
شکست تيم ملي فوتسال کشورمان مقابل روسيه در مرحله نيمهنهايي مسابقات فوتسال جام جهاني 2016 کلمبيا و عدم راهيابي به فينال در عين شايستگي، يك اتفاق ناراحتكننده بود. تيم ملي فوتسال ايران برابر روسيه شجاعانه و دلاورانه بازي کرد، اما ايران هنوز روي ضربات کرنر ضعف دارد.
در نخستين بازي مقابل اسپانيا هم روي ضربات کرنر بهويژه کرنرهاي بلند ضعف داشتيم و اين ضعف تا ديدار نيمهنهايي ادامه داشت و تدبيري براي رفع آن انديشيده نشد. اينکه بازيکنان تيم ملي فوتسال ايران به هيچ عنوان پا پس نميکشند و تا آخرين ثانيه بازي تلاش ميکنند، جاي تقدير دارد. شاگردان ناظمالشريعه در بازي مقابل روسيه صرفنظر از برخي اشتباهات خيلي خوب بازي کردند. آنها شايسته تحسين هستند. اما جاي تعجب و گلايه دارد كه چطور براي قضاوت اين ديدار داوري روسزبان از کشوري که تا چند سال پيش جزوي از اين کشور بوده را انتخاب كردند. داوري با اشتباهات فاحش كه روي نتيجه بازي تأثير گذاشت. در نيمه دوم که تعداد خطاهاي تيم روسيه به عدد پنج رسيده بود، داور حداقل در دو صحنه ميتوانست، خطاي ششم را به ضرر اين تيم اعلام کند که در اين صورت اسماعيلپور بازهم دروازه روسها را از روي نقطه پنالتي دوم باز ميکرد.
البته قطعاً اگر محمد مصدوم نميشد نه تنها به سادگي گل نميخورديم بلكه ميتوانستيم در لحظاتي که پنج نفره بازي ميکرديم دروازه روسها را باز کنيم. در غياب فرهاد توکلي نيز دفاع ايران آسيبپذير نشان ميداد. توکلي، بهترين عقبگير آسياست که با حضورش در ميدان داستان بازي ايران - روسيه متفاوتتر بود، اما نبايد فراموش كرد كه مهدي جاويد و احمد اسماعيلپور در جام جهاني فراتر از حد انتظار ظاهر شدند. تيم ملي فوتسال ايران بهرغم شايستگيهايش به روسيه باخت، اما نبايد به دليل اين باخت آنها را سرزنش كرد.