به نام عقلانيت نميتوان راه امام را كنار گذاشت، راه امام عين عقلانيت و عقلانيت، رهرو راه امام راحل است. نميتوان به نام اعتدال سخن امام را تعديل كرد چراكه سخن امام، خودش عدالت است و پيروي از راه او يعني ميانهروي و اعتدال.
به گزارش پايگاه اينترنتي بسيج؛ سرتيپ بسيجي محمدرضا نقدي رئيس سازمان بسيج مستضعفين در نشست نهضت روشنگري با موضوع تبيين سيره و انديشه امام خميني كه در مسجد انصارالحسين عليهالسلام برگزار شد، با بيان اين مطلب افزود:بيداري امروز در كشورهاي اسلامي منطقه، ساير نقاط جهان و حتي در قلب امريكا، مرهون حركت مخلصانه امام راحل است كه با مجاهدت خود به روشنگري جهانيان و آزاديخواهان پرداخت. وي گفت: برخي براي پايان عصر اماملحظه شماري ميكنند؛ ميپرسند تا چه زماني بايد اين مبارزه را ادامه داد؟ تا چه وقت بايد جهاد كرد؟ پاسخ ملت غيور و شرافتمند ايران كه به تعبير امام راحل بهتر از ملت حجاز در عهد رسولالله صليالله عليه وآله و كوفه و عراق در عهد اميرالمؤمنين و حسينبن علي صلوات الله و سلامه عليهما هستند، اين است كه پايان عصر خميني عليهالرحمه، آغاز حكومت امام زمان عجلالله فرجه ميباشد. اين ملت تجربه شيرين و تاريخ پرافتخار، پر دردسر و عبرتانگيز خود را با شعارهاي پوچ و توخالي عوض نميكند و دست از مبارزه برنمي دارد.
نقدي در ادامه افزود: دشمن ميداند كه عمق ارادت ملت ايران نسبت به افكار امام راحل چقدر است، به همين دليل تصريح در مخالفت با امام و افكار امام فايدهاي ندارد. پس همانطور كه دشمنان اسلام، قرآنها را بر سر نيزه كردند، امروز نيز در مقابله با افكار و راه امام، اين نقشه با روشهاي پيچيدهاي پيگيري ميشود. رئيس سازمان بسيج مستضعفين با تأكيد بر اينكه امروز پيروزي در استمرار راه امام است، گفت: بايد مواظب ترفندها بود و با اين روشها نبايد با نسب خانوادگي، رفاقت، خاطرهگويي نادرست يا تفسير دروغين سخن امام و. . . اصل راه و مرام امام را گم كرد. وي تصريح كرد: بهترين سند براي در امان ماندن از انحرافات در مسير انقلاب، وصيتنامه امام خميني است، چراكه ايشان وصيتنامه خود را براي نسل حاضر و آينده دانسته است. اگر امام در جايي از كسي تعريف نموده است نيز نميتوان كاملاً قبول كرد چراكه طبق بيان امام، معيار حال افراد است و ممكن است كساني كه قبلاً در خط امام بودهاند، امروز از سيره و خط امام منحرف شده باشند. وصيتنامه امام، ملاك و محك براي تشخيص انحراف است و اگر فردي نسبت به امام قرابت و انس داشته است هم بايد مواضعش با وصيتنامه امام سنجيده شود.
