وقتي يك مؤسسه بينالمللي كه بايد نماد خواست و اراده جمعي ملل جهان براي بهتر زيستن و رعايت قوانين در تعاملات جهاني و فيمابين باشد، تحت تأثير و در سايه منافع و سياستهاي قدرتهاي استكباري قرار ميگيرد و به راحتي به عنصري براي توجيه بسياري از پديدههاي ضدبشري تبديل ميشود و اشغال سرزمين فلسطين را قانوني ميكند و بر قتلعاملهاي بربري صهيونيستها چشم ميپوشد و امروز در سوريه به واسطه نجات و حمايت از تروريستهاي زبداني و مضايا و سرغايا تبديل ميشود تا غذا و خدمات پزشكي دريافت كنند يا به مناطق امنتر منتقل شوند و در يمن به ناظري بيخاصيت در قبال كشتار روزانه شهروندان يمني و به كارگيري سلاحهاي ممنوعه و بمبهاي خوشهاي توسط آلسعود تبديل ميشود، بايد از اين سازمان و نقش آن چگونه ياد كرد.
اگر با پولهاي كثيف نفتي، رياست دورهاي حقوق بشر اين سازمان به كساني داده ميشود كه به تعبير رسانهها و نخبگان غربي، مادر تروريسم تكفيري هستند و در پنج سال گذشته صحنه خاورميانه به آوردگاهي براي تروريستهاي مورد حمايت عربستان، قطر، امارات و تركيه و با نظارت و مديريت امريكا و غرب و رژيم صهيونيستي بدل ميشود و سازمان ملل و شوراي امنيت آن، هيچ واكنشي براي نابودي تروريسم نداشته و آنها را به ابزار اجرايي سياستهاي غربي و ارتجاع تكفيريـوهابي تبديل كردهاند، چه انتظاري بايد از سازمان ملل و دبير كل و نماينده آن دميستورا در سوريه داشت؟
هرچه به عمر سازمان ملل افزوده ميشود، به دليل تنگناهايي كه قدرتهاي استكباري در عرصه جهاني براي حفظ منافع نامشروع خود روبهرو ميشوند، حيثيت و آبروي سازمان ملل نيز بيشتر پايمال ميشود و نقاب بيطرفي و ابزاري نبودن آن براي استعمارگران غربي، رنگ ميبازد. دميستورا و دبير كل امروز حتي اجازه ندارند و شهامت نميكنند كه واقعيات دردناك در سوريه، عراق، يمن، بحرين و نقش قدرتهاي غربي و عروسكهاي وهابي ـ تكفيري و حاميان منطقهاي آنها را برملا نمايند. دميستورا به تهران آمد تا آخرين تلاش ديكته شده به او در مورد رسميت دادن به بخشي از «تروريستها» با نام جديد «ميانهروها» را به اجرا بگذارد و هيچ برنامه عملي براي متوقف كردن حمايت از تروريستهاي تكفيري در سوريه و عراق در دست ندارد!
دميستورا در تهران است تا برخلاف منشور ملل، استقلال يك كشور عضو را از طريق يك بدعت مورد حمايت غرب براي ساقط كردن حاكميت اين كشور و براندازي آن، زير سؤال ببرد و شانس خود را امتحان كند. در حالي كه هر روز در فلسطين و در مقابل دوربينهاي بينالمللي، مردم بيگناه هدف گلوله قرار ميگيرند و كودكان خردسال برخلاف قوانين بينالمللي توسط صهيونيستها زنداني ميشوند، اراضي بيشتري از فلسطينيها با شهركسازي صهيونيستها بلعيده ميشود و خانههاي مبارزان فلسطيني كه از ظلم صهيونيستها «جان به لب» شدهاند را ويران ميكنند، ولي سازمان ملل از مواضع بيجان و بدون اثر يا توصيف جنايات اين رژيم فراتر نميرود. اين سازمان بينالمللي به بازيچهاي بينالمللي تبديل شده و قواعد رفتاري آن در خدمت فشار به كشورهاي مستقل و غيرهمسو با چپاولگران غربي است و آنچه منافع استعماري آنها يا مولود سرطاني آنها در خاورميانه يعني اسرائيل را آزار دهد، هدف قرار ميدهند.
از صدر تا ذيل در امريكا ميدانند كه آلسعود رژيمي وحشي و بربري و مادر و پدر تروريسم جهاني و تكفيري است ولي نه اين مقامات و نه سازمان ملل و شوراي امنيت تا وقتي كه نفت مجاني عربستان صادر ميشود و بسياري از كشورهاي توليدكننده نفت را شكنجه مالي ميدهد و تا وقتي كه پول آلسعود، براي خريدهاي چند ده ميلياردي سلاح از غرب و امريكا مصرف ميشود و تا وقتي كه عربستان و آلسعود، جنگ نيابتي و فتنه در جهان اسلام و كشورهاي عربي را به پيش ميبرد، همگي سكوت قبرستان را پيشه ميكنند. حقوق بشر، حقوق مدني، حقوق اقليتها و قوانين ظالمانه عليه كساني كه فقط به حداقلهاي حقوق اجتماعي، سياسي و فرهنگي چشم دوختهاند و در عربستان و بحرين كشته يا گردن زده ميشوند، از نگاه امريكا، غرب و سازمان ملل محلي از اعراب ندارد و اصلاً موضوع ضروري براي پيگيري نيست. بمبهاي خوشهاي را امريكا به عربستان ميدهد، اهداف عملياتي را نيز ماهوارهها و آواكسهاي امريكايي، آلماني و انگليسي فراهم مينمايند و هواپيماهاي امريكايي با خلبانان سعودي، آن را بر سر مردم بيگناه و بيپناه يمن ميريزند و هيچ علائم حياتي از سازمان ملل در قبال اين همه جنايت پديدار نميشود. فقط مانده است كه مراسم ختمي براي اين سازمان مرده برگزار شود.
