ليگ كه تمام ميشود، هوا كه گرم ميشود و فصل نقل و انتقالات كه از راه ميرسد تيمهاي باشگاهي مطرح دنيا به فكر برگزاري تور پيش فصل ( اردوها و بازيهاي تداركاتي) ميافتند. يكي به امريكا ميرود، ديگري به آسيا ميآيد و خلاصه از تمرينات پيش فصل نهايت استفاده را ميبرند. منتها تيمهاي مثلاً حرفهاي فوتبال ايران قبل از شروع فصل جديد فقط و فقط يك مقصد دارند؛ برپايي اردو در كشور تركيه!
كار هر سالشان است. تا وقت پيدا ميكنند چمدانها زود بسته ميشود و بدون كمترين غايبي همگي راهي كشور همسايه ميشوند. جالب اينجاست كه نه تنها هيچكس با اين سفر پر هزينه و بعضاً پرحاشيه مخالفت نميكند بلكه همه با آغوش باز منتظر اردوهاي برونمرزي هستند. مديران باشگاهها تصور ميكنند اعزام تيم به تركيه و انجام يكي دو بازي تداركاتي باتيمهاي دسته چندمي اروپايي ارزش صرف كردن بخشي از بودجه را دارد.
امسال نيز طبق روال سالهاي گذشته 9 تيم ليگ برتري خيلي سريع خود را به تركيه رساندهاند تا هم از امكانات فوتباليشان استفاده كنند و هم از آب و هوا و تفريحاتشان. استقلال و پرسپوليس كه همواره پاي ثابت اين سفر تفريحي- فوتبالي بوده و هستند، سپاهان، تراكتورسازي، گسترش، سايپا و سايرين هم براي آنكه حرفهاي بودنشان را ثابت كنند فوراً شرايط اعزام را فراهم كردند و به سرخابيها ملحق شدند. چشم و همچشميها به اينجا ختم نميشود. در هفتهاي كه گذشت يك تيم ناشناخته از روماني شش بازي تداركاتي با شش تيم ايراني برگزار كرده است!
اگرچه هر سال با آغاز تمرينات پيش فصل بحث سفر تيمهاي ليگ برتري داغ ميشود و رسانهها به آن ميپردازند اما هرگز هيچ نهاد يا مسئولي درصدد بررسي اين موضوع برنيامده. به اشتياق وصفناپذير تيمها براي سفر به تركيه ميتوان از دو زاويه نگاه كرد؛ برگزاري اردوي تداركاتي با طعم تفريح و استفاده امكانات حرفهاي تركها. در خصوص ديدگاه نخست بايد بگوييم كه اينگونه تمرينات در روند آمادهسازي تيمها تاثير ملموسي ندارد. بازيهاي هفتههاي آغازين ليگ را كه ببينيد به خوبي به اين مسئله پي ميبريد. حال آنكه تيمهاي واقعاً حرفهاي از چنين فرصتي براي رسيدن به آمادگي مطلوب و ايجاد هماهنگي لازم بين بازيكنان به ويژه بازيكنان تازه وارد استفاده ميكنند. از همين رو تيمهايي چون من يونايتد، آرسنال، بايرن و رئال به تور پيش فصل خود به امريكا، آسيا يا هر جاي ديگر به چشم اردويي حياتي در جهت رسيدن به اهداف بزرگ خود در طول فصل نگاه ميكنند.
جاي سؤال است كه چرا هيچ كدام از سرمربيان تيمهاي ايراني مانع رويارويي شاگردانشان با تيمي كه در عرض يك هفته شش بازي تداركاتي برگزار كرده نشدهاند و هيچ انتقادي هم از اين مسئله نداشتهاند. متأسفانه هنوز فلسفه ديدار تداركاتي در فوتبال ما جا نيفتاده است. مدير و مربي صرفاً براي اينكه از انتقادهاي احتمالي در امان باشند با هر تيمي كه دم دستشان باشد وارد مذاكره ميشوند، آنها نيز براي آنكه سطح فوتبالشان و فوتبال آسيا را محك بزنند نه نميگويند؛ بالاخره هم فال است و هم تماشا.
در مورد مسئله دوم بايد پذيرفت كه كشورمان فاقد امكانات سختافزاري مناسب براي ارائه خدمات به تيمهاي فوتبال است. با گذشت 13 فصل از ليگ برتر كمپي نداريم كه بتواند پاسخگوي نيازهاي حرفهاي يك تيم ليگ برتري باشد. تيمهايي هم كه به تركيه نميروند و در تابستان داغ در كردان و سرعين اردو ميزنند يا پول ندارند يا نگران اتفاقات حاشيهاي هستند. بدون شك اگر آنها هم مشكلاتشان مرتفع شود بيمعطلي از اروپا سر در ميآورند.
زمان زيادي به شروع ليگ چهاردهم باقي نمانده. راه دوري نميرود اگر مسئولان مربوطه در جهت حل اين معضل قدم مثبتي بردارند تا بودجه باشگاههاي دولتي و صنعتي به اين راحتي به جيب خارجيها واريز نشود.
