جوان آنلاین: اثری که هم اینک در معرفی آن سخن میرود، نخستین یادمان منتشره برای زندهیاد آیتاللهالعظمی حاج آقا مجتبی تهرانی است. این مجموعه از سوی جمعی از علاقهمندان آن بزرگ تدوین یافته و انتشارات مصابیح الهدی، آن را روانه بازار کتاب کرده است. تارنمای ناشر در ارائه مختصات این پژوهش (که به چاپهای متعدد نیز رسیده)، به نکات پی آمده اشارت برده است: «هر لحظه از زندگانی علما و بزرگان دین، سرشار از زوایای نورانی و اتفاقات درسآموز است. در مورد حضرت آیتالله العظمی حاجآقامجتبی تهرانی (قدس سره)، با توجه به منش اخلاقی و زندگی الهی ایشان و همچنین ارتباط تنگاتنگ ایشان با مردم در جایگاه مرجعیت شیعه، این زوایای پندآموز بسیار فراوان و در عین حال در مواردی، بسیار خاص و خواندنی است. از طرف دیگر پرسش و پاسخها، مشاهدات، مراجعات و برخوردهای عموم مردم، گنجینهای از زندگانی سراسر خیر آن استاد اخلاق قلمداد میشود. مجموعه «حاج آقا مجتبی» در همان روزهای ابتدایی رحلت معظمله جمعآوری و منتشر گردید. پس از آن شورای ویراستاری، کتاب را مورد مداقه قرار داد و با اصلاح بخشی از کتاب، موجبات آن را فراهم کرد تا به چاپهای بعدی برسد. در ابتدای این کتاب و بخش به جای مقدمه، قسمتی بسیار زیبا و خواندنی به کلام آیتالله تهرانی درباره ارتباطشان با وجود نازنین امامحسین (ع) آمده است که خواندن آن را به شما توصیه میکنیم. مروری بر زندگینامه ایشان، یادداشتی از آیتالله رضا استادی درباره پیشینه خاندان تهرانی، گزیدهای از پیامها و فرمایشات مراجع و علما، بخشهای دیگری است که در این کتاب وجود دارد و آشنایی اولیه با آن فقیه راحل را به مخاطب ارزانی میدارد. همچنین عکسهایی از کودکی تا رحلت ایشان در سرتاسر کتاب وجود دارد که یادآور صحنههایی از حیات معظمله است. در مجموع این اثر در تلاش است تا شمایی از سیره فردی و اجتماعی آن عالم ربانی و معلم اخلاق را در اختیار مشتاقان بگذارد...».
در بخشی از اثر «حاج آقا مجتبی»، قسمتی از سخنرانی آن معلم اخلاق پس از رحلت حضرت امام خمینی به ترتیب پی آمده ذکر شده است: «دوستان من در ماه رمضان (اگر یادتان باشد) مکرر به شما گفتم، گفتم نعمت وجود امام را قدر بدانید! آیا ما صدق ولاء نسبت به امام داشتیم؟ چقدر گفتم من، شاید مکرر این را گفتم، در همین بحث شکر، گفتم این نعمت بزرگ است، یک مجتهد جامع الشرایط، از هر جهت علماً، عملاً، ابعاد گوناگون، گفتم این را قدرش را بدانید. خدا را شاهد میگیرم، مکرر من در این فکر بودم، این دو هفته، خدا نکند ما کفران وجود او را کردیم از ما گرفتی که بر اثر کفران باشد، جداً دارم میگویم من روی همین فکر میکردم که نکند این شده باشد. قرنها بگذرد، به نظر من مانند او نخواهد آمد. خدا البته قادر است، چون قرنها گذشت و بعد از معصومین (صلواتاللهعلیهماجمعین)، در علمای اسلام به نظر من نظیر نداشت. من به دوستانم گفتم، گفتم بعد [از رفتن ایشان]، به صورت یک موجود افسانهای درمی آید، اما حیف نبود که ما تخلف کرده باشیم و صدق ولاء نسبت به او نداشته باشیم؟ لا اله الا الله، نکند ما مغرور به وجود او شده بودیم؟ باور نمیکردیم! خدا را شاهد میگیرم، خودم باور نمیکردم...».
