چند شب پيش يك دستگاه خودروي ون كه در مسير تهران به سمت شهر بومهن در حال تردد بود، به علت سرعت زياد و انحراف به چپ دچار حريق شديد شد و دو تن از15 سرنشين اين خودرو در دم جان باختند و حال ساير مسافران وخيم گزارش شده است. اين اتفاق را نميتوان جزو معدود اتفاقاتي به حساب آورد كه هرازگاهي در دنياي حملونقل به وقوع ميپيوندد، چراكه در اين مسير خاص كه حلقه ارتباطي بين تهران و شهرهاي شمالي است و راه از بافتي كوهستاني و پيچ و خم فراوان برخوردار است، روزي نيست كه چند تصادف رخ ندهد اما يكي از مهمترين عواملي كه منجر به تصادفهاي خونين ميشود، نبود نظارت الكترونيك كافي و وافي و غيبت پليس به ويژه در مناطق حادثهسازي چون پيچهاي خطرناك است.
اما براي تبيين بهتر موضوع بايد ابتدا اطلاعاتي از مسير ياد شده ارائه داد و اين اطلاعات را با بار ترافيكي و ساير عوامل حادثهساز قياس كرد كه در اين ميان به كاستيهاي موجود واقف شد.
با اين اوصاف لازم به ياد آوري است كه مسير تهران به بومهن تنها مسير تلاقي دو شهر نيست و در واقع محور اصلي و حلقه ارتباطي بين تهران و شهرهاي استان مازندران، برخي از شهرهاي گيلان و بخشي از شهرهاي استان خراسان شمالي است كه قبل از ورود به حوزههاي استحفاظي استانهاي ياد شده، ساكنان شهرهايي همچون پرديس، بومهن، رودهن، دماوند و گيلاوند و... نيز براي سفر به تهران از اين مسير تردد ميكنند.
اما تا قبل از ساخت بزرگراه تهران - پرديس كه در دولت دهم(بهمن ماه سال 1389) افتتاح شد، جاده قديم تهران - رودهن كه به جاده جاجرود مصطلح است تنها راه ارتباطي بود و هنوز هم طبق آمارها 90درصد رفت و آمدها از اين مسير صورت ميگيرد و رانندگان براي پرهيز از پرداخت عوارض 3 هزار توماني ترجيح ميدهند كماكان از مسير جاجرود تردد كنند. در حالي كه اين ترجيح به اضافه استانداردهاي پايين و نداشتن ايمني تردد در مسير جاجرود، همواره خسارت مالي و جاني زيادي را ايجاد ميكند.
اما عامل ديگري كه به وقوع تصادفات خونين منجر ميشود، غيبت ناوگان تاكسيراني در اين مسير است، چراكه اكثريت قريب به اتفاق تصادفات به سبب ترافيك شبانگاهي و بازگشت شاغلاني كه محل كارشان در تهران است و ساكن شهرها و شهركهاي شرق استان تهران هستند، در شب روي ميدهد! يعني درست در زماني كه رانندگان تاكسي و اتوبوس و مينيبوس به واسطه فرار از ترافيك شبانگاهي، همزمان با تاريكي هوا كار را تعطيل ميكنند و مسافران براي برگشت به شهرهاي شرق استان تهران ناگزيرند با خودروهاي مسافركش شخصي به مقصد خود رهسپار شوند!
اين در حالي است كه بعد از تاريكي هوا افرادي در ايستگاههاي سه راه تهرانپارس و فرهنگسرا( كه پايانه ناوگان اتوبوس و مينيبوس و تاكسي است) اقدام به جابهجايي مسافر ميكنند كه غالباً هيچ پيشينه كاري و تخصصي در امر جابهجايي مسافر ندارند و مسئولان اين خطوط تنها براي خدمت به مردم از سر ناچاري به چنين خودروها و رانندگاني اعتماد ميكنند كه در برخي از موارد اين اعتماد پايان خوبي نخواهد داشت، چراكه به جز خطر تصادف، وقايع شرمآوري در اين مسير روي داده كه امنيت و حرمت زنان را خدشهدار كرده است. ضمن آنكه چنين رانندگاني به واسطه نبود نظارت با سرعتي بين 100 تا 120 كيلومتر در ساعت ميرانند، با اين هدف كه زودتر به مقصد برسند و چند مسافر بيشتر جابهجا و از اين رهگذر درآمد بيشتري كسب كنند! در حالي كه ميزان سرعت مجاز در اين مسير آن هم براي راندن در روز، 80 كيلومتر در ساعت است. اميد است اين نوشتاركه من باب وظيفه رسانهاي است، آغاز يك تحول باشد، چراكه بر اساس تجربه حضور پليس و تدابير كارساز اين نيروي خدوم در جادههاي غيراستاندارد و نقاط حادثهساز، آرامش و امنيت بالايي را براي هموطنان رقم زده و ميزان جرائم و حوادث ناگوار را به حداقل رسانده است.
