اصلاح‌طلبان ساکت

حوادث پس از انتخابات، یکی از آزمون‌های سخت برای نیروهای درون نظام بود. بدین صورت که هم باید از نظام جمهوری اسلامی ایران و مظلومیت آن دفاع می‌کردند و هم تعلقات گروهی و جریانی خود را حفظ می‌نمودند. هم باید حرمت دوستان دیروز و امروز را پاس می‌داشتند و هم حساب خود را با اصل نظام مشخص می‌کردند. برخی افراد،‌ متناسب با وضعیت موجود، نسبت خود با آن وضعیت را تنظیم کردند و به میدان آمدند. یا با صراحت یا به صورت دو پهلو به اعلام مواضع پرداختند. بعضی در یک شیب ملایم، از نصیحت سران معترض تا ابراز برائت از آنان به پیش رفتند. برخی دیگر در جهت ثبت تاریخی مواضع خود درحوادث اقدام کردند و نسبت به اعلام مواضع در یک مرحله اقدام کردند و سپس ساکت شدند. پس از تأکید مقام معظم رهبری مبنی بر شفاف‌گویی، مبین‌گویی و تأکید وی بر اعلام نظر درباره آنچه فهمیده می‌شود، موجب شد تا عده‌ای دیگر نیز به خیل اعلام نظرکنندگان بپیوندند. البته اعلام نظر مخالف نسبت به اقدامات خلاف قانون، از سوی اصولگرایان امری هنرمندانه نبود، بلکه هنر اصلی، محکومیت حوادث پس از انتخابات توسط نخبگان جریان اصلاحات بود که در برخی موارد صورت گرفت لذا می‌توان دسته‌بندی ذیل را نسبت به آنان ارائه کرد.
1 ـ برخی تا آخر دو پهلو ماندند (مثل خاتمی) 2 ـ برخی با صراحت از فتنه حمایت کردند 3 ـ برخی با صراحت از فتنه حمایت نکردند اما به عنوان اتاق فکر فتنه عمل می‌کردند و در پشت صحنه قرار داشتند 4 ـ برخی با صراحت فتنه را محکوم کردند 5 ـ دسته‌ای دیگر به انتقادات سطحی و جزئی روی آوردند 6 ـ اما برخی از اصلاح‌طلبان هیچ موضعی از خود اعلام نکردند، سکوت آنان قطعاً به مفهوم رد اقدامات انجام شده تلقی نمی‌شود. لذا نمی‌توان جزو نخبگان نظام سیاسی بود اما نسبت به قضاوت درباره وضع موجود به جمع‌بندی نرسید. این گروه باید نسبت به ثبت تاریخی مواضع خود در تاریخ پر ماجرای انقلاب اسلامی همت گمارند یا اگر از اقدامات فتنه‌گون راضی هستند نسبت به تأیید آن اقدام نمایند. توقع این است که افراد نسبتاً خوش سابقه‌ای همانند جناب آقای بی‌طرف، حجتی و سید صفدر حسینی، شریف‌زادگان، صوفی و ... نیز نسبت به حوادث اخیر اعلام نظر کنند تا از لیست نخبگان داخل نظام حذف نشوند. سکوت آنان به مفهوم تأیید وضع موجود تلقی می‌شود. لذا توقع افکار عمومی آن است که آنان نیز نظرات خود را نسبت به آنچه اتفاق افتاد، ابراز کنند. بدون شک عدم اعلام مواضع این دسته، به معنی محافظه‌کاری برای چشم‌انداز آینده سیاسی خود تلقی خواهد شد. لذا همانگونه که نسل سوم جامعه از همه مردانی که متولد قبل از سال 1350 هستند، سؤال می‌کنند شما زمان جنگ کجا بودید و چقدر در جبهه حضور داشتید؟ از این جماعت نیز در آینده سؤال خواهد شد که شما در حوادث فتنه‌گون پس از انتخابات در کدام جبهه بودید، چه مواضعی را اعلام داشتید و برای کمک به آرامش ملی و انسجام ملی چه اقداماتی انجام دادید. امید است پاسخ سؤال فردا را امروز آماده کرده باشیم.