به شكستهاي جودو عادت كردهايم. حذف هر پنج نماينده ايران در مسابقات جهاني اين رشته در برزيل اتفاق عجيبي نيست. رئيس فدراسيون هم قبل از اعزام گفته بود كسي انتظار مدال نداشته باشد.
پيشبيني آقاي رئيس درست از آب درآمد. بهترينهاي ملي جودو ايران يكي پس از ديگري حذف شدند، فرقي هم نميكرد حريفشان در چه جايگاهي قرار دارد، جزو نفرات اول دنياست يا حريفي از تايوان يا جمهوري چك است. پس از حذف چهار نفر اول، منتظر مانديم بلكه قاسمينژاد كاپيتان تيم ملي حركتي انجام دهد و از اعتبار خود و ايران دفاع كند، اما كاپيتان هم كاري از پيش نبرد و پس از چند دقيقه مبارزه بازنده تاتامي را ترك كرد. كسب مقام بيست و ششمي جهان براي كشوري كه روزگاري در جودو حرفهاي زيادي براي گفتن داشت ناكامي تلخ و تحقيركنندهاي محسوب ميشود. اما واقعيت همين است. بايد قبول كنيم كه جودوي ايران نه تنها در عرصه بينالمللي حرفي براي گفتن ندارد بلكه روز به روز نيز افت و تنزل بيشتري را تجربه ميكند. در سالهاي اخير اهالي اين رشته آنقدر براي حاشيهسازي، زيرآبزني و گرفتن پست و مقام به جان هم افتادند كه حالا براي بلند كردن جودو از زمين نيازمند كمك دلسوزان واقعي جودو هستيم.
بحثهاي حاشيهاي تنها بخشي از پسرفت جودو كشورمان است. با وجود آنكه فدراسيون جهاني مدتهاست قوانين جديدي را در مسابقات اعمال كرده مليپوشان ايران همچنان از فنون و تاكتيكهاي قديمي استفاده ميكنند. حال آنكه با اين روش هرگز نميتوان از پس غولهاي ژاپني، مغول، ازبك و... برآمد.
اين در حالي است كه فدراسيون جودو بهرغم ثباتي كه در يكسال و نيم اخير داشته اما هنوز موفق نشده سرمربي كاربلدي را براي تيم ملي بزرگسالان انتخاب كند. در اين مدت آرش ميراسماعيلي و حاجي آخوندزاده به صورت گروهي تمرينات را زير نظر گرفتند. حال آنكه براي موفقيت در تورنمنتهاي معتبر، رقابتهاي آسيايي و جهاني به كارگيري سرمربياي كه آشنا به فنون و قوانين روز دنياست اجتنابناپذير است. با اين وجود كماكان جودوكاران ايران با همان تكنيكهاي منسوخ شده تمرين ميكنند.
در اين ميان مسئولان فدراسيون كه بر وضعيت كنوني واقف هستند قبل از شروع مسابقات آب پاكي را روي دست همه ريختند؛ انتظار مدال نداريم. شايد رستگار رئيس فعلي فدراسيون تنها يك سال و نيم از مديريتش ميگذرد اما جودودوستان شش سال است كه رنگ مدال جهاني را نديدهاند و سالهاست كه منتظرند جودو ايران به روزهاي طلايياش بازگردد. منتها خبري از موفقيت نميشود. گويا قرار نيست انتظارها به پايان برسد. واقعاً چند سال ديگر بايد صبر كرد تا كسب يك مدال انتظار زيادي از مليپوشان نباشد. فراموش نكنيم كه سال آينده بازيهاي آسيايي اينچه اوون برگزار ميشود و بهترينهاي جودو جهان در قاره آسيا هستند با اين تفاسير و با ادامه اين روند نزولي پيشبيني نتايج جودوكاران كشورمان در المپيك آسيايي كار سختي نيست.
