در بهمن سال 1357 و در شرايطي كه حركت انقلابي مردم ايران با ورود حضرت امام خميني (ره) به كشور به نقطه اوج خود نزديك ميشد، نيروهاي انقلابي علاوه بر مواجهه با مقاومت بازماندگان رژيم پهلوي و درگير بودن با توطئههاي استكبار جهاني براي جلوگيري از سقوط آن رژيم، با يك سؤال بزرگ نسبت به ماهيت فكري و سياسي نظام انقلابي آينده مواجه بودند، چراكه در آن دوران الگوي حركتهاي انقلابي و يا حركتهاي اصلاحي نظامهاي سياسي، يا مبتني بر الگوي انقلابهاي ماركسيستي بود يا تغييراتي در چارچوب ارزشهاي سكولاريستي و ليبراليستي، به همين دليل در ذهن انديشهورزان و نيروهاي فعال در عرصه سياسي شكلگيري حركتهاي انقلابي مبتني بر ارزشهاي ديني و الهي جايگاه و معنايي نداشت.
وجه مشترك آن دو انديشه و نظام سياسي حاكم بر جهان (ليبراليسم و ماركسيسم) كه ريشه در رنسانس اروپا داشت، كنار گذاشتن دين از زندگي اجتماعي و حتي فردي انسان بود و به همين دليل در چشمانداز آينده اين دو مكتب نسلهاي آينده بايد به مرور آثار دين را در موزههاي تاريخ جستوجو ميكردند.
اما امام خميني (ره)، بنيانگذار كبير انقلاب اسلامي كه حركت انقلابي مردم ايران را مبتني بر ارزشهاي ديني و الهي از خرداد 1342 گام به گام طراحي کرده و به اجرا در آورده بود، با اعتماد به درستي راه و اتكال به ذات باريتعالي و پشتوانه مردمي در كوتاهزمان، در ماههاي پس از پيروزي انقلاب اسلامي، تمامي اركان نظام اسلامي را مبتني بر الگوي مردمسالاري ديني شكل داده و الگوي عملي از نظامي جديد را در مواجهه با دو نظام گذشته به جهان معاصر ارائه كرد، كه طي اين 37 سال توانسته است از تمامي گذرگاهها، تهديدات و فتنههايي كه قدرتهاي سلطه شرق و غرب در فرا راه آن طراحي کرده و به اجرا در آورده بودند با موفقيت عبور كرده و با تبديل ايران اسلامي از يك كشور دست نشانده و زير سلطه بيگانگان به يك قدرت مستقل و مطرح جهاني، عملاً كارآمدي نظام ديني را در عرصههاي مختلف به اثبات رسانيده و ضمن زمينهسازي براي فروپاشي ابرقدرت شرق، زمينههاي تضعيف و كاهش حوزه نفوذ ابرقدرت غرب را نيز فراهم كرده است.
هفته گذشته رابرتگيتس، وزير دفاع دولتهاي اوباما و بوش كه رياست سازمان سيا را هم در كارنامه خود دارد با اعتراف به ناتواني امريكا در تغيير در نظام اسلامي به اين نكته اذعان ميكند كه پس از 36 سال برانگيختگي ايدئولوژيكي و خلق و خوي بلندپروازانه منطقهاي ايران نميتوان انتظار تغيير رفتار را از جمهوري اسلامي داشت. به گزارش بيزنس اينسايدر، رابرت گيتس سپس با تأكيد بر اينكه از زمان اشغال سفارت امريكا در سال 1358 در اين آرزو ماندهام، يادآور ميشود: اينكه جمهوري اسلامي تغيير رفتار خواهد داد و تدريجاً متحول خواهد شد و شالوده ديني، ايدئولوژيك، جاهطلبي(!) و آرزوهاي منطقهاي و آرمانهاي هستهاي خود را كنار خواهد گذاشت، كاملاً غيرواقعبينانه است و اين در حالي است كه همزمان بسياري از سران كاخ سفيد نسبت به تحقيري كه قدرت نظامي امريكا در خليج فارس در مواجهه با پاسداران سلحشور نيروي دريايي سپاه دچار آن شد، نتوانستند احساس شرمساري خود را كتمان كنند.
روند تحولات منطقهاي و گسترش حوزه نفوذ و اقتدار ايران سؤال روزهاي آغازين نسبت به ماهيت انقلاب را اكنون به سؤال بزرگتري در ذهن انديشهورزان جهان نسبت به چرايي ماندگاري، بقا و اقتدار روزافزون انقلاب اسلامي تبديل كرده است كه چه عواملي سبب شده كه اين انقلاب به رغم تحمل بينظيرترين فشارها، تهديدها و تحريمها بتواند در عين حفظ اصول و آرمانها ذرهاي از مسير طراحي شده آغازين منحرف نشود و بتواند همچنان نگاهها را به سوي خود به عنوان پديده دوران معاصر معطوف دارد.
اگرچه پاسخگويي به اين سؤال مجالي بسيار فراتر را ميطلبد اما مؤلفههايي همچون حفظ و پايداري بر اصول و ارزشهاي اسلامي و آرمانهاي انقلاب و عدم انحراف از مباني اسلام ناب محمدي (ص)؛ هدايت نظام توسط فقيه و مرجعي متقي، بصير، مدير و شجاع چه در دوران حضرت امام خميني و دوران مقام معظم رهبري؛ حضور آگاهانه و ايثارگرانه مردم در تمامي عرصههاي سخت و دشوار ـ حفظ مرزبندي با دشمنان بيروني و داخلي انقلاب اسلامي؛ كارآمدي در عرصههاي مختلف علمي، صنعتي و دفاعي؛ حفظ و تقويت اقتدار ملي و مهمتر از آن بهرهگيري از عنايات و امدادهاي الهي، از جمله عوامل ماندگاري انقلاب است.
مؤلفههايي كه در دوران پسابرجام دشمنان نظام اسلامي مبتني بر «استراتژي تغيير» هدف قرار داده و تغيير تدريجي در آنها را به انتظار نشستهاند.
