به گزارش خبرنگار «جوان»، شامگاه هجدهم شهریورماه سال 84 در جریان برگزاری المپیک ورزشی اقلیتهای مذهبی در ورزشگاه آرارات بدگویی سرنشینان یک خودروی پراید به یک نوجوان ارمنی مقابل ورزشگاه باعث بروز مشاجره شد.
با ادامه مشاجره سرنشینان خودرو از پراید پیاده شده و ادامه درگیری در خیابان به گونهای دنبال شد که سه مرد جوان به نوجوان حملهور شده و با ضربات مشت و لگد مرگ او را رقم زدند.
با پایان یافتن زمان بازیها در داخل ورزشگاه سیل جمعیت به خیابان هجوم آوردند، اما مأموران پلیس حاضر در صحنه پس از شناسایی، عاملان جنایت را دستگیر و به کلانتری 145 ونک اعزام کردند.
پس از انجام تحقیقات درباره این پرونده جلسه رسیدگی به اتهامات عاملان جنایت پیشتر در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران برگزار شده بود که دادگاه ضمن تبرئه یکی از متهمان همه آنها را به پرداخت دیه محکوم کرده بود. این رأی در دیوان عالی کشور نقض شد و به شعبه 1130 دادگاه کیفری استان تهران توسط قاضی محمدسلطان همتیار بار دیگر گشوده شد.
در ابتدای جلسه نماینده دادستان متن کیفرخواست را قرائت کرد. فلاح گفت: امید، بازداشت با قرار وثیقه است و پویان و علی با قرار وثیقه آزاد هستند که هر سه متهم به مشارکت در قتل عمدی «میرو» با ضربات متعدد مشت و لگد هستند.
مقتول با یک نوجوان مقابل ورزشگاه آرارات ایستاده بود که سرنشینان یک خودروی پراید به شخص همراه «میرو» متلک میگویند که در ادامه به مشاجره و ضرب و جرح با مقتول میانجامد.
با گواهی شاهدان که بیان جزئیات را تشریح کرده و اقرار متهمان در جلسه بازجویی و نظریه پزشکی قانونی که اصابت ضربه به نقطه حساس بدن است، بزهکاری متهمان محرز است و برای هر سه نفر تقاضای اشد مجازات را دارم.
در ادامه جلسه اولیای دم توسط قاضی به جایگاه فرا خوانده شدند و از دادگاه تقاضای اشد مجازات را کردند. مادر مقتول گفت: چهار سال است زندگی من از دست رفته است. فرزندم از این متهمان درخواست ترحم کرده است، اما او را به قتل رساندهاند، بنابراین برای آنها تقاضای اشد مجازات را دارم.
وکیل اولیای دم چه گفت
با توجه به اقرار صریح متهمان که مؤید این مطلب است که متهم ردیف اول در لحظه آخر ضربات مرگبار را به گردن و شکم مقتول وارد کرده و متهم ردیف دوم و همچنین «پویان» با فراهم آوردن شرایط مناسب موجبات تسهیل در ارتکاب را ایجاد کردهاند و شاهدان واقعه صراحتاً اظهار داشتهاند که مقتول در لحظات آخر سر و صورت خود را با دو دست گرفته و به ضارب التماس کرده است که بس است اما او پس از این موضوع به ضربات خود ادامه داده است، لکن مباشرت علی در وقوع قتل عمدی است. فعل کشنده مورد تأیید پزشکی قانونی است و معاونین بزه «امین» و «پویان» هستند و با توجه به قانون حمایت از کودکان مبنی بر اعمال اشد مجازات مورد تقاضا است.
متهم در جایگاه
«امین»، متهم ردیف اول در جایگاه ویژه حاضر و قاضی همتیار او را تفهیم اتهام کرد. او اتهام خود را نپذیرفت و به قاضی گفت که در زمان حادثه با شخص دیگری درگیر شده است. متهم گفت: من مقتول را ندیدهام و با او درگیر نشدهام. او زمانی که قاضی اقرار او را درباره درگیری با مقتول برایش قرائت کرد، گفت که تحت فشار در پلیس اعتراف کرده است.
«علی»، متهم ردیف دوم نیز به دستور قاضی در جایگاه حاضر و پس از آنکه تفهیم اتهام شد، اتهام خود را نپذیرفت و به قاضی گفت که هنگام عبور از خیابان افرادی ناشناس بدون انگیزه او را از خودرو بیرون کشیده و مضروب کردهاند.
«پویان» از متهمان پرونده نیز به قاضی گفت: من راننده پراید بودم که علی که در صندلی عقب نشسته بود با افراد گذری درگیری لفظی پیدا کرد و او را از خودرو بیرون کشیدند. پس از آن مشاجره در شلوغی خیابان در گرفت که توسط پلیس دستگیر شده است.
در ادامه جلسه رسیدگی به پرونده، قاضی بار دیگر متهمان را تفهیم اتهام کرد و با مستشاران دادگاه وارد شور شد تا حکم نهایی را درباره این پرونده صادر کند.
