اگر از یک نوجوان 12 ساله، 16 ساله و 19 ساله سؤال شود که معنای دین، حجاب، سیاست، پیشرفت و عدالت چیست چه پاسخی خواهد داد؟ آیا تمام پاسخهایی که از وی ابراز میشود، علمی و مطابق واقعیت است؟ طبیعی است که سطح تحلیل یک نوجوان بسیار پایینتر از معلومات و اندیشههای یک سیاستمدار کارکشته و عالم ربانی است، حتی گاهی اوقات عدهای در سنین بالا هم قدرت تحلیل صحیح را ندارند، به هر حال قرار هم بر این نیست که همه افراد عالم و دانشمند باشند. بسیاری از مردم در سن و سال متفاوت، تنها منبع اطلاعاتیشان تلویزیون و گاهی اوقات هم سینماست.
این عده اندیشههای خود را با آنچه در فیلمها و نمایشها مشاهده میکنند طبقهبندی کرده و سپس به فراخور زمان تصمیمات اساسی و اصولی زندگی خود را اتخاذ میکنند. در واقع فیلم، کارتون و نمایشهای مهیج است که برنامهریزی بسیاری از انسانها را در عصر حاضر برعهده گرفته و به ویژه برای نوجوانان نوعی از سرگرمی است که به تدریج سرنوشت آنان را رقم میزند. سرمایهگذاری کشورهای غربی روی هنرهای نمایشی نیز در همین راستا برنامهای است بلندمدت در میدان جنگ نرم.
از همین رو تقویت فیلمسازان و تولید انبوه فیلم و سریال از سوی امپریالیسم رسانهای غرب موضوعی است که پس از استقرار نظام جمهوری اسلامی در دستور کار بیگانگان قرار گرفت تا عدهای در داخل خاک ایران از طریق شبکههای ماهوارهای فیلمهایی را مشاهده کنند و از این طریق خلأ قدرت آنان برای تحلیل صحیح پر شود. حال اگرچه استفاده از ماهواره در داخل خاک ایران امری ناصواب شمرده میشود و حتی به فتوای برخی از مراجع تقلید حرام است، اما این مورد برای نهی مردم از تماشای ماهواره و تولیدات نمایشی نظام سلطه کافی نیست، بلکه در این شرایط جنگ نرم باید کاری انجام داد تا مردم ایران به دلخواه و اراده خود تمایلی برای تماشای فیلمهای غربی و ماهواره نداشته باشند.
دیدار اخیر مقام معظم رهبری با جمعی از هنرمندان صدا و سیما و تأکید ایشان بر هنرهای نمایشی و سرمایهگذاری مادی و معنوی در این زمینه هم از یک نگاه در مبحث مقابله با جنگ نرم دشمن میگنجد. چنانکه حضرت آیتالله خامنهای در بخشی از سخنانشان دروغهای فضاحتبار دشمنان ملت ایران را در زمینه دموکراسی – حقوق بشر و همکاری با ملتها یادآور شدند و افزودند: «کسانی که سلاح و مواد شیمیایی را برای جنایتآفرینی در حق ملت ایران، در اختیار صدام قرار میدادند امروز شبکههای به ظاهر فرهنگی تشکیل می دهند تا همان هدف را دنبال کنند و این واقعیت نباید از چشم کسی پوشیده بماند»، بنابراین در شرایطی که همه افراد قرار نیست دانشمند و عالم ربانی باشند و طبق مفاهیم صحیح، تحلیل ارائه دهند، وظیفه فیلمسازان در امر به معروف و نهی از منکر شاید سنگینتر از هر نهاد دیگر باشد.
بر این اساس طبق نظر مقام معظم رهبری و امام راحل درباره دانشگاه بودن صدا و سیما، امروز این دانشگاه عمومی باید طوری برنامهریزی کند که توانایی خنثیسازی اندیشههای غربی در حیطه بیبند و باری، بیحجابی، دین گریزی و هرج و مرجها را داشته باشد. به هر حال امروز امپریالیسم رسانهای با محوریت و تلاش گسترده امریکا در پی آن است که خود را در بین جهانیان قدرتمندترین معرفی کند و در این بین برای ایرانیان چنان وانمود سازد که دوستی با امریکا و آزادی ایرانیان، با خروج هر ایرانی از خط قانون و نافرمانی مدنی و دینی، نزدیکتر میشود.
این اندیشههای باطل به ویژه در سالها و ماههای اخیر با هزینههای هنگفت در حال پیگیری است و تنها یک مسیر یعنی وابستگی و عدم خودباوری را در میان ایرانیان ترویج میکند، بنابراین اگر در جامعه خواستار رفع نابسامانیها و ناهنجاریها هستیم، صدا و سیما و فیلمسازان باید نقش فعالی را در این زمینه ایفا کنند، نه آنکه هزینههای هنگفتی را صرف کنند که گاهی اوقات هم منجر به تولید فیلمی شود که با زبان دیگر همان حرفهای ماهوارههای غربی را بازگو کند! یا فیلمهایی چنان سست، کممایه و بیطرفدار بسازند که مخاطب کمترین وقتی را صرف تماشای آن نکند.
