شايد يكي از دلايل گسترش فرهنگ راحت طلبي و كار نازك، صنعتي و ماشيني شدن جوامع امروزي باشد. البته در كشورهاي صنعتي به دليل فشار كار و كمبود زمان وسايل طوري طراحي شدهاند كه در كمترين زمان افراد به امورات خود بپردازند. اما در كشور ما فقط نيمه رفاهي اين وسايل ديده ميشود و خريد وسايل راحتي بخشي از نيازهاي اصلي خانوادهها محسوب ميشود.
امروزه گسترش تفكر خطرناك «كسب در آمد زياد اما بدون درد سر و عرق ريختن» باعث شده تا دلاليسم و واسطه گري، قاچاق كالا و ارز، خريد و فروشهاي صوري، گرايش به تصدي گري، سرمايه گذاري در كشورهاي عربي، بساز و بفروش، راه اندازي بنگاههاي معاملات ملكي، تمايل به عضويت در شركتهاي هرمي، جذب جوانان به آموزشگاههاي بازيگري و مدارس فوتبال غير مجاز، قاچاق مواد مخدر و. . . به شكل فزايندهاي افزايش پيدا كند.
در واقع بهنظر ميرسد خيلي از جوانان و حتي ميانسالان نسل امروز، حتي افراد ميان سال صبر و حوصلهاي براي كسب در آمد از طريق عرق جبين و كد يمين ندارند. از سويي، زيرساختهاي اقتصادي نيز در كشور به گونهاي طراحي و هدف گذاري شدهاند كه براي فعاليتهاي دلالي و واسطهگري مناسبتر از فعاليتهاي اقتصادي با رويكرد كارآفريني و ثروت آفريني هستند و جالب اينكه كساني هم كه در اين اقتصاد آشفته كمي از زد و بند و پيش بيني سر رشته داشته باشند، در كمتر از يك شب بار خود و نسلهاي بعدي خود را نيز ميبندند!
اين موفقيتهاي آني و يك شبه برخي افراد باعث ميشود كه سايرين نيز به ورود به دنياي كسب در آمد بدون درد سر و عرق ريختن راغب شوند.
در اين گير و دار، عدهاي نيز رسيدن به موفقيتهاي يك شبه و رويايي بدون دردسر كشيدن و«بيدار خوابي» را رويا نميدانند و طوري القا ميكنند كه اين يك واقعيت محض است و پيمودن ره صد ساله در يك شب امكان پذير است و فقط بايد در همايشها و سمينارهاي ما شركت كنيد يا در شركتهاي هرمي سرمايه گذاري كنيد! حتي برخي از اين موسسات بساط معركهگيري را – با مجوز ادارات و نهادهاي ذيربط – پهن كردهاند و به چاپيدن خلق الله مشغولند. گردانندگان اين گونه موسسات با اطلاع دقيق از ماهيت خواستهها و هويت جوانان اقدام به برگزاري دوره ها، سمينارها و ورك شاپهاي موسوم به موفقيت ميكنند كه در وراي آنها چيزي جز ناكامي و تحمل هزينههاي گزاف نخواهد بود.
