به گزارش خبرنگار ما، چهاردهم آبان ماه سال 88 بود كه مأموران پليس تهران از مرگ مشكوك مرد جواني در يكي از بيمارستانهاي شهر باخبر و در محل حاضر شدند. بررسيها نشان داد كه مرد 25 سالهاي به نام ناصر با ضربه چاقو مجروح و بعد از انتقال به بيمارستان فوت شده است. بعد از انتقال جسد به پزشكي قانوني، تحقيقات در اينباره به جريان افتاد. در بررسيها مشخص شد، مقتول با يكي از دوستان خود كه نريمان نام داشت و از فروشندگان مواد مخدر بود به خاطر مشتري مواد با هم درگير شده بودند، بنابراين نريمان به عنوان مظنون بازداشت شد.
او در اولين تحقيقات به قتل اعتراف كرد و در شرح ماجرا گفت: من و ناصر با هم مواد ميفروختيم. البته ما مشتريهاي خودمان را داشتيم، اما ناصر سعي ميكرد مشتريهاي مرا به خودش جذب كند. چند روز قبل از حادثه به خاطر همين موضوع با هم درگير شديم و كينه او را به دل گرفتم. روز حادثه با پدرم در حال عبور از خيابان خزانه بودم كه ناصر با خودروي پرايدش قصد داشت مرا زير بگيرد كه جا خالي دادم. يك چاقو به سمت ماشينش پرتاب كردم كه شيشه عقب پرايد شكست. بعد از آن بود كه توقف كرد و از پرايد پياده شد. او قمه و شمشير داشت كه با هم درگير شديم. من براي دفاع از خودم ضربهاي به او زدم كه به پايش برخورد كرد. وقتي زخمي شد، ترسيدم و فرار كردم. فرداي آن روز بود كه متوجه شدم ناصر به علت شدت خونريزي فوت شده است. بعد از آن به شهرستان گريختم، اما از آنجا كه راه فراري نداشتم خودم را تسليم پليس كردم.
پرونده بعد از كامل شدن تحقيقات و صدور كيفرخواست در شعبه 74 دادگاه كيفري استان تهران بررسي و متهم به درخواست اولياي دم به قصاص محكوم شد. با اعتراض متهم به رأي دادگاه، پرونده در ديوان عالي كشور بررسي شد و هيئت قضايي نظر متهم را درباره دفاع مشروع پذيرفت و رأي دادگاه را نقض كرد. پس از آن بود كه پرونده براي رسيدگي به شعبه همعرض ارسال و متهم براي دومينبار در شعبه دوم دادگاه كيفري استان تهران محاكمه شد، اما اينبار هم هيئت قضايي رأي به قصاص وي داد. هر چند متهم اين بار هم با استدلال دفاع مشروع به رأي دادگاه اعتراض كرد، اما قضات ديوان عالي كشور رأي دادگاه رسيدگيكننده را تأييد کردند و پرونده براي اجراي حكم به دادسراي امور جنايي فرستاده شد. در حالي كه مقدمات اجراي قصاص در حال انجام بود، اولياي دم با حضور در دادسرا از متهم اعلام گذشت كردند.
روز گذشته جلسه رسيدگي از جنبه عمومي جرم در شعبه دوم دادگاه كيفري استان تهران تشكيل شد. خانواده اولياي دم از متهم خواستند محله ديگري را براي زندگي انتخاب كند و از ديد آنها دور باشد. متهم نيز با پذيرفتن شرط خانواده مقتول در آخرين دفاع خود گفت: پشيمانم و از خدا ميخواهم مرا ببخشد. از خانواده ناصر نيز بابت گذشتي كه در حق من كردند و زندگي دوبارهاي که به من بخشيدند، تشكر ميكنم. هيئت قضايي بعد از ختم جلسه وارد شور شد.
