تعیین مصادیق مشاغل صنایع دستی مشمول بیمه

در ماده 1 این طرح ذکر شده: صنایع دستی ایران مجموعه‌ای از صنایع هنری است که با محوریت خلاقیت، ذوق و زیبایی‌شناسی با بهره‌گیری از مواد اولیه قابل دسترس تولید می‌شود و فرآیند ساخت و تولید محصول به صورت فردی یا گروهی، عمدتاً با دست و با کمک ابزار مورد نیاز انجام می‌گیرد. رشته‌های صنایع دستی از قبیل نساجی سنتی، بافته‌های داری و غیر داری، پوشاک سنتی، کاشی سنتی، سفال و سرامیک، صنایع دستی چوبی و حصیری، صنایع دستی دریایی، صنایع دستی استخوان، رودوزی‌های سنتی، آبگینه، صنایع دستی کاغذی، طراحی و نقاشی سنتی، سازهای سنتی، میناکاری و پیشه‌های وابسته به گروه‌های یاد شده می‌باشد.

براساس تبصره این ماده، تشخیص مصادیق صنایع دستی و اشخاص فعال موضوع این ماده که فاقد بیمه تأمین اجتماعی می‌باشند برخورداری از بیمه مذکور حسب مورد با سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و وزارت صنعت، معدن و تجارت می‌باشد.

گفتنی است در ماده (2) این طرح نیز اصلاحاتی صورت گرفت که نمایندگان با 161 رأی موافق، 5 رأی مخالف و 3 رأی ممتنع از مجموع 208 نماینده حاضر در جلسه با آن موافقت کردند.

در ماده (2) اصلاح شده طرح مذکور آمده است: دولت مکلف است در اجرای قانون بیمه اجتماعی قالیبافان، بافندگان فرش و شاغلان صنایع دستی شناسه‌دار (کدُدار) مصوب 18/5/1388 نسبت به ساماندهی و بیمه نمودن کلیه واجدان شرایط اقدام نماید.

تبصره 1- در اجرای قانون فوق، عدم حضور در ساعت معین در محل کار نمی‌تواند درباره فرش و قالی مبنای قطع بیمه قرار گیرد و ارزیابی توسط بازرسان سازمان صرفاً براساس مساحت مذکور در ماده (2) قانون فوق‌الذکر انجام می‌گیرد. این حکم از ابتدای اجرای قانون یاد شده لازم‌الاجراست.

تبصره 2- دارندگان مجوز فعالیت موضوع قانون فوق از کلیه امتیازات و تعرفه‌های بخش صنعت در مورد حامل‌های انرژی، آب، برق، گاز و تسهیلات بانکی برخوردار می‌باشند.

تبصره 3- حمایت‌های موضوع این قانون، با هماهنگی وزارت صنعت، معدن و تجارت و سایر دستگاه‌ها و تشکل‌های ذیربط در مورد قالیبافی و بافندگی فرش اجرا می‌شود.