شگفتی یک حکم

در شهر مونتگمری واقع در ولز صدها نفر جمع شده بودند تا شاهد مراسم اعدام یک انگلیسی به نام جان دیویس باشند. وی به جرم سرقت یک کیف در جاده محکوم شناخته شده بود. دیویس دوستان اندکی دراین جماعت داشت چون ساکنان ولز مردمان دارای تعصب قبیله‌ای بودند و آنها از این مرد جوان که برای کمک به یک بیوه محلی به داخل جامعه‌شان آورده شده بود تا مزرعه بردرد سرش را بگرداند، متنفر بودند. دیویس به خوبی از عهده این وظیفه برآمده بود تا اینکه درجاده مورد حمله دو نفر از اوباش محلی که کیف‌ پولش را طلب می‌کردند، قرار گرفت. او از این کار امتناع ورزید و دعوا شروع شد. دیویس کتک مفصلی خورد و مهاجمان بعد از این کتک‌کاری در مقام توهین برآمده و او را تسلیم پلیس محلی کردند و از او به خاصر سرقت درجاده شکایت کردند! آن دو نفر شاکی علیه وی شهادت دادند و دیویس در دادگاه شنید که به استناد شهادت آنها محکوم به مرگ شده است او با حرارت به مخالفت واعتراض هم به تهمت وارده و هم حکم به دادگاه پرداخت ولی ثمری نداشت.
وی در روبه‌روی چوبه‌ دار بود و فقط چند لحظه با مرگ فاصله داشت... جان دیویس دست راستش را به علامت سوگند بالا برد و با تضرع بیگناهی‌اش را اعلام کرد و افزود: من می‌میرم ولی به خدا متوسل می شوم که هیچ علفی روی قبرم نرویاند تا به این وسیله بیگناهی‌ام ثابت شود! در همان موقع دژخیم، زیر پایش را خالی کرد و جان دیویس رهسپار ابدیت شد. جسدش در محوطه کلیسا محلی دفن شد ولی به‌زودی بر همه عیان شد که مدفن او تفاوت‌هایی با سایر قبرها دارد. گور همه مردگان دیگر پوشیده از علف بود ولی مال جان دیویس خالی و بدون علف بود. مردم بدین موضوع دقت کردند و درباره آن صحبت کردند. مسؤولان خجالت‌زده دستور دادند تا گور را با چمن بپوشانند ولی چمن‌ها هم فوراً خشکیدند. دیویس در شش سپتامبر 1821 اعدام شد و همان روز هم دفن شد. در سال 1851 قبرستان تغییر شکل داده شد و تمام قبرها با دو فوت از خاک تازه پوشانده شدند و تخم چمن روی آنها به مقدار زیادی کاشته شد.
در عرض دو هفته قبرستان مبدل به چمن‌زار دلگشا شده بود... سراسر آن به جز قبر دیویس که به صورت مستطیلی شکل خالی از چمن بود! باز هم سعی شد تا روی آن را با کلوخه‌های چمن‌دار بپوشانند و نیز به آن کود زیادی دادند ولی همه این تلاش‌ها بیهوده بود. سرانجام جانشین‌های کشیش بخش تصمیم گرفتند تا آنجا را به حال خود رها کنند تا طبیعت به روند خود ادامه دهد... و چنین بود که به قبر جان دیویس حصار کشیده شد و دست نخورده باقی ماند. این قبر تا به امروز به عنوان مدرکی به یادگار از مردی که برای اثبات بیگناهی‌اش آن را از پیشگاه پرودگار طلب کرده بود، بدون چمن باقی مانده است.