کد خبر: 611447
تاریخ انتشار: ۱۹ شهريور ۱۳۹۲ - ۱۵:۴۰
معيار سنجش عيب و هنر يك مرد
هر شيء و موجودي در هستي، ويژگي ها، نيازها و كارويژه مخصوص به خودش را داراست؛ براي نمونه، كارويژه قاشق، غذاخوردن با آن است.

محمدصادق زماني |  قاشق، ويژگي‌هاي خاص خودش را دارد؛ مثلاً بايد حتماً يك دسته داشته باشد تا بتوان آن را در دست گرفت و بايد داراي عمق و انحنا باشد تا غذا در آن جا بگيرد. اگر سر قاشق تخت باشد، غذا از آن پايين مي‌افتد و نمي‌شود از آن استفاده كرد.

يا مثلاً قاشق را بايد با دست گرفت؛ اگر كسي قاشق را با پايش بگيرد قطعا هم به عقل و هوش او شك مي‌برند و هم مورد تمسخر و اعتراض قرار خواهد گرفت.

كارويژه اصلي گوشي تلفن همراه، برقرار كردن تماس‌هاي سالم براي انجام كارها و صله رحم الكترونيكي است؛ بنابراين اگر كسي با گوشي تلفن همراه، براي ديگران مزاحمت ايجاد كند قطعا دچار يك رفتار خطا و خلاف شده است. يا اگر فردي، بخواهد براي غذا خوردن به جاي استفاده از قاشق، از گوشي همراهش استفاده كند و غذا را روي گوشي همراهش بريزد و به سمت دهان ببرد، قطعا سلامت عقل او زير علامت سؤال خواهد رفت.

ساعت ديواري، كارويژه مشخصي دارد كه فهم زمان است. حالا اگر كسي با ساعت ديواري به سمت ديگران حمله‌ور شود، بي‌ترديد دچار اختلال رفتاري است. يا مثلاً اگر كسي، براي خنك كردن هواي خانه، در يخچال را باز بگذارد يك كار غيرمنطقي انجام داده است، چون اولا كارويژه يخچال خنك كردن هواي منزل نيست و ثانيا، باز گذاشتن در يخچال سبب مصرف زياد برق مي‌شود.

حيوانات هم هركدام ويژگي‌ها و كارويژه‌هاي خود را در پهنه هستي دارند. وظايف هر كدام از حيوانات هم بسته به نوع جنسيت آنها شفاف و تعريف شده است.

در اين ميان، انسان‌ها هم بسته به نوع جنسيت‌شان كارويژه‌ها و ويژگي‌هاي مختص به خودشان را دارا هستند. ويژگي‌هاي روحي، فكري، رواني، عاطفي و شخصيتي زنان با مردان كاملاً متفاوت است. اين تفاوت آشكار، در نوع پوشش و لباس زن و مرد هم مشهود است. بنابراين، اگر مردي پوشش زنانه به تن كند يا مدل آرايش و پيرايش ظاهرش شبيه زنان باشد، بي‌ترديد، دچار اختلال در هويت و شخصيت شده است.

اين روزها، مردان جواني را مي‌بينيم كه پوشش آنها در حد و قواره پوشش يك مرد نيست. جالب هم اينجاست كه آنها اين لباس‌هاي زننده را با افتخار به تن مي‌كنند و اينگونه مي‌پندارند كه خاص و متفاوت هستند!

فكر نمي‌كنم هيچ انسان دانا و عاقلي با شيك‌پوشي مخالف باشد. اما آيا شيك پوشي به معناي «زننده پوشي» است؟ آيا اينكه يك مرد در اماكن عمومي، پيرهن بدن نما و كوتاهي بپوشد كه تا خم و راست مي‌شود، تصويري زننده بيافريند، معنايش شيك‌پوشي است؟!

آيا اگر يك مرد، زير ابروانش را بردارد، به معناي خوش تيپي است؟! آيا اگر يك مرد در انظار عمومي، شلوارهاي چسبان و بدن نما بپوشد، شيك پوش است؟!

از قديم گفته اند:«تا مرد سخن نگفته باشد، عيب و هنرش نهفته باشد»، اما گويا برخي‌ها اين روزها خيال مي‌كنند:«تا مرد لباس بدن نما و زننده نپوشيده باشد، عيب و هنرش نهفته باشد»!

شيك پوشي به معناي لباس تميز، در شأن جنسيت، زيبا و متعارف است نه به معناي پوشيدن لباس زننده، بدن نما و خارج از شأن جنسيت. گاهي بعضي مردان جوان را در خيابان‌ها و اماكن عمومي مي‌بينيم كه آنقدر زننده پوشيده‌اند كه با خودمان فكر مي‌كنيم اگر لباس نمي‌پوشيد بهتر بود! اما راستي، چه كساني ذائقه پوشش جوامع را تعيين مي‌كنند و تغيير مي‌دهند؟ آنها از اين كار چه هدف يا اهدافي دارند؟ توليدكنندگان داخلي چقدر در اين تغيير و تعيين ذائقه نقش دارند؟ واردكنندگان مد و لباس در كجاي پروژه هدايت ذائقه پوشش افراد جامعه قرار دارند؟ فيلم‌هاي هاليوودي و ماهواره‌اي چقدر در اين پروژه سهيمند؟

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار