هيچ كشوري در جهان يافت نميشود كه به اندازه آلمان زنان آن به انتخاب خود بدون بچه باشند. در حالي كه اقتصاد رونق ندارد، نرخ تولد هم در كشور از ميانگين اروپايي پايينتر است. بين سالهاي ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۱ پايينتر هم رفت و زنان بين شغل و خانواده، خود را ناگزير از انتخاب يكي ميديدند.
براي رشد نرخ تولد، دولت مركل پول زيادي خرج ميكند و يارانه حمايت از خانواده به ۲۰۰ ميليارد يورو در سال ميرسد اما موفقيت چنداني نداشته است. شايد در برلن پايتخت كشور، به دليل ساخت زياد مهد كودك، اين وضع كمي تغيير كند. در اين زمينه البته فرانسه و كشورهاي اسكانديناوي از آلمان جلوترند و نرخ تولد نيز بالاتر است.
افزايش مهد كودك در چشمانداز آينده قرار دارد و دوسلدورف اكنون ۵۰ مهد كودك دارد. طي ماههاي اخير تعداد بيشتري مهد كودك در آلمان ساخته شده و وزير حمايت از خانواده آن را يك موفقيت ناميده است. تعداد زيادي نيز به عنوان پرستاران كودك و كاركنان مهد كودك آموزش ديدهاند. قرار بود تا اول ماه آگوست امسال، جاي كافي براي نياز هر خانواده فراهم شود اما به گزارش شهرداريها، هنوز جا براي يكصد هزار كودك وجود ندارد. از جمله «زابينه» و «اودو» ناچار شدند فكر ديگري بكنند. مدارس تمام وقت و مهد كودكهاي بيشتر، سيستمي است كه در ديگر كشورهاي اروپا به خوبي كار ميكند.
در فرانسه و كشورهاي اسكانديناوي، مادران، كودكان بيشتري دارند و زودتر نيز به كار خود بازميگردند. در آلمان، زناني كه تحصيلات و تخصص بالايي دارند، يا اساساً بچهدار نميشوند يا خيلي دير مادر ميشوند. چرا اينطور است؟ زيرا آنها به طولاني بودن تحصيلات دانشگاهي در آلمان فكر ميكنند.
در آلمان، زنان تحصيل و مهارتهاي بيشتري نسبت به مردان دارند، چه در زمينه هنر و چه رتبههاي دانشگاهي. اما بيشترين پستهاي اجرايي هنوز در دست مردان است.
