يكي از نكاتي كه در زمينه اخلاق دانشجويي بسيار مورد توجه قرار ميگيرد اين است كه يك دانشجو چگونه بايد به استادانش احترام بگذارد؟ امام سجاد(ع) در رابطه با چگونگي احترام به استاد ميفرمايند: «حق كسي كه تو را تعليم ميدهد بر تو آن است كه در تعظيم، تكريم و احترام به او كوتاهي نكرده باشي، محضر و مجلس او را بزرگ شماري، به نحو احسن به گفتار او در حال درس گوش فرا دهي، با روي باز از گفتار و درس او استقبال كني تا بتواند در آموزش تو موفق باشد، دلت را براي پذيرش آنچه ميشنوي پاك بگرداني و خاطرات خود را در آن حال فراموش كرده و به لذايذ و امور شهواني فكر نكني». بنابراين در ابتدا بايد جايگاه استاد را بزرگ دانست، براي دريافت مطالب او آماده شد، مطالبي را كه ميآموزد به طور كامل دريافت كرد و آن را به ديگران انتقال داد و بايد مطالب را به طور كامل به ديگران منتقل كنيد؛ يعني در اين خصوص امانتدار باشيد.
استاد به اين دليل براي ما عزيز است كه چشمهاي بسته ما را باز ميكند. علم يك نوع كشف و باز كردن چشم است، ارزش معلم و استاد به اين است كه چشمها را بازكرده، مجهولات را تبديل به معلومات و ناپيدا را ظاهر ميكند. البته بايد اين را نيز در نظر داشت كه جايگاه معلمي و استادي قله بالا و رفيعي است؛ اما هرچقدر اين قله بالاتر باشد سقوط از آن هم دردناكتر است. پس بايد يك استاد چشم مخاطب خود را به يك حقيقتي باز كند، گاهي يك استاد فقط ظاهر يك چيز را آموزش ميدهد و اجازه نميدهد كه مخاطب او باطن آن چيز كه همان خداست را ببيند. اگر يك استاد بخواهد چشم دانشجو را به باطن ببندد و فقط ما را ظاهربين كند، طبيعتاً باعث ميشود كه دانشجويانش از بسياري چيزها فرار كنند، پس يك استاد نيز بايد پردههاي غفلت را كنار زده و دانشجو را با حقيقت خدا آشنا كند.
