هيچ عقل سليمي البته قبول نميكند كه مسائل سياسي، ورزش را تحتالشعاع قرار دهد و درخواست غيرعقلاني عربستانيها با اين مضمون كه به دليل نبود امنيت در ايران بازي نميكنند، مورد قبول واقع شود. قوانين فيفا و كنفدراسيون فوتبال آسيا نيز چنين اجازهاي به آنها نميدهد، اما نبايد فراموش كرد كه لابي سعوديها و قدرت نفوذ آنها در اين زمينه ميتواند هر تصميم و خواسته غيرعقلاني و غيرقانوني و مغاير با قوانين فيفا و AFC را تحتالشعاع و تغيير قرار دهد. به همين دليل هم هست كه اگر چه هيچ يك از مسئولان فيفا و كنفدراسيون آسيا در اين راستا به طور رسمي رأيي اعلام نكردهاند، اما هر آنچه تحت عنوان شايعه يا رايزني مطرح ميشود، همه و همه كاملاً به ضرر ايران است، چرا كه قدرت نفوذ سعوديها همواره ميتواند قوانين را تغيير يا تحتتأثير قرار دهد. خصوصاً اگر با اين قدرت و تصميمات خودخواهانه آنها مقابله به مثل جدي نشود.
اين روزها در واقع هر آنچه ديده ميشود، اظهارنظرها و مصاحبههاي مسئولان در رسانههاست و هيچ اقدام جدي براي مقابله با اين تصميم سعوديها كه چيزي جز يك بازي كثيف سياسي نيست براي نشاندن حرفشان بر كرسي ديده نشده است. كفاشيان بعد از روزها، اظهارنظر سادهاي ميكند و از آن ميگذرد. وزير ورزش ترجيح ميدهد سكوت كند و نظارهگر ماجرا باشد و حتي به اندازه ساير مسئولان اين وزارتخانه، معاونانش و... نيز اين مسئله مهم را محكوم نكرده و برابر آن موضعگيري نميكند. جلسهاي هم كه در اين راستا برگزار ميشود نيز نميتواند دردي دوا كند و نه دفاعيهاي تنظيم ميشود و نه دادخواستي كه آنچنان كه بايد و شايد، از حيثيت و امنيت ايران دفاع شود و تو دهني محكمي باشد براي صعوديهايي كه در راستاي بازيهاي چرك سياسي، امنيت اين كشور را زير سؤال بردهاند.
مطرح شدن اينكه ايران بايد در قطر به ميدان رود، اگر چه هنوز به طور رسمي اعلام نشده و تا قبل از اعلام رسمي چيزي جز شايعه و رايزني نيست، اما حتي اگر شايعه و رايزني هم باشد، جالب توجه نيست؛ چراكه تمامي شايعههاي مطرح شده تا به امروز به ضرر ايران بوده و سعوديها را پيروز اين بازي ناعادلانه و مغرضانه نشان داده است. خصوصاً كه بعد از ادعاي سخيف عربستان و موضعگيري متحدان فرصتطلب آنها، مسئولان ايراني هرگز واكنشي جدي نشان ندادند كه سعوديها را وادار به عقبنشيني كند. در حالي كه بارها و بارها اين مسئله مطرح شده، اگر موضعگيري ايران جدي باشد، ميتواند شبيخون عربستان را خنثي و آنها را وادار به عقبنشيني كند. موضعگيري جدي كه حتماً بايد چيزي فراتر از مصاحبه در رسانههاي خودي باشد.
اعاده حيثيت بابت تهمتي كه سعوديها به ايران زده و امنيت آن را زير سؤال بردهاند، كمترين كاري است كه انتظار ميرود مسئولان ورزشي، به خصوص رئيس فدراسيون فوتبال ايران عليه عربستان و دار و دستهاش به AFC و حتي FIFA ارائه دهند. تا هم مسئولان فوتبال آسيا و دنيا را بر آن دارد كه بيتوجه به فشارهاي عربستانيها و همراهان مغرض آنها به اين مسئله رسيدگي كنند و هم يك بار براي هميشه با زدن تودهني محكم و به موقع، به سعوديها ياد دهد كه ديگر پاي خو را از گليمشان درازتر نكنند و براي ايران خط و نشان نكشند؛ آن هم با حيله و حقه و به كثيفترين شكل ممكن.
پيروزي در اين بازي كثيف، كار چندان سختي نيست وقتي كه قوانين به طور واضح و روشن تأكيد دارد حساب سياست از ورزش جداست، اما بدون شك با دست روي دست گذاشتن هيچ حقي به هيچ كسي داده نميشود. خصوصاً وقتي يك سوي اين بازي، سعوديهايي هستند كه از به كار بردن هيچ حيله و حقهاي براي نشاندن حرف خود بر كرسي كوتاهي نميكنند.
