سینا تكاور - سران جریان فتنه با چشم دوختن به تحركات غرب، سعی در برقراری ارتباط با جریان بیرون كشور، برای بهرهبرداری از فشارهای آنها به مردم و كشور به نفع خود دارند؛ فشارهایی كه بخش عمدهای از آن را تحریمها تشكیل میدهند. جریان فتنه كه پس از غروب خورشید اقبالش در میان مردم، دچار استیصال و سرخوردگی شده و به یك جریان بیتأثیر و بدون خاصیت مبدل شده بود، تصمیم گرفت برای احیای خود دست به دامن غربیها شود. آنها این بار بدون ابا و ترس از افشای روابط خود با دنیای غرب به دنبال آن بودند كه مسیر فشارهای دشمنان دیرینه جمهوری اسلامی را به نفع خود هدایت كنند تا شاید از این طریق بتوانند حداقلهایی از گذشته خود را احیا كنند. آنها حتی پای خود را از این فراتر نهاده بودند و تئوریسینهای این جریان با تهیه فهرستی از آنچه به ظن خود نبض حیاتی نظام خوانده شده است و در اختیار قرار دادن آن به نمایندگان امریكا و غرب آنها را در تکمیل پازل تحریمها یاری كردند. این جریان در طراحیهای خود از امریکاییها خواستهاند تا تحریمها به صورت کاملاً هوشمند باشد و یک محاصره نامحسوس و همهجانبه و با جهتدهی تبلیغاتی، انعطافی و انعکاسی به سوی توان رهاییبخش جنبش سبز باشد. چراغ سبز غربیالبته غربیها نیز چندان از نزدیكی این عناصر سوخته سیاسی به خود ناراحت نیستند، چراكه وجود این عناصر در ایران، این قابلیت را برای آنها به وجود میآورد كه ستونی پنجمی در داخل كشور داشته باشند و علاوه بر كمك برای به زانو درآوردن نظام جمهوری اسلامی ایران، با ارائه اطلاعات و اخبار از نحوه بازخورد طرحهای تحریمی، بتوانند تحریمهایی هدفمند با كمترین ضرر اقتصادی و سیاسی برای خود را پیاده كنند. این موضوع در حالی است كه به گفته صریح کارشناسان اقدامات امریکاییها در سطح بینالملل معطوف به فشار سیاسی، تحریم اقتصادی و تهدیدهای تو خالی است، ولی تمام این تحرکات خارجی به واسطه ایفای نقش و توان حرکتی و ادامه فتنهگریهای داخل برنامهریزی شده است و تا زمانی که فتنه اعلام وجود میکند، امریکا و اسرائیل حمایت و پشتیبانی خود را ادامه خواهند داد. نكته جالب نیز در این است كه همین جریان در داخل هم با ترساندن مردم از تحریمها تلاش میكند فضای جامعه را برای تحقق خواستههای غرب و نتیجه دادن این تحریمها مهیا کند. توهم غربیموضوع همكاری سبزها و غربیها تا آنجا ادامه پیدا كرده كه فتنهگران خود را نماینده تامالاختیار غرب در داخل میدانند و چشمانتظار نشستهاند تا روزی فرا برسد كه این تحریمها نتیجه دهد و نظام برای رهایی از فشارها دست به دامن آنها شود. این توهم به حدی زیاد است كه میرحسین موسوی در جلسهای به صراحت عنوان كرده كه تحریمهای غرب بر كشور تأثیر گذاشته و به زودی کشور به سمت درگیری نظامی با غرب کشیده خواهد شد! البته این پایانبخش كار نیست چراكه موسوی بر اساس همین ارتباطات خود با غرب، مدعی شده كه ناجی كشور خواهد بود و به عنوان آلترناتیو غرب برای اداره كشور مطرح است. توهمات موسوی ادامه دارد زاویه گرفتن موسوی از مبانی اصیل انقلاب با اتخاذ مواضعی همچون محکومیت اعدام عناصر ضدانقلاب از سوی وی،خداجو خواندن مسببان هتک حرمت به روز عاشورا، درهم نوردیدن مرز خودی و غیرخودی و. . . آغاز و هم اینک با تصریح براینکه فرقه سبز در بستر تهدیدات موجود آلترناتیو مناسبی برای همکاری با غرب است ادامه دارد. موسوی و جریان سبز پیشتر از این نیز با حركت در پازل غرب و تحقق خواستههای مختلف آنها از قبیل ایجاد اغتشاش، تضعیف پایههای مشروعیت نظام، ایجاد اپوزیسیون علیه نظام، تلاش برای ایجاد جبهه متحد جهانی علیه كشور، زیر سؤال بردن سلامت انتخابات، اغراق و بزرگنمایی در نابسامانی اوضاع كشور، تلاش برای تضعیف جایگاه ولایت فقیه و ترویج شایعات مختلف علیه نظام كوشیدند خواستههای غرب را در كشور اجرایی كنند، البته نكته جالب در این میان آن است كه به رغم تمامی این فرمانبرداریهای جریان فتنه از دنیای غرب، آنها در مواقع حساس پشت این جریان را خالی كردند تا در شكستهای متوالی سبزها شریك نباشند. این در حالی است كه هنوز هم سبزها چشم امید به غرب دارند تا شاید آبی از آنها برایشان گرم شود. حال باید منتظر ماند و دید كه جایگاه جریان سبز در پازل بعدی غرب علیه ایران چه خواهد بود...