شاعر آیینی کشورمان تأکید دارد که تاکنون در کشورمان فاقد برنامهریزی فرهنگی و جامع برای معرفی آثار ارزشمند ادبیات کلاسیک و معاصر در سطح جهانی و حتی کشورهای همسایه بودهایم و این امر به کمکاری و بیرغبتی همسایگان عرب ما در ترجمه اشعار و داستانهای ایرانی منجر شده است.
مصطفی محدثی خراسانی که سابقه همکاری با موسسه آفرینشهای هنری آستان قدس رضوی در زمینه شرکت در شبهای شعر «خورشید ولایت»، «ملکوت هشتم «، «در سوگ آفتاب» و «حدیث بهار» را دارد با بیان اینکه زبان و اندیشه هر شاعر خاص خودش است و یک مترجم نمیتواند به طور کامل انعکاسدهنده ظرافتهای زبانی شاعران باشد، به ایبنا گفت: در عین حال مفاهیم و تخیل شاعرانه قابل ترجمه است و مترجم خبره و ماهر میتواند خیالپردازیهای شاعران را کشف و به زیبایی منعکس کند.
وی تأکید کرد: اکنون اروپاییان خیام ما را با ترجمه نیکلسون میشناسند و حافظ را گوته توانست به جهان غرب معرفی کند. ممکن است یک مترجم نتواند وزن و مناسبتهای لفظی و معنوی را در یک شعر ترجمه کند، ولی اگر بر ادبیات و آرایههای لفظی و زبانی زبان خود و شاعر موردنظرش مسلط باشد میتواند اثری ارزشمند و لذتبخش عرضه کند.
این شاعر آیینی و داور جشنوارههای مختلف ادبی با اشاره به اینکه ترجمه شعر سپید آسانتر از اشعار کلاسیک است، گفت: در سالهای اخیر مترجمان کشورمان تلاشهای زیادی را برای ارائه ترجمههای ارزشمند از آثار کشورهای عربی و امریکای لاتین انجام دادهاند که قابل تحسین است، ولی متأسفانه از سوی کشورهای دیگر طی سالهای اخیر کوششهای کمتری برای ترجمه اشعار فارسی کهن و معاصر شده است. وی دلیل بروز این مسئله را عدم برنامه ریزی فرهنگی در سطح کلان عنوان کرد و افزود: متأسفانه شاهد نوعی نگاه جزیرهای به فرهنگ در کشورمان هستیم و دغدغهای برای شناساندن آثار ادبی ما به جهانیان دیده نمیشود. این درحالی است که در این عرصه رقابت کشور ترکیه توانسته با تعدادی فیلم و سریال کممحتوا توجه جوانان کشور ما را به فرهنگ خود جلب کند و ما با داشتن ادبیات و پشتوانه فرهنگی غنی در این رقابت از کشورهای همسایه عقب ماندهایم.
محدثی خراسانی تأکید کرد: در عرصه ادبیات شاعران و نویسندگان ما امروز نیز مانند گذشته آثار ارزشمندی خلق میکنند که اگر به جهانیان معرفی شوند، میتوانند در صدور فرهنگ ایرانی و اسلامی مؤثر باشند؛ بنابراین نیکوست همان گونه که برای بهبود وضعیت ترجمه برنامهریزیهایی میشود برای گسترش زبان فارسی و شناساندن آثار ارزشمند به کشورهای دیگر نیز یک مهندسی بزرگ فرهنگی انجام شود.
