سيزدهمين نمايشگاه محيطزيست كه عنوان «بينالمللي» را هم افتان و خيزان در پس خود به يدك ميكشيد، عاقبت به رغم كاستيهاي فراوان و دور از وعدهها به پايان رسيد.
به منظور زدن دو نشان با يك تير، يعني هم بازديد و هم حضور در روز آخر و اختتاميه نمايشگاه، روز بيست و هفتم با يكي از كارشناسان و فعالان محيطزيست راهي محل دائمي نمايشگاههاي بينالمللي تهران شديم. اولين نقص، عدم راهكاري براي رفت و آمد و سهولت بازديدكنندگان از نمايشگاه بود و بازديدكنندگان بايد كرايههاي سه، چهار هزار توماني از ايستگاه مترو ميرداماد تا مكان برگزاري را از جيب تأمين ميكردند.
مشكل بعدي عدم اطلاعرساني و نبود راهنما يا اعلانهاي چاپ شده به منظور سهولت در پيدا كردن غرفهها و سولههايي بود كه خيلي مردم را كلافه كرده بود و وقت زيادي را از آنها ميگرفت. با ورود به نمايشگاه، سازمانها و تشكلهاي مردمنهاد و كمپينهاي حمايت از محيطزيست، قاطبه غرفههاي نمايشگاه را تشكيل ميداد كه به نظر ميرسيد اكثريت قريب به اتفاق آنها فعاليتي تبليغاتي اقتصادي دارند. به اين معنا كه كتابها و لوحهاي فشرده بيمحتوايي با قيمتهاي باورنكردني براي فروش عرضه ميشد.
فعاليتهاي عجيب و البته نوظهور ديگري مانند امضا گرفتن يك كمپين ضدشكار از مردم روي تومار عريض و طويلي بود كه در متن آن از رسانهها خواسته شده بود اين كمپين را به رسميت بشناسند و فعاليت آن را در صدر اخبار محيطزيست منعكس و اطلاعرساني كنند.
اما مهمترين مشكلي كه به شدت بازديدكنندگان را آزار ميداد، صحنههاي جمع كردن غرفهها توسط غرفهداران بود كه به رغم خلوت بودن نمايشگاه باز هم با سر و صدا مانع تمركز بازديدي آرام ميشد. جالب اينجاست كه از صبح آخرين روز يعني صبح بيست و هفتم حدود يك سوم غرفهها تخليه شده بودند.
خودرو برقي غدير 110
در غرفه شركت پاك خودرو، خودرو «غدير 110» به نمايش گذاشته شده بود. مهندس مسعود ارشادي، مديرعامل اين شركت به سؤال خبرنگار «جوان» كه از وي در مورد كيفيت و كميت اطلاعرساني به مردم سؤال كرد، پاسخ داد: «خوشبختانه اين نمايشگاه فرصت خوبي بود كه مردم از نزديك با خودرو غدير 110 آشنا شوند و قابليتهاي اين خودرو را با چشم خود ببينند. هر چند كه قبلاً اين خودرو در هفته هواي پاك در سازمان حفاظت محيطزيست رونمايي شد و خيلي از رسانهها اين خبر را در سطح وسيعي پوشش دادند اما در اين نمايشگاه متوجه شديم كه درصد بسيار كم و افراد انگشتشماري از اختراع ما خبر دارند. بنابراين جاي خوشحالي است كه غرفه ما و خودرو غدير 110 در اين نمايشگاه با اكثر بازديدكنندگان ارتباط برقرار كرد و از طريق انتقادات و پيشنهادات خيلي از عيوب كار براي ما مشخص شد.
وي در بخش ديگري از سخنانش در مورد انرژي جايگزين اين خودرو گفت: «همه فكر ميكنند شارژ باتري اين خودرو بايد پيچيده باشد. در حالي كه اينطور نيست و شارژ غدير 110 مثل شارژ گوشي همراه ميماند كه در هر 70 كيلومتر حركت يك بار باتري بايد شارژ شود و شارژ اين باتري هزينه بسيار ناچيزي دارد و درست مثل شارژگوشي همراه شما با برق DC صورت ميگيرد. ارشادي در پاسخ به «جوان» كه در خصوص قيمت خودرو جويا شد، با بيان اينكه شركت ما از سال 1381 تاكنون به همه شركتهاي خودروساز و سازمانهاي دولتي و خصوصي پيشنهاد همكاري داده كه با همكاري هم اتوبوسها و خودروهاي شهري را به صورت برقي توليد كنيم اما متأسفانه هيچ كدام پاسخ درخواست ما را ندادند، گفت: ما تا به حال به رغم سؤالات فراوان قيمت اين خودرو را اعلام نكردهايم. چون تا به حال اين خودرو با هزينههاي شخصي توليد شده كه اگر دولت و سازمانهاي حمايتي پشتيباني كنند قطعاً قيمت خودرو در توليد انبوه پايينتر ميآيد. اما با اين وجود فكر كنم در توليد انبوه قيمت اين خودرو البته در آينده به مرز 8 ميليون تومان برسد. وي در ادامه عنوان كرد كه ما براي اطلاعرساني و روشنشدن مردم در مضيقه هستيم و مردم اطلاعات درستي از توليداتمان ندارند و تصور ميكنند بايد قيمت اين محصولات خيلي بالا باشد اما در واقع درصد كمي با ظروف يك بار مصرف پلاستيكي اختلاف دارد.
خودرو غدير 110 گنجايش دو نفر را دارد و با سرعتي در حدود 60 كيلومتر فقط به منظور جابهجايي در شهر به خصوص شهرهاي آلوده طراحي و توليد شده است.
ظروف يكبار مصرف نشاستهدار
غرفه ديگري كه در نمايشگاه سيزدهم، بازديدكنندگان زيادي را به خود جلب و جذب كرده بود، غرفهاي متعلق به شركت ظروفسازان بود، اين شركت توليدكننده ظروف يك بار مصرف بر پايه مواد نشاستهاي است كه هيچ ماده شيميايي و صنعتي در تركيب آن به كار نرفته است. ظروف اين شركت بر خلاف ظروف پلاستيكي بسيار محكم و با دوام است. با خانم گرشاسبي، مديرعامل اين شركت كه از اصفهان در نمايشگاه سيزدهم شركت كرده بود، به گفتوگو نشستيم. وي در ابتدا با گلايهمندي از عدم حمايت مسئولان گفت: شركت ما هيچ ماده خطرناكي در تركيب مواد اوليه توليد ظروف به كار نميبرد به گونهاي كه تقريباً 100 درصد مواد طبيعي و بر پايه نشاسته توليد ميشود.
