بيگمان هر كدام از ما اخبار گوناگوني از پديده مضر ريزگردها شنيدهايم كه هر نقلكنندهاي بنا به بضاعت و موقعيت خود، حكايات و داستانهايي در خصوص پيدايش اين پديده روايت ميكند. به گونهاي كه تا كنون خيليها قصه راست حسيني اين ماجرا را درك نكردهاند و در بين چالشهاي سريالي ميان دستگاههاي اجرايي و متوليان امر حيرانند و همچنان منتظرند كه دولتمردان جمهوري اسلامي، عاقبت نوشداروي اين زخم كهنه را به كام آنان بنوشانند.
ناگفته پيداست كه در دولتهاي نهم و دهم تلاشهاي ارزشمندي در راستاي مقابله با ريزگردها و آلودگي هوا صورت گرفت كه متأسفانه همه آنها با شكست مواجه شدند. اما مايه تعجب است كه برخي از مسئولان و متوليان محيط زيست درصدد هستند كه با موازيكاري و مانورهاي بينتيجه و آزمون، ديگر بار راههاي فراموش شده، باز هم هزينههايي به بيتالمال تحميل كنند. در حالي كه دور نماي اين جريان از ابتداي راه پيداست و تنها راه توفيق در اين رابطه، تكامل و رفع عيوب طرحهاي گذشته است. يكي از اين موارد استفاده از دستگاه مغناطيسي براي دور كردن ريزگردها است كه يكي از اعضاي فراكسيون محيط زيست مجلس شوراي اسلامي روز پنجشنبه راهاندازي آن را اعلام كرده بود. در حالي كه اين طرح در دولت دهم نتوانست كوچكترين توفيقي به دست آورد. از اين رو به نظر ميرسد كه اقدام اخير، آب در هاون كوبيدن است و عملاً دردي از دردهاي بيشمار شهروندان را دوا نخواهد كرد.
اما از زماني كه دولت اصلاحات در آخرين ماههاي پاياني عمر هشت ساله خود قرار داشت و اولين تعطيلي به خاطر آلودگي هوا در اين زمان كليد خورد، تا به امروز هزاران طرح و ايده اجرا شد تا آلودگي تهران و ساير شهرها و روستاها، به خصوص نوار مرزي غرب و جنوب غربي را كاهش دهند، اما همانطور كه قاطبه كارشناسان معتقدند تا كنون تمام اقداماتي كه در اين رابطه انجام شده، اقداماتي شتابزده و عاري از كار و نگاه كارشناسي بوده است و شايد بزرگترين حجتي كه ميتوان بر اين مدعا اقامه كرد، شكست خوردن طرحهاي ارائه شده در اين فاصله زماني بوده است.
با اين اوصاف اهم طرحهاي ارائه شده و البته شكست خورده شامل طرحهايي مانند طرح ترافيك، زوج و فرد شدن خودروها، تعويض خودروهاي فرسوده، افزايش قيمت بنزين، آبپاشي و مهپاشي آسمان شهرها و گازسوز كردن خودروها بوده است، اما يكي از جالبترين طرحهايي كه در يكي، دو سال اخير در دولت دهم صورت گرفت، اختراع دستگاهي بود كه در اين دولت طراحي و ساخته شده بود. اين دستگاه مغناطيسي كه بنابر ادعاي مسئولان وقت دولت، قادر بود كه بخشي از ريزگردها را جذب كرده و حجم بيشتر را از دستگاه دور ميكند. اين خبر ولوله عجيبي در رسانهها و در بين مردم راه انداخت، اما درست در زماني كه اين دستگاه را در حوزههاي جنوبي كشور راهاندازي كردند، مشخص شد كه شعاع بسيار محدود و حجم ناچيزي را جذب ميكند و در و اقع براي موفقيت اين طرح بايد شمار نامحدودي از اين دستگاه مغناطيسي را در كنار هم قرار داد، به اين اميد كه شايد تأثير مثبتي عايد شود. اما بدون در نظر گرفتن هزينههاي توليد عمده و راهاندازي خط توليد كه خود مستلزم هزينههاي سرسامآوري بود، مصرف برق اين دستگاهها معضلي به نظر ميرسيد كه از از نگاه مخترعان وطني دور و مغفول مانده بود !
