يكي از موارد قابل تأملي كه نگارنده را بر آن داشت تا قلم به دست شوم بحث انتخابات و رقابتهاي نامزدهاي انتخاباتي و ارتباط آنان با برخي شبكههاي اجتماعي همچون تلگرام است. جالب است! وقتي اخبار رسانهها و خبرگزاريها را ميبينيم و ميخوانيم به يك سري مفاهيم اساسي و آشكار اما پنهان در لايههاي زيرين جامعه پي ميبريم و آن آسيبها و تبعات استفاده از شبكههاي اجتماعي و فضاي مجازي است. اين نتيجهگيري از چيستي و چرايي وجود شبكههاي اجتماعي و جولان آنها در بطن و سبك زندگي را از اظهار نظرات آسيبشناسان اجتماعي، جامعهشناسان، روانشناسان، مشاوران و ديگر صاحبنظران اين حوزه ميتوان فهميد. كاري به اين موضوع هم نداريم كه بيشتر اساتيد برجستهاي كه در اين حوزهها فعاليت ميكنند و تريبون به دست مدام در رابطه با رسوخ شبكههاي اجتماعي و فضاي مجازي هشدار ميدهند اما خود آنها در اين شبكهها حضور دارند و علاوه بر اينكه براي خود و به نام خود كانالهاي تلگرامي راه مياندازند، براي يكديگر پستهاي جورواجور و متنهاي عجيب و غريب (شايد هم كذب) ارسال ميكنند. اما روي سخن ما با اين افراد نيست. با نامزدها و كانديداهاي انتخابي است. بر كسي پوشيده نيست كه تمام اين افراد قابل احترام هستند اما نكتهاي كه در اين ميان حائز اهميت است اين است كه اين نامزدهاي انتخابات امسال از هر ترفندي براي اخذ رأي استفاده ميكنند. از تدارك شام و نهار و اخذ رأي با پرداخت پول گرفته تا وعده يك سال اينترنت رايگان! عكسي در فضاي مجازي منتشر شده كه از تبليغ نامتعارف يكي از نامزدهاي انتخابات مجلس حكايت دارد. در پوسترهاي تبليغاتي اين فرد به حاميانش وعده يك سال اينترنت رايگان داده شده است؛ امري كه ميتواند به عنوان خريد رأي تلقي شود. درست است كه نامزدهاي انتخاباتي از فضاي مجازي به دليل ارزان بودن، در دسترس بودن و... ميتوانند به عنوان مكاني براي جولان تبليغات خود استفاده كنند اما جاي بسي تأسف است كسي كه ادعای نمايندگي مردم هر شهري را دارد و مدام در جلسات گفت و شنود خود فرياد ميزند كه هدفش رساندن صداي مظلومان به گوش مسئولان و حمايت از محرومان است بر روي پوستر تبليغاتي خود اين چنين انديشه مردم را به بازي گرفته است. اعتقاد نگارنده اين است كه اين كارها و وعدههاي دروغين و پوچ شايسته و سزاوار ملت ايران نيست.
