توهين در جامعه ما به دو نوع مهم تقسيم بندي ميشود. توهين زير دست به بالا دست و توهين بالا دست به زير دست كه اولي عملي بس سنگين و مجرمانه خواهد بود و دومي احتمالاً از سر دلسوزي و موجب تشويق خواهد شد. در دانشگاه دريانوردي و علوم دريايي چابهار هم اين تقسيم بندي توهين از اين دو نوع خارج نيست.
در اواخر ترم تحصيلي گذشته يك استاد فيزيك دانشگاه براي اينكه دانشجوياني كه به هر دليلي نمره نگرفتهاند آن واحد را پاس كنند فرم گدايي نمره را بين دانشجويان منتشر نمود و در آن به عقل، شعور، شخصيت و حتي هويت دانشجويان و انسانها توهين كرده بود كه موجب اعتراض دانشجويان و انجمن اسلامي به اين عمل وقيحانه شد. حتي دانشجوياني كه از دانشگاه فارغالتحصيل شده بودند به اين عمل واكنش شديدي نشان دادند و همه خواستار اين بودند كه اين استاد دانشگاه از دانشجويان عذرخواهي كند و كميته انضباطي اساتيد به اين مسئله رسيدگي نمايد اما در عمل فقط با چند تذكر موضوع خاتمه پيدا كرد ولي در مقابل چند وقت پيش از اين در نشريه دانشجويي پاره خشت يكي از دانشجويان مطلبي طنز در انتقاد به مسئولان دانشگاه منتشر كرد و در حالي كه كميته انضباطي دانشجويان صلاحيت رسيدگي به اين موضوع را نداشت براي اين دانشجو حكم دو ترم محروميت از تحصيل صادر نمود كه البته اين حكم بعدها با تخفيف مواجه شد. سؤال اصلي اينجاست، چرا وقتي يك استاد دانشگاه به جميع دانشجويان توهين ميكند دانشگاه سكوت ميكند ولي وقتي يك دانشجو يك مطلب طنز منتشر ميكند دانشگاه از هر ابزاري براي ايجاد خفقان استفاده ميكند مگر طبق قانون نشريات نبايد مدير مسئول پاسخگو باشد آن هم نه به كميته انضباطي بلكه به كميته ناظر بر نشريات.
توهين بعدي كه به شأن دانشجو صورت ميگيرد امكانات ضعيفي است كه دانشگاه براي اياب و ذهاب دانشجويان از كوي خوابگاهها به دانشگاه و بالعكس فراهم كرده است، به طوري كه در يك سرويس - كه بين دانشجويان به لاكپشت معروف و ظرفيت آن نهايتا 50 نفر است- بيش از 100 نفر به صورت فشرده سوار ميشوند و هربار كه دانشجويان در اين موضوع مطالبهاي ميكنند مسئولان فقط با لبخند پاسخ ميدهند.
اما مسئله بعدي كه خيلي هم مهم است محروم كردن دانشجويان از مراسمهاي مربوط به خود آنهاست. بهعنوان مثال برگزاري مراسم روز دانشجو كه متعلق به دانشجويان است در حالي از سوي مسئولان برگزار ميشود كه تشكلهاي دانشجويي از برگزاري آن بهعلت مسائل سياسي و اختلاف نظرهاي سياسي كه با برخي مسئولان دانشگاه دارند محرومند و به آنها به اين دليل مجوز داده نميشود كه شما نماينده كل دانشجوها نيستيد و بخشي از دانشجويان با شما هم نظر هستند. خب مگر مسئولان نماينده كل دانشجويان هستند؟ حداقل نماينده ما كه نيستند! پس آنها هم نبايد اين قبيل مراسمها را برگزار نمايند.
*دبير انجمن اسلامي دانشجويان
دانشگاه دريانوردي و علوم دريايي چابهار
