خستگی و خوابآلودگی، خشم و عصبانیت، و مصرف روانگردانها یا نوشیدنیهای غیرمجاز، رفتارهایی هستند که توان تصمیمگیری منطقی را از راننده سلب میکنند. در هر یک از این حالات، بدن و ذهن راننده در وضعیت طبیعی قرار ندارد و واکنشها بهجای عبور از مسیر عقلانی، تحت تأثیر هیجانات منفی شکل میگیرد. باید در نظر داشت رانندگی تنها یک مهارت فنی نیست، بلکه آزمون مدیریت هیجانات و احساسات است و راننده تمام هیجانات مثبت و منفی خود را پشت فرمان همراه دارد. در چنین شرایطی اگر روز خوبی را شروع نکرده یا شرایط روحی مناسبی ندارد، نباید رانندگی کند. در صورت رانندگی، کوچکترین رفتار نامناسب دیگران میتواند راننده را وارد فاز هیجانی کند و تصمیمگیری منطقی را مختل کند. در این شرایط بخش پیشپیشانی مغز که مرکز تصمیمگیری عقلانی است، تضعیف میشود و بخش آمیگدال که مسئول مدیریت هیجانات است، فعال میگردد. مغز تصور میکند بدن وارد وضعیت جنگ یا گریز شده و راننده دیگر قادر به تصمیمگیری منطقی نیست.
بررسیهای پلیس نشان میدهد از ابتدای سال در مجموع ۶۸ درصد از دلایل تصادفات مربوط به عوامل روانی و حالات هیجانی مانند خشم و عصبانیت است. عدم توجه به جلو با ۳۸ درصد در رتبه نخست و عدم توانایی در کنترل وسیله نقلیه با ۳۰ درصد در رتبه دوم قرار دارند. باید در نظر داشت تمام این تخلفات ناشی از رفتار راننده است و با مدیریت هیجانات میتوان از وقوع بسیاری از حوادث جلوگیری کرد.
رانندگی عصبی دارای نشانههایی است؛ از جمله اینکه رانندگان عصبی معمولاً رفتارهایی مانند لاییکشی، سرعت غیرمجاز و سایر تخلفات پرخطر را از خود نشان میدهند. بر اساس تحقیقات پلیس از ابتدای سال، بیش از ۱۹۰ هزار فقره تخلف سرعت غیرمجاز و حدود ۳۶ هزار فقره حرکات مارپیچ ثبت شدهاست.
رانندگان پیش از شروع حرکت، چند ثانیه حال روحی خود را ارزیابی کنند. اگر احساس میکنند خسته، عصبی یا بیحوصلهاند، حتی یک توقف کوتاه میتواند از یک حادثه جدی جلوگیری کند..
