از هشتم آگوست سال جاري زماني كه بندربنسلطان بن عبدالعزيز، مسئول سازمان امنيت و اطلاعات سعودي در سفر به مسكو مقامات كرملين را ابتدا با پيشنهاد اغواكننده 15ميليون دلاري براي همراهي عليه سوريه تطميع كرد و پس از شنيدن جواب منفي روسيه دولتمردان اين كشور را به فعالسازي گروههاي تكفيري در چچن براي ناامني در حين بازيهاي المپيك 2014 م (فوريه) شهر سوچي روسيه تهديد كرد ميشد حدس زد كه سعوديها براي نقش تازهاي كه امريكاييها پس از كنارهگيري قطر به آنها واگذار كردهاند تا چه اندازه حريصند.
وزن جايگاه رياض براي واشنگتن چه از حيث جغرافيايي و چه از حيث راهبردي تقريباً همان وزن جايگاهي است كه دمشق براي مسكو ايفا ميكند. در واقع جنگ رياض و دمشق به نيابت از روسيه و امريكا در منطقه صورت ميگيرد و از اين حيث برد و باخت براي هر دو طرف دعوا حكم مرگ و زندگي دارد. از همين روست كه طرح سعودي - امريكايي توزيع همزمان بحران در لبنان، عراق و سوريه در دستور كار نفر اول سازمان امنيت سعودي قرار ميگيرد و منطقه همزمان شاهد وقوع انفجارهاي مهيبي در عراق، لبنان و سوريه(اتهام استفاده از سلاح شيميايي) ميگردد. در اين طراحي سعوديها نقش آتش تهيه اقدام مشترك تروريستها در سوريه و دولت امريكا را ايفا ميكنند.
توهم ايفاي اين نقش پس از آن سراغ رياض آمد كه به باور آنها تحولات مصر در همسويي كامل با مواضع امريكا و سعودي بوده و حال كه خطر اخوانيها از بيخ رياض گذشت و بيداري اسلامي از مصر به سوي منطقهاي غير از عربستان تغيير مسير داد بايد بزرگترين مانع پيش روي قدرتيابي سعوديها در منطقه، يعني نظام سوريه نيز برداشته شود. سعوديها براي تحقق اين مهم شرط بندي 250 ميليارد دلاري كردهاند و در اقدامي جنونآميز هرگونه هزينه سقوط نظام سوريه را متقبل شدند. ناظران سياسي چنين طراحياي از سوي رياض و همسويي با امريكا و اسرائيل و دشمني با روسيه را كه در كنار ايران از سوريه حمايت ميكند نوعي خودزدني از سوي سعوديها ميدانند چه اينكه معتقدند تاكنون در هر طراحياي كه يك سوي آن امريكا و اسرائيل و سوي ديگر آن ايران قرار داشته تحولات بدون استثنا به نفع ايران بوده است.
تحولات افغانستان، عراق و لبنان پس از رفيق حريري مصداقي بر اين مدعاي ناظران سياسي عنوان شده است. اين وضعيت به ويژه پس از مخالفت مجلس عوام انگليس درهمراهي لندن با واشنگتن عليه سوريه و مخالفتهاي جهاني با هرگونه اقدام بدون مجوز سازمان ملل موجبات نگراني سعوديها را فراهم كرده است. به باور بسياري از تحليلگران در صورت عبور سوريه از طراحي فعلي محور سعودي – صهيونيستي- امريكايي بدون شك گسل اعتراضات مردمي در سعودي نظر به تغييرات احتمالي پس از شكست اين پروژه شديداً فعال شده و بيشك پايههاي سلطنت خاندان آلسعود متزلزل خواهد شد.
خاصه اينكه در ديدار بندر بن سلطان با ولاديمير پوتين رئيسجمهور روسيه در هشتم آگوست گذشته و در پي تهديد بندربنسلطان، پوتين نيز تلويحاً تهديد به حمله به عربستان كرده است. اين وضعيت نگرانيهايي را در ميان شاهزادگان سعودي برانگيخته و با توجه به بيماري (چه بسا مرگ باليني) شديد ملك عبدالله شاه سعودي اعتراضات گستردهاي عليه بندربنسلطان به دليل ماجراجوييهاي غير مسئولانهاش آغاز شده است. علاوه براين در صورت حمله امريكا به سوريه و همراهي سعوديها با واشنگتن ظرفيتهاي دشمني با دربار سعودي در درون يمن عليه اين پادشاهي نيز فعال خواهد شد و با توجه به هم مرز بودن منطقه تجمع مخالفان دروني سعوديها با مناطقي از يمن كه طي سالهاي گذشته گاه و بيگاه از سوي سعودي و دولت علي عبدالله صالح مورد تجاوز قرار گرفته است بعيد نيست جبهه تازهاي عليه رياض گشوده شود؛ امري كه بهطور مستقيم منافع ملي دولت رياض را مورد تهديد قرار خواهد داد.