فوتسال ايران آقاي آسياست در اين هيچ شكي نيست، 10 عنوان قهرماني در رقابتهاي آسيا، حضور در جام جهاني با نتايج درخور توجه و برتري در رنكينگ جهاني اين رشته تماماً مؤيد اين ادعاست كه تيمي بالاتر از فوتسال ايران در آسيا وجود ندارد، تيمي كه ميتواند با مديريت درست حتي فراتر از آسيا حركت كند و به رويارويي با بزرگان اين رشته از اروپا و امريكاي جنوبي بينديشد. بد نيست نگاهي گذرا به عملكرد تيم ملي فوتسال كشورمان در 13 دوره گذشته اين مسابقات داشته باشيم.
7 قهرماني پياپي در آسيا
تيم ملي فوتسال ايران در فاصله سالهاي 1999 تا 2005، 7 بار به صورت پي در پي موفق به كسب عنوان قهرماني آسيا شد. در طي اين سالها مربياني چون حسين شمس، ويكتور هرمانس و محمدحسن انصاريفرد هدايت تيم ملي را بر عهده داشتند. در كنار اين مردان تأثيرگذار حضور بازيكنان بزرگي چون محمدرضا حيدريان، وحيد شمسايي، بابك معصومي، سيامك داداشي و... شرايط را به گونهاي نشان ميداد كه گويي هيچ رقيبي براي فوتسال ايران در آسيا وجود ندارد. اما چند تغيير و سپردن كار به دست نابلدان كار دست فوتسال ايران داد.
سقوط قهرمان
مسابقات سال 2006 ازبكستان با تغييراتي در فوتسال ايران به ويژه نيمكت تيم ملي روبهرو شد، جورانديرو يك برزيلي ناشناخته سر از فوتسال ايران درآورد، مردي كه هنوز هم عدهاي بر اين باورند مأموريت داشت تا فوتسال رو به پيشرفت ايران را زمينگير كند و در اين كار موفق هم بود، شكست ايران برابر ازبكستان ميزبان در بازي نيمه نهايي غيرقابل هضم بود اما رخداد تا ژاپن و ازبكستان راهي فينال شوند و همين ازبكستان ميزبان دو دستي قهرماني را تقديم ژاپنيها كند و ايران در ديداري پرانتقاد با غلبه بر قرقيزستان روي پله سوم قرار گيرد.
بازگشت شمس
بيترديد حسين شمس مرد تاريخساز فوتسال ايران است، مردي كه از او به عنوان يكي از 4 مرد برتر مربيگري فوتسال دنيا ياد ميشود اما ما هنوز هم نتوانستهايم از او به خوبي استفاده كنيم. به هر حال شكست در ازبكستان باعث بيداري دوباره فوتسال ايران شد، حسين شمس دوباره سرمربي تيم ملي شد تا ايران بين سالهاي 2007 تا 2010، 3 بار قهرمان آسيا شود و بقيه را پس بزند، طي اين سالها ارتباط مستمر فوتسال ايران با حريفان بزرگ اروپايي و امريكاي جنوبي باعث شد تا ايران علاوه بر آقايي بيچون و چرا در آسيا كارنامهاي درخشان از خود در جام جهاني، جام جهاني كوچك برزيل و ديدارهاي دوستانه بزرگ از خود به جا بگذارد، كارنامهاي كه بعد از آن سالها هنوز تكرار نشده است. سالهاي خوب فوتسال ايران ناگهان به پايان رسيد و ضعف مديريتي در رأس كميته فوتسال شرايط را به گونهاي رقم زد كه بزرگان اين رشته يكي يكي رفتند و آدمهايي كه حتي در حد و اندازههاي تيمهاي محلي هم نبودند عنان كار را در دست گرفتند.
تقديم آسيا به حريفان شرقي
مسابقات قهرماني آسيا در سال 2012 نزديك ميشد، اما فوتسال ايران درگير اختلافات داخلي و سوء مديريت حاكم بر خود بود. در همين سالها بود كه سر و كله غريبهاي ديگر به نام خسوس كاندلاس پرتغالي پيدا شد، مردي بيكارنامه و بدون سابقهاي مشخص كه همه را ناخودآگاه به ياد جورانديرو برزيلي ميانداخت. او آمد و فوتسال ايران را به كمك علي صانعي نابلد به قهقهرا برد، ايران در بازي مرحله نيمه نهايي مسابقات 2012 امارات به تايلند باخت تا ژاپن براي بار دوم قهرمان شود و ايران روي پله سوم بايستد. در جام جهاني هم ايران با كادر فني ضعيفش متشكل از خسوس و صانعي هيچ حرفي براي گفتن نداشت. ولي اين پايان كار نبود. مسابقات قهرماني آسيا 2014 ويتنام تكميل پازل اين ناكاميها بود. ايران با خسوس كاندلاس اين بار مستقيم به ژاپن باخت آن هم در فينال تا ثابت شود كه اختلافات دروني، فوتسال ايران را به مرز نابودي رسانده است.
برترينهاي هميشگي
با وجود اوجگيريها و نزولهاي فوتسال ايران در جريان رقابتهاي قهرماني آسيا اما بازيكنان تيم ملي ايران همواره توانستهاند عناوين بهترين بازيكن و برترين گلزنها را به جز در سالهاي 2000 و 2007 از آن خود كنند. وحيد شمسايي آقاي گل فوتسال جهان در اين بين گل سرسبد افتخارات ايران است. محمد طاهري، حسنزاده، كاظم محمدي و رضا رضاييكمال را هم بايد اضافه كرد، ضمن اينكه هيچ گاه نبايد نام بازيكن بزرگي چون محمدرضا حيدريان را در موفقيتهاي بزرگ كسب شده فوتسال از ياد برد.
