تحولات منطقه خاورمیانه و خلیجفارس اگرچه در ظاهر به نفع رژیم صهیونیستی پیش میرود اما از واقعیتهای دیگری حکایت دارد. تلآویو پس از شکست در دو جنگ علیه حزبالله و حماس، مشکلات عدیدهای دارد. این مشکلات اعتماد صهیونیستهای ساکن در اراضی اشغالی به حکومت تلآویو را به پایینترین سطح رسانده است. بنابراین تلآویو مجبور است با فریاد، تهدید و ارعاب در منطقه، خود را در برابر افکار عمومی داخلیاش، قوی نشان دهد. این وسط آمریکا و برخی حامیان عرب او هم، چنان مینمایانند که جلوی اسراییل را گرفتهاند والا چنین و چنان خواهد کرد.
مجموعه کنش و واکنش این قلدر
کتک خورده با آمریکا و اعراب، مضحکهای به راه انداخته است.
«فاکسنیوز» رسانه انحصاری منتشرکننده اخبار اشغال عراق، دلیل استقرار سامانه موشکی آمریکا در خلیجفارس را جلوگیری از حمله اسراییل به ایران عنوان کرد. این رسانه آمریکایی افزود:«آمریکا با این کار به اسراییل پیغام داد که نیازی به اقدام غیرضروری از سوی اسراییل علیه ایران نیست و آمریکا تهدیدات ایران را دفع خواهد کرد.» در واقع فاکسنیوز ضعف مفرط رژیم صهیونیستی در مقابله با ایران و جنبشهای مقاومت منطقهای را که آمریکا سعی در جبران آن دارد، اینگونه توجیه کرد.
در اقدام دیگری آویگدور لیبرمن وزیر خارجه رژیم صهیونیستی، سوریه را به حمله و بشار اسد را به ساقط کردن حکومتش، تهدید کرد. بشار اسد رئیس جمهور سوریه روز چهارشنبه گفته بود:«رژیم صهیونیستی برای برقراری صلح جدی نیست بلکه منطقه را به سوی جنگ سوق میدهد.» در پاسخ به این اظهارات اسد، لیبرمن موضعی افراطی گرفت و گفت:«اگر سوریه با اسراییل وارد جنگ شود، نهتنها در جنگ شکست خواهد خورد بلکه وی نیز قدرت را از دست خواهد داد.»
بشار اسد نیز طی گفتوگویی با مجله نیویورکر پاسخی تحقیرکننده به لیبرمن داد و اظهار کرد:«اسراییلیها نمیفهمند که چکار میکنند. رهبران سیاسی کنونی اسراییل، کودکانی هستند که با یکدیگر جنگ میکنند و منطقه را به سوی نابودی سوق میدهند.»
درست چند ساعت بعد، دفتر نخستوزیری اسراییل با صدور بیانیهای سخنان وزیر خارجه را نقض کرد. در این بیانیه آمده است:«نخست وزیر بارها آمادگی خود را برای مذاکره بدون شرط با سوریه در هر مکانی اعلام کرده است.» در بخش دیگری از این بیانیه آمده است:«این دو مسؤول(نخست وزیر و وزیرخارجه اسراییل) تصریح کردند که سیاست دولت، روشن است و نتانیاهو از مدیر دفترش خواسته است با وزیران کابینه تماس گرفته و به آنها ابلاغ کند که درباره سوریه در رسانهها صحبت نکنند.»
اشاره بیانیه نخست وزیری به «این دو مسؤول» از آن جهت است که لیبرمن پس از اظهارات ضد سوریاش، از سوی نتانیاهو احضار و بازخواست شده. از طرفی پاسخهایی که به اظهارات لیبرمن از درون دولت و پارلمان رژیم صهیونیستی داده شد، نشان از وجود عمق اختلافات در میان احزاب این رژیم دارد. «ایتان کابل» نماینده حزب کارگر، لیبرمن را به سوق دادن اسراییل به بدترین سرنوشت، متهم کرد. «دنیل بن سیمون» با اشاره به تحقیر اسراییل در ماجرای اهانت به سفیر ترکیه، افزود:«لیبرمن با کارهایش شأن مار ا پایین میآورد.» حزب کادیما به رهبری تزیپیلیونی که رقابت شدیدی با حزب حاکم (لیکود) دارد، دولت را به بازی با آتش و ایجاد تنش متهم کرد و «شلومو مولا» یکی از اعضای این حزب، لیبرمن را وزیر جنگ و مایه نگرانی همسایگان اسراییل خواند. شائول موفاز وزیر جنگ سابق رژیم صهیونیستی نیز در واکنش به اظهارات لیبرمن گفت:«ما راههایی برای مقابله با دشمنانمان داریم اما پرحرفی و وراجی یکی از آن راه ها نیست.»
این اظهارنظرها در حالی انجام میشود که یوسی بیلین عضو حزب مرتز و از نمایندگان پارلمان رژیم صهیونیستی در مقالهای از سقوط حزب کادیما در آیندهای نزدیک خبر داده است. لیونی هم بارها نتانیاهو را به از هم پاشیدن حزب کادیما متهم کرده است.
از طرفی روزنامه هاآرتص از کاهش محبوبیت نتانیاهو در اراضی اشغالی خبر میدهد. ضعف رژیم صهیونیستی به آنجا رسیده است که پلیس دبی اعلام کرده اگر دست داشتن موساد در ترور المبحوح(از اعضای ارشد جنبش حماس) که در این شهر ترور شد به اثبات برسد، نتانیاهو را تحت تعقیب قرار خواهد داد. سعدالحریری نخست وزیر لبنان که روزگاری به حمایت تلآویو دلخوش داشت در اظهاراتی گفت:«اگر اسراییل روی ایجاد شکاف داخلی در لبنان حساب کرده، بداند که ما زیر بار نخواهیم رفت.» حریری، اسراییل را مسؤول تمام جنایات در فلسطین و لبنان دانست و خواستار عقبنشینی نیروهای این رژیم از روستای الفجر و مزارع شبعا و محاکمه عاملان جنایت قانا شد. همه این رفتارها و گفتارها نشان از ضعف شدید رژیم صهیونیستی دارد.
رژیم صهیونیستی اکنون با گرفتاریهای بسیار مواجه است و جز هیاهو و البته ترور، کار دیگری نمیتواند بکند. شاید به همین دلیل است که ولید المعلم، اسراییل را از آزمایش کردن عزم سوریه برحذر میدارد. المعلم درست میگوید چراکه برخلاف تصور مقامات اسراییل، حمله به سوریه، حمله به یک کشور نیست بلکه حمله به کل جریان مقاومت از غزه تا پاکستان است و این بار نیز پاسخی از جنس جنگهای 33 روزه و 22 روزه دریافت خواهد کرد.
