تب هستهای شدن در خاورمیانه بالا گرفته است. درخبرها آمده بود کویت با امضای توافقنامهای با ژاپن موافقت توکیو را برای احداث چهار نیروگاه اتمی تا سال 2022 کسب کرده است. قبل از کویت، عربستان و امارات نیز در توافقاتی با امریکا و فرانسه در مسیر احداث نیروگاههای هستهای گام برداشته بودند. اگر به این فهرست توافق اردن با کرهجنوبی و تصمیم قطر برای احداث نیروگاه هسته ای را اضافه کنیم در آنصورت میتوان چنین برداشت کرد که با توجه به مزایای بالای انرژی هستهای به لحاظ عدم آلایندگی زیستمحیطی، ارزان بودن و همینطور پایداری، بسیاری از کشورهای منطقه تصمیم گرفتهاند به سمت بهرهگیری از انرژی هستهای برای تولید برق یا سایر کاربردهای هسته ای در حوزههای صنعتی، کشاورزی و پزشکی حرکت کنند.
البته اپیدمی شدن بهرهگیری از انرژی هستهای فرصتی را برای برخی قدرتهای هستهای نظیر امریکا و فرانسه فراهم آورده است تا در بازار پررونق هستهای با امضای قراردادهای کلان درآمدهای هنگفتی را به جیب بزنند. اما در زمینه بالا گرفتن تب هسته ای در منطقهای چند نکته قابل تأمل است:
نخست اینکه برخی از کشورهای منطقه به هستهای شدن از زاویه رقابتی مینگرند و چنین تصور میکنند که نبایستی از ایران عقب بمانند، از این رو به هر قیمتی باید به سمت ساخت نیروگاههای اتمی پیش بروند. برخلاف چنین تصوری که بخشی از آن ناشی از تبلیغات روانی کشورهای غربی است، کشورهای منطقه میتوانند روی این موضوع متمرکز شوند که روی آوردن به استفاده از انرژی هسته ای براساس مقررات آژانس بینالمللی انرژی اتمی حق همه اعضای این آژانس است، بنابراین امریکا یا سایر کشورهای غربی نمیتوانند از آن به عنوان اعطای امتیاز بهرهبرداری نمایند.
نکته دوم اینکه کشورهای منطقه همپیمان با روی آوردن به ساخت نیروگاههای هستهای برای تولید برق باید از آژانس بینالمللی انرژی اتمی بخواهند با اعمال فشار به اسرائیل با هدف امحای کلاهکهای هستهای این رژیم به قطعنامه مجمع عمومی مبنی بر خاورمیانه عاری از سلاحهای هسته ای جنبه عینی ببخشد.
سومین نکته اینکه امروزه با توجه به تدابیر بینالمللی برای کاستن از مصرف سوختهای فسیلی به ویژه پس از نشست بینالمللی تغییرات اب و هوایی در کپنهاگ، پایتخت دانمارک، هیچ کشوری را نمیتوان به خاطر روی آوردن به استفاده از دانش و فناوری هستهای صلحآمیز مورد بازخواست قرارداد، چرا که اگر بهرهگیری از انرژی هستهای با توجه به مزایای بالای آن امری غیر طبیعی بود نه کشورهای عربی منطقه خاورمیانه سراغ ساخت نیروگاههای هستهای میرفتند و نه کشورهایی نظیر امریکا، فرانسه، ژاپن و کره جنوبی مشتاق ساخت چنین نیروگاههایی برای مشتریان خود بودند.
