با کودکان در خود مانده چه باید کرد؟

ایسنا: دکتر"عارفه مبشر" اظهار کرد: اوتیسم،‌ بیماری اختلال رشدی و اختلال در روابط اجتماعی است. اختلال تکلم و اختلال رفتاری نیز در مبتلایان دیده می‌شود. این بیماری از سنین زیر سه سال ایجاد می‌شود و ۷۹ درصد کسانی که بیمار می‌شوند عقب‌ماندگی ذهنی نیز دارند.

وی افزود: از ‌نخستین علایم بیماری این است که کودک دیر زبان باز می‌کند و طبق انتظار نسبت به محرک‌های حسی پاسخ نمی‌دهد. این کودک در علاقه‌های خود کسی را شریک نمی‌کند و هیجان دیگران را نیز متوجه نمی‌شود و هنگام تکلم نیز نمی‌تواند از ضمایر درست استفاده کند.

این روان‌پزشک گفت: بیماری اوتیسم درمان قطعی ندارد و چون بیماری طولانی‌مدتی است والدین باید آن را بپذیرند و توانایی‌های دیگر کودک را تقویت کنند. این کودکان تحمل کمی دارند و ممکن است رفتارهای خودزنی از خود نشان دهند و برخی نیز ممکن است اختلال خواب داشته باشند که در این صورت می‌توان با دارو به آن‌ها کمک کرد.

وی با تأکید بر این‌که درمان اوتیسم باید از زیر هفت سالگی آغاز شود، ادامه داد: یک تا دو درصد این کودکان اگر زیر هفت سال تحت درمان قرار بگیرند ممکن است مانند کودکان عادی شوند ولی دیگران که این موقعیت را ندارند تنها با درمان‌های رفتاری و آموزشی می‌توان به آنها کمک کرد.

مبشر اضافه کرد:‌ والدین کودکان مبتلا به اوتیسم نیز باید حمایت شوند و از نظر روحی به آنها کمک شود.