راست گفتهاند كه «سواره از پياده خبر ندارد و سير از گرسنه». اين مَثَل، حكايت اين روزهاي جامعه ما است. صبح كه از خواب بيدار ميشوي متوجه ميشوي مثلاً خودروسازان عشقشان كشيده، بهاي توليداتشان را دوباره چند ميليونتوماني افزايش دهند، كارخانههاي لبني درصدي روي بهاي فروششان بكشند و صاحبان زمين و مسكن هم تا جايي كه تيغشان ميبُرد، قيمتهايشان را بالاتر بكشند و قِسعليهذا. مسئولان اما در قاب تلويزيون ظاهر ميشوند، لبخند به لب دارند و به سياق هميشه وعده روزهاي بهتر را ميدهند. روزهايي كه خودشان بهتر ميدانند از راه نميرسد. اين وعدهها، شايد آنها را در مناصبشان نگه دارد، اما روح بياعتمادي را در افراد جامعه ترويج خواهند داد.
تا اين جاي كار همه سواره بودند و اگر ميخواهيد از حال افراد پياده با خبر شويد، سري به دادسراها، دادگاهها يا بيمارستانهاي دولتي بزنيد. آنجا، افرادي را خواهيد ديد كه صدايشان هرگز شنيده نميشود. حالي از كودكان بيبضاعت بپرسيد كه كوچكي سفره پهن شده در خانههايشان رخسارشان را زرد كرده يا بيماري لاعلاجي تن نحيفشان را به تخت بيمارستاني دولتي سپرده است. اسفبار است كه صداي دلخراش بوق گرانيها كه افزايش بيماريها، سرقتها، بزهكاريها، فقر، تنفروشيها و. . . را به همراه دارد، شنيده نميشود. تجربه نشان داده كه با شدت گرفتن اين گرانيها است كه كارگاههاي كوچك تعطيل و بيشتر كارگران آن كه معمولاً سرپرستان خانوار هستند، در بهترين حالت، دست به مشاغل كاذب ميزنند تا آبروي خانوادگيشان را حفظ كنند. افرادي كه دچار بيماري هستند به دليل گراني هزينههاي درمان از مراجعه به پزشك خودداري ميكنند، تا شايد معجزهاي بيماري جسمشان را درمان كند. برخي جوانان بازمانده از تحصيل و بازار كار، اسب زين شده سرقت را سوار ميشوند.
موج گراني سفره نشاط خانوادهها را برچيده، صلهرحم را كاهش داده و افسردگي را در ميان افراد جامعه شدت بخشيده است. در حالي كه دلشوره و نگراني از عدم تأمين معيشت خانوار سبب شده بسياري از مردان و زنان شب و روزشان را با اضطراب سپري كنند و به داشته و نداشتهشان چوب حراج بزنند تا صورتشان را با سيلي سرخ نگه دارند، اشراف جامعه هر لحظه بر داشتههايشان - كه حاصل دسترنج افراد پياده است- اضافه ميكنند. آنها با سرمايه خويش قادرند قدرتهاي اقتصادي، حقوقي و سياسي را در اختيار بگيرند. بياييد به داشتههاي ملتمان فكر كنيم. به ايستادگي و مقاومتي كه همواره به آن افتخار كردهايم. اين ملت شايسته رنجي كه امروز ميبرد، نيست.
دستریزاد 
