به گزارش خبرنگار ما، اول مهرماه سال 92 زن جواني به نام ريحانه مأموران پليس شهرستان ملارد را از قتل شوهرش با خبر كرد. وقتي مأموران به محل رسيدند، او توضيح داد: ساعتي قبل در حالي كه شوهرم در خانه استراحت ميكرد براي خريد از خانه خارج شدم. وقتي برگشتم چيزهايي را كه خريده بودم داخل حياط گذاشتم و شوهرم را صدا كردم تا براي بردن آنها به من كمك كند اما جوابم را نداد. احتمال دادم كه خوابيده باشد. وقتي داخل پذيرايي شدم، متوجه به هم ريختگي خانه شدم. بعد هم جسد شوهرم را ديدم كه گوشه اتاق افتاده بود. بنابراين با پليس تماس گرفتم. او گفت: شوهرم در كار ساختوساز بود و احتمال ميدهم كه در نبود من سارقان به خانه دستبرد زده و با ديدن شوهرم او را به قتل رساندهاند.
بررسيهاي اوليه كارشناس پزشكي قانوني نشان داد كه بهرام بر اثر اصابت جسم سختي به سرش كشته شده است. بعد از انتقال جسد به پزشكي قانوني، كارآگاهان دست به تحقيق زدند. آنها بعد از بررسي تماسهاي ريحانه متوجه شدند كه او قبل از حادثه بارها با پسرخالهاش كه زكريا نام داشت تماس داشته است. زكريا وقتي بازداشت شد گفت كه از ماجراي قتل خبر ندارد اما در تحقيقات فني به قتل اقرار كرد. او گفت: چند سال بود كه از ريحانه خبر نداشتم تا اينكه او را در خانه يكي از بستگانم ديدم. شنيده بودم كه وضع مالي خوبي دارد، به خاطر همين خواستم به من كمك كند. ريحانه هم پذيرفت و خواست با او كار كنم. ابتدا چند قطعه زمين را به نام من كرد و بعد زمينها را فروختيم و 20 ميليون تومان به من داد. مدتي كه گذشت تماس گرفت و گفت زمينهايي كه فروخته، متعلق به شوهرش بوده و او از ماجرا با خبر شده است. البته من ميدانستم كه او با اين ترفند، زمينهاي شوهرش را ميفروشد با اين وجود خواستم راهحلي پيشنهاد كند. ريحانه گفت بايد شوهرش را به قتل برسانيم و همه زمينهايش را صاحب شويم. من هم قبول كردم. روز حادثه وارد خانه بهرام شدم. ريحانه ميله آهني داشت و قطعه چوبي هم به من داد. وقتي بهرام وارد خانه شد من گوشهاي از اتاق پنهان شده بودم. در فرصت مناسب با چوب چند ضربه به سرش زدم كه غافلگير شد. همان لحظه ريحانه هم رسيد و با ميله چند ضربه ديگر به سرش زد كه بهرام روي زمين افتاد. ريحانه چند ضربه ديگر به سر شوهرش زد تا اينكه فوت شد. بعد هم من خانه را ترك كردم و ريحانه هم به بهانه خريد به مغازه رفت و سناريوي دروغين را مطرح كرد. ريحانه وقتي بازداشت شد حرفهاي زكريا را تأييد كرد. بعد از انجام تحقيقات، بازپرس زكريا و ريحانه را به اتهام مشاركت در قتل مجرم شناخت و پرونده بعد از صدور كيفرخواست روي ميز هيئت قضات شعبه 113 دادگاه كيفري استان تهران قرار گرفت. در جلسه رسيدگي، دختر ريحانه به عنوان ولي دم در جايگاه حاضر شد و از مادرش اعلام گذشت كرد و گفت خواستهاي هم ندارد اما براي زكريا درخواست قصاص كرد. زكريا وقتي در جايگاه قرار گرفت اتهامش را قبول كرد و اظهارات اوليهاش را براي دادگاه توضيح داد. ريحانه اما گفت در قتل شوهرش نقش نداشته و زكريا به تنهايي مرتكب قتل شده است. هيئت قضات بعد از ختم جلسه وارد شور شدند و زكريا را به قصاص و استرداد22 ميليون تومان به شاكي خصوصي محكوم كردند. از آنجا كه ريحانه موفق به جلب رضايت اولياي دم شده بود از جنبه عمومي جرم به سه سال حبس و استرداد 30 ميليون تومان به شاكي خصوصي محكوم شد. رأي دادگاه با اعتراض زكريا در ديوان عالي كشور بررسي شد و قضات ديوان رأي صادر شده را تأييد كردند. زكريا در صورتي كه موفق به جلب رضايت اوليايدم نشود قصاص خواهد شد.
