«كيفرخواست يك حقوقدان»، «طوفان روحاني»، «شوك آماري» و «رونمايي از 8 سال نابساماني» اين تيترها نه از سوي روزنامههاي منتقد دولت كه از دريچه نگاه رسانههاي مدعي حمايت از دولت «تدبير و اميد!» فرداي شب ارائه گزارش 100 روزه روحاني از عملكرد دولتش كه پيشتر و در جريان رقابتهاي انتخاباتي وعده داده بود، بر پيشاني اين روزنامهها نشست.
آقاي روحاني گفته بود، «راهحلهاي 100 روزه براي حل مشكلات داخلي داريم»؛ «معيشت مردم را در 100 روز متحول ميكنيم. »؛ «در كمتر از 10 روز اقدامات فوري براي حل مشكلات اقتصادي انجام خواهيم داد و راه حلهاي كوتاهمدت يك ماهه و صد روزه براي حل مشكلات و معضلات اقتصادي، اجتماعي، سياست داخلي و خارجي در دولت تدبير و اميد داريم». در واقع رئيسجمهور محترم نويد گشايش اقتصادي پس از 100 روز به مردم داده بود و قرار بود از اين «احساس تحولهاي اقتصادي» براي مردم گزارش دهد، اما آنچه سه شنبه شب افكار عمومي برخلاف انتظار، از رئيس دولت تدبير و اميد دريافت كردند، سياههاي از سياهنمايي عليه دولت گذشته بود؛ بدون اينكه كمترين اثري از وعده داده شده در آن مشاهده شود.
بنابراين چندان نميتوان به اين روزنامههاي مدعي حمايت از دولت خرده گرفت كه چرا تيترهاي آنها اثري از «تدبير» و «اميد» يا به قول ورزشينويسان (بمبهاي خبري) اقتصادي ندارد. آنها حتي «نرفتن احمدي نژاد به دادگاه» را برجستهتر از «گزارش رئيسجمهور روحاني» پوشش دادند، شايد با اين توجيه كه «جذابيت» و «ارزش خبري» اين «خبر» را بيشتر از آن «گزارش» تشخيص داده بودند.
اين روزنامهها در توصيف گزارش 100 روزه رئيسجمهور، گويي گزارشي از يك جلسه دادگاه را به تصوير كشيدهاند كه «عاليترين مقام اجرايي كشور» در مقام «قاضي القضات!» دولت پيش از خود را محاكمه ميكند.
البته نه اينكه دولت احمدي نژاد عاري از هرگونه خطا و اشتباه بوده كه يقيناً انحرافات فراواني خصوصاً در سالهاي پاياني دولتش داشته و او را از مسير خدمترساني به مردم جدا كرد. چنانكه نگارنده طي يادداشتي با عنوان «مبادا روزي احمدي نژاد 84 را آرزو كنيم» كه 20 شهريور 90 منتشر شد، به نقد رويه پر ابهام او در اين سالها پرداخته بود. اما آيا آنگونه كه دكتر روحاني گزارش دادند، دولت او ققنوسوار سر از خرابهاي هشت ساله برآوردهاند كه احمدي نژاد آوار كرده بود؟ اگر اينگونه نيست (كه نيست) آيا فلسفه وجودي اين برنامه محاكمه بود يا مفاهمه؟ رئيسجمهور محترم مشي خود را همواره اعتدالي تعريف كردهاند؛ ايشان حتماً تصديق ميفرمايند كه انصاف واژه همزاد اعتدال است، سؤال اين است كه در گزارش خود (نقد احمدي نژاد) چقدر بر مدار انصاف سخن راندند؟
آقاي رئيسجمهور! جنابعالي شايد به دليل مشغلههاي اجرايي تاكنون موفق نشدهايد، سفرهاي استاني را كه احمدي نژاد مرسوم كرد، از سر بگيريد؛ كه اگر اين اتفاق افتاده بود، آثار آباداني و توسعه خصوصاً در شهرهاي كوچك و دور افتاده مرزي را مشاهده ميكرديد. در آن صورت شايد قضاوت ديگري از دولت گذشته داشتيد. خصوصاً اينكه رهبر معظم انقلاب در آخرين ديدار اعضاي دولت دهم با معظم له ضمن تقدير از تلاشهاي شبانهروزي آنها كه به تعبير ايشان حجم كار آنها بسيار بالا و پرشتاب نسبت به دورههاي ديگر بوده و هست؛ تأكيد كرده بودند: همه كساني كه ميخواهند درباره دولتها، درباره كابينهها، درباره رؤساي جمهور قضاوت كنند، خوب است به اين نكته هم توجه كنند. بديهي است كه رئيسجمهور محترم و همكاران ايشان كه به عنوان دولتمرد در رأس امور قرار دارند، بيش از هركسي مورد اشاره اين تأكيد رهبر فرزانه انقلاب قرار ميگيرند. بنابراين از كسي كه در حاكميت قرار دارد و پست حكومتي دارد، چندان پسنديده نيست كه مواضع عوامگرايانه اتخاذ كند.
آنچه در گزارش سه شنبه شب رئيسجمهور محترم به چشم نيامد، تحول اقتصادي بود؛ شايد به اين دليل اشاره نشد كه هنوز سياست واحدي بر تيم اقتصادي دولت حاكم نيست و گويي ناهماهنگي تيم اقتصادي نتوانست رئيسجمهور را به يك جمعبندي از اين 100 روز فعاليت دولت برساند.
افكار عمومي فراموش نكردهاند كه همين چندي پيش بود كه يكي حجم صندوق ذخيره ارزي كشور را 32 ميليارد دلار ذكر ميكند، ديگري 40 ميليارد و حتي شخص رئيسجمهور خالي اعلام ميكند؛يكي ميگويد يارانه ميدهيم، ديگري ميگويد نميدهيم يا با تأخير پرداخت ميشود، يكي دهكهاي بالا را حذف ميكند و آن ديگري صحبت از افزايش حاملهاي انرژي ميكند، بديهي است در اين بلبشوي تصميمگيريها، مردم عملكرد دولت را نه در گزارشهاي گل و بلبلي كه در قيمت اقلام مصرفي در سوپر ماركتها ارزيابي ميكنند.
آقاي رئيسجمهور اين قبيل گزارشها ممكن است مورد پذيرش آن اكثريت شكننده 7/50 درصدي كه در انتخابات 24 خرداد به جنابعالي رأي دادند، قرار گيرد، اما 49 درصد ديگر ( همانها كه جنابعالي در جلسه دفاع از نصرالله سجادي به عنوان وزير پيشنهادي ورزش و جوانان به تلويح افراطي، خشونت طلب، خود رأي و بيتدبير معرفي كرديد) نيز شما را رئيسجمهور خود ميدانند و به عنوان يك منتقد منصف انتظار دارند اكنون زمان عمل به وعدههاست نه در جا زدن در منازعات انتخاباتي.
البته آنچه در اين 100 روز فعاليت دولت يازدهم قابل تقدير و تشكر است، فعاليت تيم ديپلماسي كشور در عرصه مذاكرات هستهاي است كه با موفقيتهايي نيز همراه بوده است، بنابراين مبادا اين «خشنودي» در عرصه ديپلماسي خارجي به بهانهاي براي «اخم» و تسويهحسابهاي داخلي تبديل شود كه نه نشاني از تدبير دارد و نه مايه اميد.
متشکرم جوان !اما به نظر شما تا زمانی که زنجیره ای ها قارچ مانند زیاد می شوند صدای حقیقت گویی و روشنگری تعداد بسیار بسیار معدود روزنامه های منطقی و معتدل راستین مثل جوان که هر چه میشمارم از تعداد انگشتان یک دست تجاوز نمی کنند به کجا خواهد رسید؟ 
