مرد جریان‌شناس فرهنگی درگذشت

حسن شايانفر مشاور فرهنگي مؤسسه کیهان، مدير دفتر پژوهش‌هاي مؤسسه كيهان و عضو شوراي سردبيري روزنامه كيهان پس از طي يك دوره سخت بيماري بامداد شنبه 29 آبان سال جاري دار فاني را وداع گفت.

وي به عنوان مسئول دفتر پژوهش‌هاي مؤسسه كيهان بود و از يك دهه قبل ستون «نيمه پنهان» را در روزنامه كيهان مي‌نوشت. شايانفر از عناصر انقلابي بود كه نقش شگرفي در افشاي عناصر ضد انقلاب و وابسته به استكبار جهاني داشت. مجموعه كتاب‌هاي «نيمه پنهان» و كتاب‌هايي مانند «شواليه‌هاي ناتوي فرهنگي»، «حزب خلق مسلمان»، «نيمه پنهان مصدق»، «سايه روشن بهائيت» و «سايه‌شوم» از جمله آثار اين محقق و روزنامه‌نگار انقلابي است.
   مرحوم شايانفر زندگي خود را وقف «بيداري» ملت كرد
رئيس سازمان بسيج مستضعفين درگذشت حاج حسن شايانفر را تسليت گفت. متن پيام سردار نقدي به شرح زير است:

بسم الله الرحمن الرحيم
درگذشت جانسوز سردار جنگ نرم، دوست و برادر عزيزم حاج «حسن شايانفر» را به همه بسيجيان به ويژه برادر بزرگوار «حاج حسين شريعتمداري» و خانواده محترم آن عزيز سفر كرده تسليت عرض مي‌كنم. اين انقلابي بي‌ادعا مخلصانه و در گمنامي براي كشف حقايق تاريخ انقلاب، فرهنگ كشور و شناساندن آن به مردم، شب و روز نداشت و زندگي نوراني خود را وقف روشنگري و بيداري ملت نمود و دغدغه اول و آخر او پيشرفت انقلاب اسلامي و دور ماندن دست نامحرمان از اين وديعه الهي بود كه سرانجام در ايام بزرگداشت اسطوره روشنگر تاريخ حضرت زينب كبرى(س) به ديدار حق نائل شد.
از خداي متعال براي او علو درجات و براي بازماندگان محترم صبر و اجر و براي كشور، جانشيني شايسته براي پيگيري اين رسالت خطير را خواهانم.
  
اشراف و احاطه فرهنگي حاج حسن شايانفر ما بي‌نظير بود
حسين شريعتمداري مدير مسئول روزنامه كيهان در گفت‌وگويي با بيان اينكه حاج حسن شايانفر ما، نام‌آوري گمنام بود، گفت: او مصداق مرداني بود كه خداي مهربان آنان را با صفت «رجال لا تلهيهم تجاره و لا بيع عن ذكرالله» ستوده است. وي افزود: قبل از آمدنم به كيهان در سپاه با هم بوديم و در همان حال همكاري‌هاي مشترك ديگري داشتيم. ايشان با درخواست اينجانب از نخستين روز حضورم در كيهان مسئوليت مشاور فرهنگي و مديريت دفتر پژوهش‌هاي مؤسسه را برعهده گرفت ضمن آنكه عضو شوراي سردبيري روزنامه هم بود. شريعتمداري با اشاره به اينكه مجموعه مستند و 60 جلدي كتاب‌هاي «نيمه پنهان» فقط بخشي از تلاش بي‌وقفه و خستگي ناپذير ايشان است، گفت: آثار وي بارها تجديد چاپ شده و يكي از معتبرترين منابع مورد مراجعه پژوهشگران است. مدير مسئول روزنامه كيهان با تأكيد بر اينكه سينه مرحوم حاج حسن ما گنجينه اسرار بود و گفتني‌هاي ناشنيده‌اي داشت كه در هنگامه تهاجم فرهنگي و جنگ نرم سره را از ناسره جدا مي‌كرد، خاطرنشان كرد: با جرئت مي‌گويم كه در اشراف و احاطه بر عرصه فرهنگي كشور و شناخت عناصر فعال در اين عرصه نه فقط كم‌نظير كه بي‌نظير بود و همتايي نداشت. وي اضافه كرد: حاج حسن دانسته‌هايش را فقط هنگامي بيرون مي‌ريخت كه يكي از ارزش‌هاي انقلاب را مورد هجوم مي‌ديد يا تاريخ فرهنگي و سياسي را در خطر تحريف احساس مي‌كرد. به عنوان مثال وقتي سلطنت‌طلب‌ها به بهانه تاريخ‌نگاري در پي تطهير رژيم خون‌ريز و غارتگر پهلوي بر آمده بودند چند جلد از كتاب‌هاي نيمه پنهان را به افشاي مستند جنايات پهلوي اختصاص داد يا افشاي چهره منحوس فراماسون‌ها، حزب صهيونيستي بهائيت و هويت واقعيت مستند و پشت پرده ديگر جرياناتي كه در مقابل اسلام و انقلاب ايستاده بودند.
 
شريعتمداري با بيان اينكه مرحوم شايانفر به شدت مبادي آداب شرع مقدس و تقوايش مثال زدني بود، يادآور شد: ايشان زندگي به غايت ساده‌اي داشت و از مال و منال دنيا اندوخته‌اي نداشت.
مدير مسئول روزنامه كيهان درگذشت حاج حسن شايانفر را ضايعه‌اي سنگين عنوان و تصريح كرد: شايد اين نكته نيز گفتني باشد حاج حسن ما در حالي كه شرايط جسماني‌اش نشان از بهبودي ايشان داشت، از رفتن خود خبر داد و در مقابل حيرت ما به اربعين حسيني عليه‌السلام نيز اشاره كرد!
  
خاطره ديدار با رهبر
تقي دژاكام از همكاران روزنامه كيهان ماجراي ديدار حسن شايانفر و رهبر انقلاب را به نقل از خود مرحوم شايانفر اينگونه نقل مي‌كند: «مي‌گفت روز شهادت امام سجاد (ع) به ديدار آقا رفتم در حالي كه نوه جديدم را هم برده بودم. ايشان تفقد و دعايش كرد. بعد به آقا گفتم: من ديگه خسته شده‌ام دعا كنيد كه ديگر بروم... اينجا ديگر بغضش تركيد و من نفهميدم كه آقا چه جوابي به او داده بود. ياد بيماري هفت سال پيشش افتادم كه در همين جا پسرش گفت: آقاي حجازي زنگ زدند و گفتند رهبر انقلاب فرمودند الان آقاي سعد حريري ملاقات دارند. به محض اينكه بروند براي سلامتي آقاي شايانفر دو ركعت نماز مي‌خوانم. بعد هم چيزي كه بر آن دعا خوانده بودند فرستادند و شايانفر در حالي كه پزشكان و نزديكانش كاملاً از او قطع اميد كرده بودند و حتي دستش را نمي‌توانست تكان بدهد، روي تخت نشسته و پسرش را صدا كرده و چيزهايي به او گفته بود...»