سابقه رفتارهاي تركيه در شمال عراق همواره با بهانه تهديد كردها براي امنيت ملي آنها توجيه شده است ولي اهداف پنهاني در وراي اين توجيهات وجود دارد، كه ارتباطي با كردها ندارد. تنها نكته آن اين است كه كردها در مسير اهداف ياد شده كارشكني نكنند و آرزوهاي بلندپروازانه رهبران تركيه را متأثر ننمايند. به همين دليل براي مهار و مديريت رفتار كردها، همكاريهاي دوجانبه و يا توافقات ويژه هم در عراق و يا تركيه نيز به عمل آوردهاند.
آنچه تا به حال مخفي و مستور بوده ولي در مواضع اردوغان به شكل علني در مقابل افكار عمومي تركيه و جهان بيان ميشود، توسعهطلبي سرزميني و طمعورزي به مناطقي در شمال عراق و سوريه است و مبناي آن را گستره امپراتوري عثماني در اين مناطق عنوان ميكند كه بسيار مضحك، غيرقانوني و جنگافروزانه و بيثبات كننده در منطقه است. اردوغان آشكارا از مالكيت بر موصل و كركوك سخن ميگويد و حلب و ادلب در كنار استان اسكندرون را نيز متعلق به تركيه ميداند. اردوغان به شدت نيازمند اين شعار است تا به قول رسانههاي تركيه كه دستآموز اردوغان هستند، «مرد ملت» باشد و يك عظمت اشغالگرانه را به نمايش بگذارد. تاكتيك و سياست اجرايي اردوغان براي دستيابي به هدف فوق، تجزيه سرزميني و براندازي در عراق و سوريه است و به همين دليل از اقليم كردستان براي ايجاد واگرايي بين كردها و دولت مركزي استفاده ميشود تا هم امكان مديريت محيط كردي را داشته باشد و هم با جدا كردن اقليم كردستان از عراق، امكان دستاندازي بر مناطق نينوا را به دست آورد. تاكتيك خطرناك چند سال اخير اردوغان و حزب عدالت و توسعه با تكيه بر تروريسم تكفيري و حمايت از داعش و النصره و دهها گروه تروريستي در عراق و سوريه دنبال شده است و همه گونه خدمات و حمايت از آنها توسط عاليترين مقامات تركيه و دستگاههاي امنيتي و نظامي و خدماتي به عمل آمده است. ازفروش نفت غارت شده عراق و سوريه توسط داعش گرفته تا غارت كارخانجات شهر صنعتي حلب و فروش آن در تركيه و هزاران اقدام ديگر.
اكنون كه عمليات آزادسازي موصل و استان نينوا در جريان است، شاهد خط و نشانهاي تحريكآميز و مداخلهگرانه اردوغان بوديم. دليل اين اقدامات براي مداخله در عراق و به ويژه در موصل و تلعفر و سنجار اين است كه بخش قابل توجهي از سران داعش در اين مناطق، از اتباع تركيه و وابسته به حاكميت و تحت حمايت آنها هستند كه البته بخشي از آنها نيز افسران اطلاعاتي تركيه ميباشند. مطرح كردن فضاي طايفهاي و قوميتي براي حشدالشعبي كه از همه طوايف عراقي است، فقط بهانهاي براي جلوگيري از سركوب تروريستهاي داعش و به ويژه داعشيهاي ترك ميباشد تا اينكه امكان نجات آنها را فراهم كنند.
