میدان مقدم در خیابان ۲۰ متری ابوذر یا همان فلاح سابق قرار دارد. ابوذر قلب منطقه ۱۷ است. منطقهای با هزاران شهید که از آن با عنوان دارالشهدای تهران هم یاد میشود. میدان مقدم در ابتدای ۲۰ متری ابوذر، با خیابانهای جانبیاش حدود نیمی از شهدای منطقه را در خود جای داده است. اغلب مردم این محله از قشر مذهبی و انقلابی به شمار میروند و کمتر خیابان فرعی را میتوان سراغ گرفت که دارای مسجد نباشد، اما بهرغم جو مذهبی محله چند سالی میشود، میدان مقدم جولانگاه اشرار، معتادان متجاهر، دستفروشها و کارگران ساختمانی شده که هر کدام در ساعات مشخصی در کنار میدان تجمع میکنند.
در انتهای خیابان قلعهمرغی یا همان برادران شهید حسنی، تابلوی «خیابان ۲۰ متری ابوذر» نمایان است. عرض این خیابان اگرچه ۲۰ متر نیست، اما پهن و فراخ به نظر میرسد. پهنایی که هرچه بیشتر درونش فرو میروی، انگار از عرضش کم میشود. میدان مقدم در واقع چهارراهی همیشه بیدار است که به گفته اهالی خواب ندارد و در تمامی ساعات روز میزبان مهمانهای ناخواندهای، چون معتادها و دستفروشهاست.
ساعت ۱۹ که به مقدم میرسم، جای سوزن انداختن نیست. وانتها و چرخدستیهای میوهفروش دور تا دور چهارراه را گرفتهاند. در پیادهروی ضلع شمال شرقی این میدان حدود ۱۰ الی ۱۵ پیرمرد بساط فروش انگشتر، چشم زخم، انواع نگین و اقلامی از این دست را پهن کردهاند. یکی از این اهالی میگوید: این ضلع میدان سالهاست متعلق به پیرمردهاست. ضلع روبهرو (شمال غرب) نیز در قرق دستفروشهای نسبتاً جوانتری است که در بساطشان از شیر مرغ گرفته تا جان آدمیزاد دیده میشود.
آذرسرا، یکی از اهالی قدیمی این منطقه میگوید: معلوم نیست چه کسی مشتری خرتوپرتهایی است که این دستفروشها عرضه میکنند. چند عدد پیچومهره و خنزل پنزر برای فروش نیست؛ برای رد گم کنی است!
اشاره این شهروند به معتادهایی است که غالباً مشتری این دستفروشها هستند. ظاهر خود فروشندهها هم نیز موجه نیست. اعتقاد اهالی بر این است که اغلب این اجناس یا از وسایل مسروقه یا فروششان پوششی است تا موادمخدر رد و بدل شود.
صادقی از دیگر ساکنان این منطقه نیز میگوید: دستفروشهایی که اجناس کهنه را میفروشند، اغلب تا نیمههای شب یا حتی بامداد در اینجا حضور دارند، مشخص است که آن موقع از روز، مشتری این اجناس کسی جز معتادها و بزهکارها نمیتواند باشد که در واقع به بهانه خرید اجناس کهنه، مواد رد و بدل میکنند.
آنطور که گفته میشود هر قسمت از این چهارراه سرقفلی قشر خاصی است. میوهفروشها در حریم خیابان و دور تا دور چهارراه را در اشغال دارند. پیرمردها در یک بخش و معتادها و خنزلفروشها در یک قسمت دیگر. صبحها نیز ضلع جنوبی میدان در قرق کارگران ساختمانی است که در انتظار کارفرما هستند، آنها نیز بخشی از رسالت اشغال میدان را برعهده دارند.
نکته تأسفآور اینکه تجمع گروهی از معتادان متجاهر در پیادهروی ضلع شمالی میدان است که علناً عبور و مرور در این قسمت را مختل کردهاند؛ برخی از اهالی میگویند: گاهی این معتادان به وضوح و در ملأعام اقدام به مصرف موادمخدر میکنند و برخی نیز شبها را در همین پیادهرو به صبح میرسانند و آنجا اقامتگاه دائمیشان شده است.
مشکلات میدان مقدم در حالی که تمامی کوچههای این محله مزین به نام شهداست و هیچ کوچهای را نمیتوان یافت که از وجود مسجد یا حسینیه محروم باشد. مردم این منطقه از ایثارگرترین مردم کشورمان هستند که شهدای زیادی را در دفاع مقدس تقدیم ایران اسلامی کردهاند، اما اکنون شب و روزشان را شانه به شانه معتادان و بزهکارها سپری میکنند.
مگه قراری برای از بین اعتیاد وجود دارد 
