سرانجام پس از وقفه طولاني در اعلام مجوز براي انتخابات شوراياريها به گفته نايب رئيس شوراي شهر تهران، شوراي حل اختلاف مصوبه شوراي شهر براي برگزاري انتخابات شوراياريها را تأييد كرد و انتخابات دوره چهارم شوراياريها از آذر ماه به صورت رسمي كليد ميخورد تا مشاركت شهروندان در اداره شهر پررنگتر شود.
مرتضي طلايي، نايبرئيس شوراي شهر تهران در جريان بازديد از غرفه «جوان» در بيستمين نمايشگاه مطبوعات افزود: با اين مجوز قانوني انتخابات شوراياريها به زودي برگزار ميشود. به گفته وي، اصل وجودي سمنها بايد مورد حمايت نظام، دولت و دستگاهها باشد و تشكلهاي مردمنهاد محلي براي ساماندهي نيروهاي علاقهمند به خدمت در حوزههاي مختلف هستند. نايبرئيس شوراي شهر تهران افزود: دستگاههاي صادركننده مجوز بايد بر فعاليت سمنها نظارت داشته باشند. اگر قرار باشد سمن فقط يك اسم باشد و فعاليتي نداشته باشد درست نيست و مجوز اين سمنها بايد باطل شود تا انگيزه براي سمنهاي فعال ايجاد شود. وي تأكيد كرد در شوراي سوم بيش از هزار سمن فعال در حوزه شهري شناسايي و سازماندهي شد. شهردار موافق استفاده از سمنها است اما ساختار شهرداري براي چنين امري مناسب نيست. با اين حال اين عضو شوراي شهر تهران با اشاره به فعاليت و جايگاه شوراياريها در حل مسائل و مشكلات شهروندان در محلات پايتخت از صاحبنظران و نخبگان جهت پر بار شدن حضور شورا ياريها دعوت به عمل آورد.
مشاركتي از جنس شهروندي براي اداره محلات
به واقع حضور و فعاليت سه دوره شوراياري در محلات ميتواند نقطه عطفي بهحساب آيد چراكه از زمان شكلگيري شهرها هيچگاه وجود يك نهاد شورايي يا يك مديريت شهري جوابگوي نيازهاي شهروندي در حوزه رفتارهاي فرهنگي و اجتماعي نبوده است. براين اساس از زمانهاي قديم نيز براي سروسامان دادن به فعاليتهاي شهري در واحدهاي كوچكتر آن يعني محلات همواره نيازمند حضور شوراهاي محلي بودهاند و در حال حاضر اين حضور با توجه به تنوع فرهنگي و هويتي و قومي بيشتر احساس ميشود و شوراياريها در اين زمينه نقش پررنگتري را در مباحث مشاركتي و آموزشي عهدهدار هستند كه نقش مهم و حياتي آنان در محلات به دليل آنكه مبتني بر اراده مردم بوده كاركردهاي غيرقابل انكاري دارند، به شرط آنكه اين نهادهاي مردمي به شكل نهادهاي حاكميتي درنيايند زيرا گسترش وظايف و اختيارات شوراياريها در شرايط حاضر نيست كه آنها را به نهادهاي تأثيرگذار در محلات تبديل كرده، بلكه محدود نديدن نقش آنها از سوي نهادهاي اجرايي و تصميمگيري شهري است كه باعث شكوفايي شوراياريها ميشود. به واقع اعضاي شوراياريها به دليل نزديك بودن به هممحلهايها به راحتي ميتوانند كم و كاستيهاي محلهاي را رصد كرده و براي حل آنها با كمك ساير نهادها راهكار مناسب ارائه كنند و اين ميسر نميشود مگر شهروندان، منتخبان خود را پشتيباني كنند. در بسياري از موارد مشاركت شهروندان در مسائل شهري نيازمند آموزشهاي محلهاي است و تا زماني كه اين آموزشها شكل نگيرد نبايد انتظار داشت كه مسائل و مشكلات عنوان شده از سوي مسئولان و شهروندان برطرف شود. به واقع ظرفيت شوراياري از يك نگاه در محلات، همچون تدريس يك معلم در كلاس درس است به گونهاي كه معلم آموزشهاي لازم را به همه دانشآموزان ارائه ميدهد اما توجه به تك تك دانشآموزان و استعداد آنها نيز فراموش نميشود. در بحث شوراياري نيز روند بدينگونه است كه آموزش و مشاركت براي هر قشر محله اعم از جوانان و ساير گروهها در نظر گرفته ميشود و براساس ظرفيتهاي موجود آنان اقدامات صورت ميگيرد. در مسائل شهري نيز فقط آموزشها به دولت و شهردار ختم نميشود بلكه اين شوراياريها هستند كه نقش تسهيلگر را ايفا ميكنند و نهادهاي ذيربط را ياري ميكنند لذا در حوزه آسيبهاي اجتماعي و فرهنگي نقش تسهيلگري شوراياريها بسيار بااهميت است. اگر معضلي در يك محله وجود دارد، شوراياريها مستقيماً نميتوانند وارد موضوع شوند، بلكه ميتوانند با ارتباط منطقي با مسئولان مرتبط به گرهگشايي آن كمك كنند، نه اينكه نقش آنان به توجيهگري تبديل شود بلكه آنها نقش مطالبه حقوق شهروندي را بايد دنبال كنند. به واقع با آموزش، مشاركت و پيگيري مسائل و مشكلات محلات توسط شوراياريها انتظار ميرود تا حدود زيادي از بار مشكلات موجود در شهر كاسته شود و از سوي ديگر شهروندان وقتي خود را در برابر مشكلات موجود مسئول بدانند با مشاركت، نقش شهروندي خود را براي كاستن از مشكلات ايفا خواهند كرد.
