سرعت، سبقت يا خواب آلودگي؛ ناگهان اما زمان ميايستد. صداي مهيب برخورد پيكرهاي آهنين، نالهها و فريادهاي سرنشينان خودرو را در خود هضم ميكند. دود، بوي آتش و خون، سرآغاز قصه تلخي است كه سالي 100 هزار مصدوم بر جاي ميگذارد و مصدوماني كه گاهي تا پايان عمر روي صندلي چرخدار يا حتي تختهاي مراقبتهاي ويژه زنداني ميشوند.
آمار و ارقام تصادفات جادهاي در ايران را از هر زاويهاي كه نگاه كنيد قابل تامل است، چه مرگ 6 هزار و 83 نفر طي چهار ماهه نخست سال 92 باشد و چه آمار سالانه 100 هزار مصدوم تصادفي كه به گفته رئيس انجمن ارتوپدي ايران حداقل 500 ميليارد تومان هزينه را به سيستم بهداشت و درمان كشور تحميل ميكند.
رئيس انجمن ارتوپدي ايران وقتي ميخواست درباره علل و عوامل عارضههاي ارتوپدي در كشور توضيح دهد به نسيم گفت: عارضههاي شايع ارتوپدي در كشور به خاطر ميزان تصادفات است و از اين منظر ما جزو پنج كشور نخست دنيا هستيم.
سيدتقي نوربخش افزود: سالانه بيش از 20 هزار فوتي داريم كه چهار تا پنج برابر اين آمار نيز در حدود 90 تا 100 هزار نفر مجروح و مصدوم بر اثر تصادفات وجود دارد. به ازاي درمان هر مصدوم در بخش دولتي حداقل 50 ميليون ريال هزينه ميشود و هر چند برآورد دقيقي در رابطه با هزينههاي آسيبهاي تروما صورت نگرفته اما با در نظر گرفتن ميانگين حداقل 100 هزار مصدوم در سال، تصادفات جادهاي در كشور چيزي حدود ۵۰۰ميليارد تومان براي نظام سلامت هزينه دارد.
آمار منتشر شده از سوي سازمان پزشكي قانوني كشور در چهار ماه نخست سال 92 نسبت به 111 هزار و 797 مصدوم سال 91 نشان از رشد 5/1 درصدي افرادي دارد كه بر اثر تصادفات جادهاي دچار تروما ميشوند. نكته قابل تأمل اينجاست كه اين مصدوميتها اغلب منجر به معلوليت ميشود.
دانشگاهها پول درمان تصادفيها را ندارند
رئيس انجمن ارتوپدي ايران با اشاره به اينكه كشورهاي دنيا براي اين مقوله روند پيشگيري را با تمهيداتي پيش گرفتهاند، خاطر نشان كرد: در حال حاضر بخش قابل توجهي از ظرفيت بهداشت و درمان صرف بيماران تصادفي ميشود در حالي كه بسياري از اين آسيبها با ايمنسازي جادهها، وسايل نقليه و رانندگي صحيح قابل پيشگيري است تا باعث نشود هزينههاي سرسامآوري براي نظام سلامت كشور در بر داشته باشد. از سوي ديگر، طبق قانون توسعه پنجم، هزينههاي تصادفات را دانشگاههاي علوم پزشكي متقبل ميشوند ولي به خاطر مشكل مالي كه دانشگاهها دارند يك سيكل معيوبي ايجاد ميشود كه باعث خواهد شد تا مردم از جيب اين هزينهها را بپردازند.
اين در حالي است كه آسيبهاي تصادفات به جز آسيبهاي جسمي، مشكلات رواني را نيز در بر دارد و پول هزينههاي درماني به سمت پيشگيري بايد سوق پيدا كند.
