
حضور يك بازيكن بلافاصله بعد از خداحافظي در عرصه مربيگري ملي بدون اينكه دورههاي خاصي را پشت سر گذاشته باشد، در فوتبال حرفهاي دنيا بسيار نادر است و بازيكناني مانند ميشكل پلاتيني، فرانتس بكن بائر و ديگو مارادونا از جمله اين موارد هستند كه دوران ناموفقي داشتند و نتوانستند مانند روزهايي كه بازي ميكردند، روي نيمكت موفق باشند. همين ناكامي سبب شد تا خيلي زود هم از اين عرصه كنار بروند. به همين خاطر بديهي است بازيكني كه قرار است بعد از خداحافظي مربيگري را شروع كند، بايد استانداردهاي لازم را در اين زمينه داشته باشد و با يك شناخت كامل وارد دنياي مربيگري شود. يكي از بديهيترين موارد در اين زمينه گذراندن دورههاي خاص مربيگري است، به هر حال طبيعي است بازيكني كه تازه خداحافظي كرده و ميخواهد مربي شود بايد دانش آن را از طريق شركت در دورههاي آموزشي مربيگري كسب كند تا بتواند با يك شناخت كافي و لازم به عنوان مربي فعاليتش را شروع كند.
همچنين علاوه بر دانش و حضور در دورههاي آموزشي، يك بازيكن بايد اطلاعات كافي نسبت به فضايي كه ميخواهد وارد شود، را داشته باشد تا با يك شناخت كامل در اين زمينه كارش را آغاز كند. اين اطلاعات ميتواند ابعاد مختلفي را دربر بگيرد و سبب شود تا مربي تازهكار غافلگير نشود. همچنين مورد ديگري كه از اهميت برخوردار است اختلاف سني يك بازيكن و يك مربي است. در حالي صحبت از حضور نكونام در تيم ملي است كه او با خيلي از مليپوشان فعلي هم بازي بوده و اختلاف سني كه بايد در امر مربيگري باشد، ديده نميشود، اگرچه از طرفي اختلاف سني كم نكونام با بازيكنان تيم ملي ميتواند يك فرصت هم باشد و نكونام بتواند از اين طريق، ارتباط خوبي با مليپوشان برقرار كند. با اين وجود اين يك شمشير دولبه است و ميتواند موفقيت يا عدم موفقيت او را رقم بزند. نكونام به هر حال يكي از ستارههاي فوتبال ايران بوده و معتقدم در اين زمينه بايد با بررسي همه جوانب يك تصميم درست بگيرد. نگراني ديگري كه درباره حضور نكونام به عنوان دستيار كرش وجود دارد، تجربه تلخ حضور علي كريمي به عنوان دستيار در تيم ملي است و نكونام بايد مواظب باشد، كه پلهاي براي بالارفتن ديگران نباشد و مورد استفاده قرار نگيرد و يك تصميم درست براي آيندهاش بگيرد.