه افراد چنان با ملاطفت است كه خطاكاران به جاي شرمنده بودن، طلبكار هم ميشوند و سينه سپر ميكنند برابر ملت و وقيحانه در چشمان آنها براق شده و از اشتباه خود چنان دفاع ميكنند كه تو گويي نهتنها خطاكار نيستند كه در حقشان اجحاف هم شده است.
نمونه كوچك اين اتفاق در ماجراي بازيكنان سربازي كه به راحتي سر قانون را كلاه گذاشتند و مرتكب جرم شده بودند، ديده شد؛ بازيكناني كه هرگز همچون امثال بنزما در زمره ستارگان نبودند، اما نهتنها سر قانون كلاه گذاشتند و آن را دور زدند، بلكه هيچ برخورد و توبيخي را هم متحمل نشدند و در مقابل از وزير گرفته تا رئيس فدراسيون مدام براي بخشش آنها از همان اندك جريمهاي كه برايشان در نظر گرفته شده بود -محروميت از حضور در تيم ملي- نامهنگاري كردند و پشت در اتاق باران چشمه در رفت و آمد بودند.
يك نگاه كوتاه به ماجراي بنزما و فوتباليستهاي سرباز ايران نشاندهنده تفاوتهاي فاحش فوتبال ايران و دنياست؛ فوتبالي كه تنها در خصوص مسائل فني و امكانات ورزشي نيست كه از فوتبال روز و حرفهاي دنيا عقبمانده است، بلكه در مسائل انضباطي و حاشيهاي نيز بسيار عقبتر از فوتبال دنياست؛ فوتبالي كه هرگز حاضر نيست به هر قيمتي برابر ستارههايش سر خم كند و خاطيان را به راحتي كنار ميزند. اتفاقي كه شايد اگر در ايران هم رخ ميداد، امروز شاهد انبوهي از ناهنجاريها و حاشيههاي رنگارنگ نبوديم؛ حاشيههايي كه فوتبال را به ورطه سقوط كشانده است.
بنزما نمونه كوچكي از نگاه فوتبال دنيا به ستارگان و خاطيان است و بازيكنان سرباز فراري، نمونه كوچكي از بيتوجهي مسئولان ورزشي ايران به بيانضباطيها و خطاكاران ورزشي است كه باعث ميشود تا حق بسياري در اين بين پايمال شود؛ حق سربازاني كه شانه از زير بار مسئوليت خالي نميكنند. حال آنكه فوتباليستهايي چون پولادي به لطف نگاه اشتباه مسئولان ورزشي نهتنها قانون را دور زدند و نگراني از بابت توبيخ و تنبيه شدن ندارند، كه دست آخر نيز با يك تصميم از پيش تعيين شده، آن را به سخره ميگيرند. حال آنكه اگر نوع نگاهي كه دنيا به خطاكاران دارند، ولو اينكه فوتباليستهاي مشهوري چون بنزما باشند، در ايران نيز وجود داشته باشد، ورزش از چنين افرادي پاك ميشود. آيا آن روز خواهد رسيد؛ روزي كه خاطيان حتي اگر فوتباليست يا ستاره باشند هم مجازات شوند؟
