در بررسي تحولات يمن دو رويكرد متفاوت به چشم ميخورد كه از جمله مصاديق آن از طرف دولت متجاوز سعودي و همپيمانان اماراتي و تكفيري يا نيروهاي مزدورشان ميتوان به: 1- ادامه بيوقفه حملات هوايي در چارچوب راهبرد زمين سوخته 2- استقرارنيرو در مناطق جنوبي و تلاش براي پيشروي در اين مناطق 3- دامن زدن به قحطي و گرسنگي در مناطق شمالي و 4- به شكست كشاندن رايزنيهاي سياسي براي حل بحران و از طرف يمني هااعم از انصار الله وديگر نيروهاي مقاومت مردمي و ارتش اشاره كرد. همچنين ميتوان به 1- ادامه پيشروي در استانهاي مورد اختلاف جيزان، عسير و نجران به منظور ايجاد موازنه در برابر اشغال مناطق جنوبي 2- استقبال از مذاكره براي حل سياسي بحران با وجود پيروزيهاي ميداني 3- حفظ همپيماني با نيروهاي سياسي داخلي و4- صبرو مقاومت بينظير دربرابرآثار بيحد و حصر جنگ تحميلي و اميد به آينده اشاره كرد. در اين ميان انتشاراخبار مربوط به تسلط القاعده برعدن سؤالاتي را درباره علل و پيامدهاي اين رخداد و به خصوص واكنش تساهل آميز غرب و جامعه جهاني در قبال آن ايجاد كرده و در عين حال نشان ميدهد كه چگونه غرب براي چندمين بار از يك سوراخ گزيده ميشود اما ظاهراً دلارهاي سعودي اجازه نميدهد غرب از اين رويكرد دوگانه درس عبرت بگيرد؛ آن هم در حالي كه احتمال تغيير ماهيت القاعده به داعش با توجه به برخورداري آنها از يك عقبه فكري منبعث از مذهب وهابيت وجود دارد كه آبشخورهاي آن در مدارس مذهبي عربستان قرار دارد. آنچه رويكرد تساهلي غرب را در قبال تسلط القاعده برعدن و مناطق جنوبي يمن سؤال برانگيز ميكند اين است كه محافل غربي تا قبل از اينكه افراد مظنون به رابطه با القاعده را به سوريه و عراق كيش بدهند از القاعده يمن به عنوان يكي از خطرناكترين شاخههاي اين شبكه ياد ميكردند. هيچ ترديدي نيست كه عربستان با سياست «دسته چكي» خود سكوت كشورهاي غربي را در قبال استفاده از القاعده براي جبران خلأ ناشي ازآسيب پذيريهاي خود در جنگ زميني خريده و اين در حالي است كه جنايات ارتكابي اعضاي اين گروه تروريستي در شهر تعز هيچ دست كمي از جنايات داعش در عراق و سوريه ندارد و دقيقاً ازهمان شيوههاي جنايتكارانه داعش ازجمله سربريدن استفاده شده است، البته اين جنايات يك نتيجه ديگري هم در پي داشته و آن اينكه مردم جنوب يمن را به عواقب همراهي با نيروهاي متجاوز سعودي آگاه كرده و همچنانكه در تعز ديده شد آنها را بر آن داشته است كه تا قبل از اينكه دير شود به فكر مقابله با اين نيروهاي شيطاني بيفتند. همچنين اين احتمال وجود دارد كه ديگر نيروهاي مستقر در جنوب نيز چنين ضرورتي را احساس كنند و درصدد مقابله با نيروهاي القاعده تحت امر عربستان برآيند كه اين امر باعث تشديد درگيريهاي داخلي ميان نيروهاي متعارضي خواهد شد كه عربستان و امارات براي اشغال مناطق جنوب يمن به كار گرفتهاند. امكان دارد عربستان براي توجيه استفاده از نيروهاي القاعده در جنگ يمن در برابر شركاي غربي و عربياش به اين حربه كهنه متوسل شود كه در برابر حوثيها و انصار الله به يك سلاح ايدئولوژيك نياز داشت اما واقعيت اين است كه انصار الله و حوثيها از همان ابتدا قصدي براي ماندن در جنوب نداشتند و تنها در تعقيب نيروهاي وابسته به رئيسجمهور فراري و آن هم با چراغ سبز و موافقت جنوبيها براي مدتي وارد اين مناطق شدند و از همان ابتدا نيز در پي اين بودند كه خود جنوبيها مسئوليت امنيت مناطق جنوبي را برعهده بگيرند و اكنون نيز با خروج انصار الله مسئوليت تأمين ثبات و امنيت در جنوب برعهده خود جنوبيهاست و تسلط القاعده بر عدن به مفهوم تسلط آن بر جنوبيهاست. علاوه بر اين در زماني كه حوثيها و انصار الله در جنوب و از جمله عدن حضور داشتند برخلاف تبليغات موجود هيچ خللي به امنيت خليج استراتژيك عدن و تنگه باب المندب وارد نشد اما اكنون با تسلط القاعده كه قابليت تغيير ماهيت به داعش دارد هيچ تضميني در اين زمينه وجود ندارد. نكته قابل تأمل در اين ميان اينكه در زماني كه انصار الله و حوثيها با موافقت جنوبيها وارد جنوب و عدن شدند، رسانههاي عربي و غربي و اسرائيلي درباره اخلال امنيت عدن هياهو به راه انداختند اما اكنون كه القاعده مسلط شده دم برنياوردهاند.
