خبر مصدومیت شدید سعید علی حسینی از ناحیه آرنج دست و ارسال عکسهای او با چشمان اشکبار حین ترک سالن تمرین، علاقهمندان به ورزش و به ویژه وزنهبرداری را در شوک فرو برد.
چیزی کمتر از 20 ساعت پیش از آغاز رقابت وزنهبرداران سنگین وزن دنیا در شهر گویانگ کره جنوبی در قالب رقابتهای جهانی وزنهبرداری، سعید علیحسینی به شدت از ناحیه آرنج دست مصدوم شد تا شانس کسب عنوان قهرمانی جهان را از دست بدهد.
علی حسینی که براساس رکوردهای اعلام شده و با نگاهی به جدول حریفان او در این رقابتها شانس نخست قهرمانی محسوب میشد، به یک باره حین تمرین مصدوم شد تا کمپ ایران در گویانگ را به ماتمسرا تبدیل کند.
نحوه مصدومیت
علی حسینی در روزهای اخیر اگرچه از ناحیه آرنج دست احساس درد میکرد؛ اما، همچنان در تمرینها حاضر میشد تا روز مسابقهاش شرایط خوبی داشته باشد.
او روز گذشته در سالن تمرینی وزنههای خود را از 70، 80 کیلوگرم آغاز کرد. حتی در همان ابتدا هم کمی دستش را گرفت؛ اما، وقتی وزنهها سنگینتر شد و به رکوردهایی حدود 170 یا 180 کیلوگرم رسید، به ناگهان وزنه را رها کرد و آرنج دستش را گرفت. او به شدت احساس درد میکرد. مسوولان و کادر فنی او را روی صندلی نشاندند و فیزیوتراپ تیم حرکات بازیابی را انجام داد. اما، گویا مصدومیت او به گونهای بود که به هیچ وجه امکان ادامه تمرین نبود. بدین ترتیب علی حسینی در میان چشمان بهت زده حسین رضازاده و سایر دست اندرکاران و حتی پدرش، سالن تمرین را با چشمانی اشکبار ترک کرد.
وضعیت کنونی علی حسینی
اگرچه هنوز به صورت دقیق میزان مصدومیت علی حسینی مشخص نیست؛ اما، آنچه مشخص است اینکه او رقابت امروز سنگین وزنها را از دست داده و خیال کسانی که حتی شانس قهرمانی نیز برای خود قایل نبودند را برای کسب مدال طلا راحت کرد.
هم اکنون دست او به صورت کامل باز نمیشود. گویا تاندونها کش آمده و امکان فشار بر روی آنها نیست. البته دست علی حسینی آتلبندی نشده و به صورت آزاد باز است تا پس از بازگشت به ایران درمانهای تکمیلی انجام شود.
وزنهبرداری ایران ناکام در گویانگ
سعید علی حسینی آخرین نماینده ایران در رقابتهای جهانی وزنهبرداری بود که تنها شانس کسب مدال ما هم محسوب میشد. هم اکنون همه اعضای تیم ایران در گویانگ، مغموم در اتاقهای خود قرار دارند. سجاد بهروزی در 62 کیلوگرم با عملکردی ضعیف در مکان هشتم دنیا ایستاد. اصغر ابراهیمی نیز نتوانست راه به جایی ببرد و نهم شد. سعید علی حسینی هم که به تخته نرسید.
بدین ترتیب یکی از دورههای ناکام برای وزنهبرداری ایران در رقابتهای جهانی سپری شد. دورهای که حداقل پس از ماهها انتظار، حضور وزنهبرداران مختلف در تمرین، حضور کادرفنی پرتعداد و حمایتهای بیدریغ انتظار میرفت که نتایج بهتری برایمان به حاصل بیاورد.
با این نگاه، امیدها به آینده و افقهای دوردستی همچون بازیهای آسیایی گوانگجو و حتی رقابتهای جهانی وزنهبرداری در سال آتی که جنبه کسب سهمیه المپیک هم دارد، همچون این روزهای تهران کمی مه آلود است.
آیا امروز هم باید گفت، وزنهبرداری به خون تازه نیاز دارد؟
