اول تیرماه امسال مردی وارد پلیس آگاهی تهران شد و خبر گم شدن خواهرش را گزارش داد. او گفت: خواهر ۳۷ سالهام از فروردینماه امسال ناپدید شده است. او نظافتچی هتلی در شهر مشهد است و هشتم فروردینماه برای رفتن به محل کارش خانهمان را ترک کرد و دیگر از او خبری نشد. بعد از رفتن خواهرم هرچه با گوشی تلفن همراهش تماس گرفتیم، خاموش بود. مدیران هتل هم گفتند خواهرم به محل کارش نیامده و از او خبری ندارند. دوستان و بستگان هم از خواهرم بیخبر بودند. به سراغ مراکز درمانی هم رفتیم، اما نتوانستیم او را پیدا کنیم. در این مدت خانوادهام نگران هستند و به اصرار پدرم تصمیم گرفتیم از پلیس درخواست
کمک کنیم.
با مطرح شدن این شکایت، پرونده به دستور بازپرس به جریان افتاد و تیمی از کاراگاهان اداره یازدهم پلیس آگاهی در این باره تحقیق کردند. بررسیهای پلیس نشان داد از زمان گم شدن دختر، پولی از حسابش برداشت نشده و گوشی تلفن همراهش آخرین بار در تاریخی که خانهشان را ترک کرده فعال بوده است. همچنین معلوم شد او آخرین بار با برادرش تماس داشته است. بعد از کامل شدن تحقیقات، پلیس برادر او را به عنوان مظنون بازداشت کرد.
متهم در جریان تحقیقات گفت از ماجرای گم شدن خواهرش بیاطلاع است، اما در بازجوییهای فنی راز گم شدن خواهرش را برملا کرد. او گفت: یک روز یکی از همسایهها در کوچه درباره وضعیت خواهرم با من حرف زد. او گفت خواهرم با وضع نامناسبی در محل تردد میکند و مشکل غیراخلاقی دارد. مرد همسایه مرا به خاطر وضعیتی که خواهرم داشت سرزنش کرد برای همین تصمیم به قتل خواهرم
گرفتم. متهم در شرح حادثه هم گفت: یک شب قبل از حادثه با خواهرم تماس گرفتم و خواستم زودتر به خانه بیاید. او همراه دوستانش به میهمانی رفته بود. گفتم کار مهمی پیش آمده که باید با او مشورت کنم. آن شب خواهرم به خانه نیامد برای همین صبح روز بعد دوباره تماس گرفتم و گفتم کار فوری پیش آمده که باید او را ببینم که قبول کرد. خواهرم را در خیابان خراسان سوار ماشینم کردم و به سمت جاده ساوه مشغول رانندگی شدم. در محلی خلوت به سمت جادهای متروکه پیچیدم و او را را آتش زدم و به خانه برگشتم. وقتی خانوادهام نگرانش شدند، خودم برای پیدا کردنش داوطلب شدم تا اینکه مأموران پلیس به من مظنون شدند و به جرمم اعتراف کردم.
تحقیقات از متهم در اداره دهم پلیس آگاهی تهران جریان دارد.
