چه کسی خاطره تلخ این ویروس را از ذهن‌ها پاک خواهد کرد؟
کد خبر: 1028759
لینک کوتاه: https://www.Javann.ir/004Jct
تاریخ انتشار: ۰۶ آذر ۱۳۹۹ - ۰۰:۱۹
کرونا و رسالت نظام فرهنگی ایران
بی‌تردید وظیفه دستگاه فرهنگی و تبلیغی کشور ما که عموماً از طریق روش‌های هنری به ایفای نقش می‌پردازد، در مقابل جامعه بحران‌زده و وحشتی که سال‌های آتی در وجود کودکان و نوجوانان امروز باقی خواهد ماند، آن است که انگیزه و امید حیات و از سر گرفتن روز‌های خوب و تندرست را در دل‌ها باقی نگه دارد.
عباس چمنی
سرویس سبک زندگی جوان آنلاین: بی‌تردید یکی از خسارت‌بار‌ترین آثار بیماری جهانی کرونا، نابودی کامل بسیاری از ساختار‌های فرهنگی هنری کشور‌های جهان بود. سینماها، سالن‌های تئاتر و موسیقی و همچنین ده‌ها اماکن وابسته از طرفی و سازمان آموزش کشور‌ها از طرف دیگر به دلیل این بلای مهلک جهانی آسیب‌های جدی دیدند و مشاغل مختلفی هم کاملاً از بین رفتند، اما با این حال اگر کرونا را ویروس سیستم ایمنی بدن و موفقیت انسان در مقابل آن را به جز استفاده از واکسنی که راه درازی تا استفاده همه‌گیر دارد، در تولید مقاومت درونی و بدنی انسان بدانیم باید بگوییم که جای خالی آنچه درون انسان را قوی می‌کند، در میان تدابیر و تمهیدات پزشکی کرونا خالی است.

نظام فرهنگی ایران که به بیان برخی شامل گروه‌های اصیل مردم نهاد مانند مساجد و موقوفات، هیئت‌های مردمی و حلقه‌های جوانمردی زورخانه‌ها به علاوه شصت و چند نهاد دولتی و نیمه‌دولتی و هزاران مؤسسه خصوصی است گرچه با تولید برخی محصولات رسانه‌ای و بزرگداشت مناسبت‌ها، تلاش کردند در غیاب امکان اجرای مناسک حضوری آئینی و سنتی حیات خود را در این دوران به اثبات برسانند و در کار‌های خیریه نیز خدمات بی‌مانندی داشتند، اما بی‌شک در آستانه پایان احتمالی این اپیدمی که شاید از نظر پزشکی و تلفات بسیار سنگین و تلخ باشد، رسالت نظام فرهنگی بیشتر از اینکه متوجه حیات خود و انجام کار‌های روزمره از طریق فضای مجازی باشد، می‌تواند به افق‌های تازه‌ای متوجه شود که علاوه بر انجام مأموریت‌های روزمره، از انفعال در مقابل کرونا به فعالیت مؤثر و مفید و لازم در این زمینه ارتقا یابد.

بی‌تردید وظیفه دستگاه فرهنگی و تبلیغی کشور ما که عموماً از طریق روش‌های هنری به ایفای نقش می‌پردازد، در مقابل جامعه بحران‌زده و وحشتی که سال‌های آتی در وجود کودکان و نوجوانان امروز باقی خواهد ماند، آن است که انگیزه و امید حیات و از سر گرفتن روز‌های خوب و تندرست را در دل‌ها باقی نگه دارد.
در ماه‌های اخیر به دلیل هماهنگی و بسیج عمومی در مقابل کرونا این وظیفه تا حد زیادی به عکس عمل شده و شاید هم به حق تمام تلاش رسانه‌ها و دستگاه‌های فرهنگ عمومی متمرکز بر ایجاد حساسیت، بزرگداشت شهدای سلامت و اخطار به جامعه درباره عمق فاجعه معطوف بوده و متأسفانه به دلیل نبود قرارگاه واحد فرهنگی هیچ تقسیم کار درستی در این زمینه صورت نپذیرفته است. به عبارت واضح‌تر بخشی از نظام فرهنگی کشور در کنار همه دستگاه‌های تبلیغی که به حساس‌سازی اجتماع و آموزش او در مقابل اپیدمی همت گمارده باید فقط مأمور آرامش بخشی، امیدآفرینی و دورکردن بخش‌های آسیب‌پذیرتر از ناامیدی متراکم و ترس کشنده‌ای باشد که به دلیل کرونا در جامعه پخش شده است.

در این میان رسیدگی به وضعیت بغرنج سالمندان که با محدودیت‌های بی‌سابقه‌ای روبه‌رو شده‌اند و متأسفانه به دلیل فوت ۸۰ درصد تلفات کرونا از میان همسالانشان در وضعیت بسیار شکننده بدنی و روحی هستند، بسیار مهم و حیاتی‌تر است.

کودکان و نوجوانان نیز که با انرژی بسیار زیاد خود حالا محصور در آپارتمان‌ها هستند و براساس برخی از مراجعات اصطکاک روحی زیادی با خانواده پیدا کرده‌اند نیز از دیگر اقشاری هستند که نیازمند توجه نظام فرهنگی ما هستند.

در میان آموزش‌های بسیار لازم جامعه درخصوص کم‌کردن تردد‌های غیرضروری و استعمال ماسک و رعایت بهداشت، آموزش خانواده‌ها برای مدارا و همراهی بیشتر در این ایام می‌تواند به رفع تعارضات و مشکلات درون خانوادگی کمک کند.

به نظر می‌رسد لزوم این کار‌ها برای بهبود تاب‌آوری عمومی از جلوگیری از انتشار ویروس منحوس کرونا از طریق تدابیر پزشکی کمتر نیست و باید نظام فرهنگی ما یعنی آموزش و پرورش، مراکز فرهنگی، مساجد و رسانه و در نهایت هر کسی که می‌تواند در این روز‌های حساس برای جامعه مفید و امیدآفرین باشد، دست همت برآورده، برای برداشتن این بار بر زمین مانده تلاش کنند تا به یاری خداوند مردم ما بتوانند از این برهه سخت عبور کنند و تبعات فکری و روحی آن مخل زندگی شاد و عادی جامعه در آینده نباشد.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
عناوین پیشنهادی
آخرین اخبار