در نظام بینالملل، کشورها از لحاظ امکانات و تواناییهای مادی و معنوی دریک سطح قرار ندارند و به همین دلیل، منافع دولتها متفاوت با یکدیگر خواهد بود. بر این اساس، تلاش مستمر برای تأمین امنیت و یا گسترش دامنه آن یکی از مهمترین اولویتهای کشورها در عرصه بینالملل است. اگر در گذشته، برخی کشورها برای مصون ماندن از گزند بیگانگان راه انزواطلبی و بیتفاوتی یا همگرایی با یک قدرت برتر نظامی را پیش میگرفتند، امروزه غالباً تلاش خود را صرف میکنند تا بتوانند حداقل استقلال نظامی را در کنار استقلال سیاسی به دست آورند. هرچند این قاعده برای کشورهای وابسته و نظامهای استبدادی که از پشتوانه مردمی برخوردار نیستند، مستثنا است.
استفاده از سیستم بازدارندگی از جمله نمودهای آشکار روند جدید در گسترش یا تأمین امنیت یک واحد سیاسی به شمار میرود. این مهم در شرایطی که منطقه خاورمیانه در دهه اخیر شاهد دو جنگ ناجوانمردانه و خانمانسوز از سوی قدرتهای سلطهجو و چپاولگر بوده است، دوچندان احساس میشود. جنگ افغانستان و عراق و تهدید دیگر کشورهای منطقه از سوی آمریکا و برخی قدرتهای اروپایی که سایه شوم خود را بر سرزمینهای اسلامی افکندهاند، اهمیت امنیت نظامی که در واقع سنتیترین محور در مقوله امنیت یک نظام سیاسی به حساب میآید را دوچندان کرده است. چنین امنیتی در واقع میزان قابلیت نیروهای مسلح یک کشور برای حفاظت از نظام سیاسی و مردم آن در مقابل تهدیدات قهرآمیز است و هدف مشخص آن جلوگیری از بروز جنگهایی است که هر روز توسط قدرتهای خارجی در نقطهای از سرزمینهای اسلامی در حال وقوع است. از همین منظر است که بسیاری بر این عقیدهاند که یک ملت تنها زمانی میتواند امنیت داشته باشد که بتواند قدرت خود را به نوعی برای قدرتهای سلطهجو و کشورهای رقیب و دشمنان به منصه ظهور برساند. امنیت نظامی در صورتی قدرت ظهور و بروز مییابد که هیچگاه دو نکته اساسی در آن فراموش نگردد:
1 ـ قدرت نظامی در آن کشور از ظرفیت بالا و انسجام لازم برخوردار باشد.
2 ـ مانع وابستگی دفاعی یک کشور به خارج گردد، چراکه در غیر این صورت آسیبپذیری آن کشور افزون شده و کنترل نظام سیاسی با خدشه روبهرو خواهد شد.
آنچه که روز گذشته در آبهای نیلگون خلیج فارس اتفاق افتاد، در واقع ظهور و تبلور ارادهای بود که در قدرت نظامی بخشی از نیروهای توانمند این کشور صورت گرفت تا بار دیگر این قدرت لایزال الهی در پنجههای جوانان مؤمنی به شکوفایی برسد که دشمنان، جمهوری اسلامی را در اوج تحریم و تهدید قرار دادهاند. اگر این واقعیت که امروزه با توجه به تهدیدات آشکار قدرتهای خارجی، امنیت در جمهوری اسلامی تنها یک گفتمان با برداشت سختافزاری نبوده و با وجود دشمنان ددمنشی همچون آمریکا، انگلیس و رژیم صهیونیستی، تهاجم، توطئه و تجاوز از کلید واژههای اصلی آنهاست بپذیریم، در چنین شرایطی، ساخت ناوشکن جماران میتواند تحول جدیدی را در سیستم امنیتی جمهوری اسلامی ایجاد نماید که فارغ از همه برداشتهای بدبینانهای است که برخی قدرتها و بعضاً کشورهای منطقه در قالب پروژه «ایرانهراسی» به آن دست مییازند، چرا امروز استقلال نظامی و تأمین تجهیزات مدرن از اولویتهای اساسی جمهوری اسلامی ایران به شمار میرود؟ آیا در شرایطی که هر روز شاهد تهدید آشکار برخی قدرتهای فرامنطقهای و تلاش آنها برای استقرار سامانههای موشکی در منطقه حساس خلیج فارس هستیم، گرایش جمهوری اسلامی برای تأمین نیازمندیهای نظامی خود آن هم با اتکا به توان بومی و اراده جوانان خویش، امری خلاف عرف و مغایر چارچوب نظام بینالملل و معادلات نظامی در منطقه است؟ چگونه است که برخی کشورهای منطقه خلیج فارس برای تأمین امنیت عاریتی خود با توسل به فلان سامانه موشکی آمریکا میتوانند دست به اقدامات لجستیکی و نظامی بزنند ولی ایران اسلامی با هدف صیانت و حفاظت از سرزمین پهناور خویش مجاز به بهرهگیری از توانمندیهای نظامی خود نمیتواند باشد؟
همانگونه که فرماندهی کل قوا در دیدار با فرماندهان، افسران و متخصصان نیروی دریایی ارتش فرمودند، برچیده شدن سفره چپاول منابع ایران باعث عصبانیت زورگویان عالم شده است، به نظر میرسد عصبانیت و رجزخوانی برخی قدرتهای خارجی و در رأس آنها آمریکا، تنها از آن جهت است که جوانان مؤمن ایرانی توانستهاند با اراده پولادین خود، دشمن زبون را به زانو در آورند. اگر در دوره دفاع مقدس آمریکاییها توانستند با غرق کردن ناوشکن پیکان با این خیال باطل که تکنولوژی دریایی ایران را برای همیشه از چرخه فعالیت خارج میکنند، امروز دیگر با دستیابی جوانان ایرانی به فناوری بومی ساخت ناوشکن، از جمله ناوشکن جماران قادر به هیچ اقدامی نخواهند بود، چرا که در کنار فناوری ساخت موشکهای کاوشگر به فضا و چرخه موقت هستهای و هزاران نوآوری بومی دیگر، امنیت پایدار جمهوری اسلامی در سه حوزه دفاعی هوا، دریا و زمین کاملاً فراهم شده است و دشمن هیچ گزینهای جز پذیرش ایران قدرتمند را در کنار خود ندارد. چه زیبا رهبر فرزانه انقلاب و فرماندهی معظم کل قوا در اقتدار ایران اسلامی و سپردن امور به جوانان در شرایط حاضر فرمودند: «کلید اقتدار و پیشرفت کشور سپردن کارها به جوانان مؤمن و دلهای پرامید آنهاست» و این امید روز گذشته در چهرههای جوانان سازنده ناوشکن جماران موج میزد.
