تمثيل «دانا به اشاره ابرو امر برد و نادان به زخم چوگان» مصداق باور موافق و مخالف اقشار مختلف و اذهان عمومي جامعه است كه در تفسير و تأويل رويكرد اخير سازمان محيطزيست شكل گرفته و در هر مجلس و محفلي منقول است! رويكردي كه به ظاهر از بازي دادن «مردم» در بازيهاي ملوكانه برخي از مسئولان اين سازمان حكايت دارد! چراكه پيشتر از اين همين مردم از نگاه همين مسئولان به يك درد ميخوردند و آن تحمل بحرانها و ناملايمات زيستمحيطي، بدون هيچ حرف و حديث و هر بحث و فحصي بود. با اين توضيح كه بازي دادن مردم فعلاً تنها در حوزه محيطزيست شهري و در بحرانها و ناملايماتي چون بحران آلودگي هوا و ملحقات پس و پيشاش جلوهگر است!
روشنتر آنكه در چند وقت اخير سازمان محيطزيست از نخبگان خواسته است كه براي نجات محيطزيست راهكار ارائه دهند. ضمن آنكه روز گذشته دكتر معصومه ابتكار در جلسه شوراي حفاظت سازمان حفاظت محيطزيست از اجراي «طرح هميار محيطزيست» پس از رفع آسيبها خبر داده بود و اين دو خبر مبين اين نكته است كه اين سازمان سعي دارد كه از اقشار مختلف مردم در مديريت محيطزيست به ويژه محيط زيست شهري ياري بگيرد.
تا به اينجا اين رويكرد، رويكردي معقول و مقبول است كه بارها در گذشته استمداد گرفتن از مردم از سوي برخي از رسانهها مطرح شد و طرح اين خواسته حكايت مشت به سندان و آب در هاون كوبيدن بود اما با گذشت زمان و زماني كمتر از يك هفته دو خبر رسانهاي ميشود كه حاكي از بازي دادن مردم در مديريت محيطزيست شهري، به ويژه در مديريت و كنترل آلودگي هوا است كه اگر اين رويه را توفيقي بدانيم، بايد گفت كه اين توفيق مديون تلاشهاي مسئولان دفتر آموزش و مشاركتهاي مردمي است، نه حاصل نگاه ديگرگون مديران و رؤساي ارشد و بالادستي!
در فقره اول سيام دي ماه بود كه سازمان محيطزيست در خبري اعلام كرد كه «نخبگان براي نجات محيطزيست راهكار ارائه دهند» و در توضيح اين خبر آمده بود كه با توجه به اينكه عامه مردم از نخبگان جامعه الگوبرداري ميكنند، اين قشر از فرهيختگان براي نجات محيطزيست راهكارهاي مناسب ارائه دهند.
اما فقره دوم روز گذشته بود كه اين سازمان اعلام كرد: اجراي «طرح هميار محيطزيست» پس از رفع آسيبها ممكن خواهد شد. در توضيح اين طرح بايد گفت كه طرح هميار ابتدا به ساكن با هدف اجرا در مدارس پذيرفته و اجرا شد و در مواردي به فعالان محيطزيست هم كارت هميار داده شد و گويا قرار است كه پس از رفع كاستيها، طرح ياد شده در دانشگاهها هم اجرا شود. با اين حال اگر بپذيريم كه منظر و منظور مديران ارشد اين سازمان تغيير يافته و اين تغيير نشان از حسن نيت آنان است، اين سؤال در رد اين پندار به ذهن متبادر ميشود كه با اين اوصاف چرا عمر صاحبنظران كاربلد و كارشناسان زبده عرصه محيطزيست در كنار گود فعلي اين سازمان هدر ميرود و هيچ رايزني و تأملي با آنان صورت نميگيرد؟!
با اينكه بارها سخنان مسئولان اين سازمان از رد برخوردهاي سلبي و فرهنگسازي و روشنگري خردگرايانه حكايت داشته، اين سؤال مطرح ميشود كه آيا طرح هميار با عملكردي كه تاكنون داشته مصداق برخورد سلبي نيست؟!
و آيا در پيش گرفتن شيوه ريش سفيدي و كدخدامنشي هنرمندان و نخبگان جامعه ميتواند مرهمي بر درد كنوني جامعه باشد و آيا تنها نصيحت و خواهش و جان من و مرگ تو ميتواند اين ميزان از آلايندهها را در مدتي كوتاه از بين ببرد و مشكل آلودگي هوا را حل كند؟
و اما نكته آخر و برداشت قريب به يقين حكم ميكند كه برخي از مخاطبان كه از بيرون سازمان نظارهگر مسائل هستند طرح دو موضع غلطانداز فوق را مبين اين حقيقت انكارناپذير ميدانند كه دست مسئولان محيطزيست خالي است و در دورهاي كه دانش امروزي نتوانسته مشكل را حل كند، برآنند كه ايراني (كه در خط مقدم آلودگيها قرار دارند) را با توسل به روش مرام و مسلك 35 ميليون محافظت كنند!
