جوان آنلاين از تازه هاي دنياي فناوري گزارش مي دهد

آيا اين نبرد نهايي بشر و باكتري است؟

مايكل برندوين فناوري قطع اتصال خطوط ارتباطي بين باكتري ها با هدف بي اثر كردن آنان را توسعه داده است.

جنگ انسان با باكتري همواره جنگي ادامه دار بوده و شيوع روز افزون گونه هاي مقاوم در برابر دارو باعث شده تا دچار دودلي و ترديد شويم: شايد روزي طرف بازنده ما باشيم.

به گزارش جوان آنلاين به نقل از نيوزويك، محققي بنام مايكل برندوين به همراه استاد راهنمايش، دورون استاينبرگ، فناوري قطع اتصال خطوط ارتباطي بين باكتري ها با هدف بي اثر كردن آنان را توسعه داده است.

در طبيعت اكثر باكتري ها در بيوفيلم تكثير مي يابند، همان محيط هاي زندگي منحصر بفرد كه حامل ميكروارگانيسم هستند و آن ها را به رشد و حمله به ديگر موجودات زنده تشويق مي كند. بيوفيلم ها، كه به هر دو سطح آلي و غيرآلي مي چسبند، براي من و شما بيشتر تحت عنوان "لجن" روي اغلب ميوه هاي تازه شناخته شده هستند. براي متوقف كردن روند تشكيل بيوفيلم ها، برندوين پليمر قابل اسپري حاوي مولكول كوچك اما قدرتمندي بنام TZD را طراحي كرده است. هنگامي كه به بسته بندي مواد غذايي پاشيده شود، مانع از برقراري ارتباط ميان باكتري ها مي شود. به گفته برندوين آنها نمي دانند كه بايد رشد كنند و تشكيل بيوفيلم دهند. اين آنها را بي حركت نگه مي دارد. جالب است بدانيد كه يك باكتري به تنهايي قادر به انجام كاري نيست و آنها بايد حتماً با هم در ارتباط باشند. بدون بيوفيلم، مواد غذايي داراي عمر مفيد طولاني تري خواهد بود و به مراتب كمتر از گذشته باعث شيوع بيماري بين مصرف كنندگان خواهد شد.

بسته بندي مواد غذايي تنها يكي از موارد استفاده از اين پليمر ضد بيوفيلم است. دورون استاينبرگ مي گويد بيوفيلم ها تقريباً در همه جا حضور دارند و مشكل مي آفرينند. در حال حاضر، اين تيم تحقيقاتي همچنين در حال توسعه راهي براي جلوگيري از رشد بيوفيلم ها در زير كشتي هاست. او عقيده دارد كه در اين مورد، با يك مشكل اقتصادي مواجه است و نه مسئله سلامتي چراكه بيوفيلم ها از سرعت كشتي مي كاهند.

مهمترين نكته اين است كه اين روش به از مصرف بي رويه آنتي بيوتيك ها در ميان بيماران نيز مي كاهد.

منبع: مجله هفتگي نيوزويك