دهم اردیبهشت ۱۳۶۱، آغاز عملیات «الی بیتالمقدس»، نبردی که به ۵۷۰ روز اشغال خونینشهر، در سوم خرداد ۱۳۶۱ پایان داد. آنگاه که صدام با اتکا به توان نظامی ائتلاف ناتو و ورشو فتح و بازپسگیری خرمشهر را محال خوانده بود، رزمندگان اسلام استحکاماتش را در هم شکستند و پس از تبدیل خونینشهر به خرمشهر، جملهای تأملبرانگیز بر دیوار شهر نقش بست: «خرمشهر، جمعیت ۳۶ میلیون نفر.» این جمله رمز فتح ماندگاری بود که امام خمینی (ره) فرمود: «خرمشهر را خدا آزاد کرد.» امروز در بحبوحه «جنگ رمضان» ۱۴۰۴ تاریخ در حال تکرار است و میتوان با غرور نوشت: «ایرانشهر، جمعیت ۹۰ میلیون نفر.»
ائتلاف اشرار غربی‑صهیونیستی که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ آتش جنگ را بر ایران گشود، دنباله همان خصومت ۴۸ ساله با انقلاب اسلامی است. این بار دشمن پروژه فروپاشی از درون را نه با اشغال خاک، که با استراتژی «شوک و هراس» طراحی کرده بود. از ترور فرماندهان ارشد مقاومت و هدف قرار دادن شخص امام خامنهای به قصد فروپاشی ساختار فرماندهی، تا حملات گسترده سایبری و بمباران زیرساختها برای فلجسازی کشور. محاسبات دشمن بر این برآورد استوار بود که ایران بدون رهبر، در برابر موج اول حملات زانو خواهد زد و راه برای اشغال ایران توسط ناتو هموار خواهد شد، اما این محاسبه، یک خطای راهبردی مهلک بود. ملت ایران، نه با یک دولت یا یک حزب، که با یک مکتب و یک رهبری الهی تعریف میشود که از جان میلیونها ایرانی ریشه میگیرد. خون پاک سیدالشهدای انقلاب، خون تازهای در رگهای مقاومت دواند.
دقیقاً در اینجاست که مردم بهعنوان بزرگترین و مؤثرترین منبع قدرت جمهوری اسلامی جلوهگر میشوند. همان شش اصل ماندگار مکتب دفاعی امام خمینی (تبدیل جنگ به پدیدهای مردمی، تبعیت از الگوی نبرد عاشورایی، فرهنگ شهادتطلبی و ایثار، عمل به تکلیف، باور به خوداتکایی و اسلام وطنی)، امروز توسط یک ملت ۹۰ میلیونی به منصه ظهور رسیده است. اراده ملی، چشمه جوشان نرمافزاری است که سختافزارهای دفاعی را سوخت میرساند. مردم آتشبهاختیار، با هر موج حملات ترکیبی (نظامی، رسانهای، ترور، تجزیهطلبی و...) دشمن، نه تنها میدان را خالی نکردند، بلکه شهرها و میادین را به خاکریزهای جدید دفاعی تبدیل کردند و این پیام را به جهان مخابره کردند که رهبرشان در قلب میلیونها نفر جای دارد و ترور، نه تنها پایان این فرماندهی نیست، بلکه آغاز تولد ۹۰ میلیون رهبر مبعوث شده و هزاران فرمانده کارآزموده و عاشورایی است.
فتح خرمشهر نماد تغییر موازنه در جنگ هشتساله بود. پیش از آن، ایران در موضع دفاع صرف بود و پس از آن، روی ریل پیروزیهای پیدرپی قرار گرفت. در جنگ رمضان نیز شاهد تغییر همین موازنه هستیم. دشمن که با توهم نابودی سریع و کامل محور مقاومت و نابودی و تجزیه ایران وارد میدان شد، امروز در منجلاب جنگی فرسایشی دست و پا میزند. تداوم مقاومت مردمی در کنار آتشباری ویرانگر میدان نظامی و ایستادگی بر مواضع شرافتمندانه و قاطعانه در میدان دیپلماسی، همه گزینههای ائتلاف متجاوزین را به بنبست کشانده است. آنها نه توان پذیرش یک شکست آبرومندانه دیگر را دارند، نه یارای تداوم یک جنگ بیحاصل با ملتی که پیروز قطعی میدان شده است.
خرمشهر با «جمعیت ۳۶ میلیون نفر» آزاد شد، چون هر ایرانی، خود را سرباز این نبرد میدانست. امروز نیز تمام ایران یکپارچه، خرمشهری دیگر شده که خدا آزادیاش را تضمین کرده است. تاریخ درباره این حماسه نیز ثبت خواهد کرد: ملتی که پنج دهه است که توسط ابرقدرتها تحریم، تهدید، تحدید و ترور شده و در زیر بمباران وحشیانه ابرامپراتوری رسانهای دشمن قرار داشته، با قامتی استوار، به پشتوانه «جمعیت ۹۰میلیون نفری» خود، فاتحانه از میدان جنگ رمضان بیرون آمده و ثابت کرده که تا وقتی پای مردم در میان است، هیچ گره راهبردیای کور نخواهد ماند. این معجزه اراده ملتی است که در طول اراده خداوند، به نصرت الهی پیوند خورده و برای تمام کردن کار دشمن مبعوث شده است.
